II SA/Łd 1067/10

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1/ przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. 2/ oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. lf UZASADNIENIE II SA/Łd 1067/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku dotyczącego odroczenia płatności zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Następnie wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że R.D. prowadzi gospodarstwo domowe z dwoma synami: 14-letnim K. i 5-letnim M. Dodał jednak, że obecnie z nimi nie mieszka. Synowie przebywają wraz z byłą żoną skarżącego w 41-metrowym domu, stanowiącym współwłasność byłych małżonków. Sam skarżący przebywa z kolei od kwietnia 2009 r. w Centrum Leczenia Uzależnień. Wobec tego nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej i nie osiąga żadnych dochodów. Dodał, że po ukończeniu terapii nie będzie mieszkał z rodziną. Oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu są świadczenia alimentacyjne. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu wniosek w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata. Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącego, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze brak dochodów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.. lf