II SAB/Ke 37/11

SENTENCJA II SAB/Ke 37/11 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A. w P. na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Rektora Uniwersytetu na rzecz Fundacji Przedsiębiorczości Akademickiej w Poznaniu kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE II SAB/Ke 37/11 UZASADNIENIE Skargą z dnia 28 października 2011r., P.M. reprezentujący Fundację A., zaskarżył bezczynność Uniwersytetu i wniósł o nakazanie organowi udostępnienia informacji publicznej, jak we wniosku z 11 października 2011 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że dnia 11 października 2011 r. nadał faksem wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dowód transmisji wskazuje, że pismo organowi doręczono. Ustawowy, czternastodniowy termin upłynął dnia 25 października 2011. Organ nie podjął żadnej czynności. W odpowiedzi na tę skargę rektor Uniwersytetu wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżącego, jakkolwiek nosi datę 11 października 2011 r. wpłynął do Uniwersytetu w dniu 4 listopada 2011 r. wraz ze skargą na bezczynność. Od tej daty należy więc liczyć 14 dniowy termin na udzielenie informacji publicznej. Żądana przez skarżącego informacja została mu doręczona w dniu 18 listopada 2011r. Zatem ustawowy termin na udostępnienie informacji publicznej został zachowany. Podkreślił, że przedłożony przez skarżącego raport transmisji w żaden sposób nie potwierdza wcześniejszego złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Przede wszystkim jak wynika z jego treści nie pochodzi on od skarżącego, ale od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B., ponadto nie wynika z niego by dotyczył on wniosku skarżącego datowanego na dzień 11 października 2011r. Nie można więc uznać, iż skarżący złożył wniosek wcześniej niż z datą 4 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rodzaje rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczą jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę. W niniejszej sprawie do chwili złożenia skargi na bezczynność organu (przy czym należy przyjąć, iż datą złożenia skargi była data jej doręczenia organowi, to jest 4 listopada 2011 r.) Rektor Uniwersytetu nie wydał żadnego aktu, który by rozstrzygał złożony wniosek. Zatem skarga w chwili jej składania była dopuszczalna. Jednakże ponieważ w dniu 18 listopada 2011 r. żądana informacja publiczna została udzielona (data doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej żądaną przez stronę informację publiczną), postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Sąd nie mógłby bowiem wydać w tej sprawie wyroku o treści zgodnej z art. 149 p.p.s.a., a więc zobowiązującego organ do udzielenia informacji, skoro informacja ta już została przez organ udzielona. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odpowiedzi na skargę należy stwierdzić, że na raporcie transmisji danych z dnia 11 października 2011 r. widnieje numer faksu sekretariatu rektora Uniwersytetu. Nadto z raportu tego wynika też, że transmisja wysłanych danych (jednej strony) została zakończona pomyślnie. Zatem niewątpliwie w tym dniu do sekretariatu Uniwersytetu musiał wpłynął faks, na jaki powołuje się skarżąca Fundacja. W odpowiedzi na skargę organ nie podjął próby wyjaśnienia, co stało się z faksem z dnia 11 października 2011 r., po jego wpłynięciu do sekretariatu Uniwersytetu oraz jaka była jego treść. Organ nie wykazał w szczególności, aby treść ta była inna niż wskazuje skarżąca. Samo zaprzeczenie, że taki faks w tym dniu nie wpłynął, w świetle ww. raportu jest niewystarczające. W związku z tym Sąd nie znalazł podstaw do odmówienia wiarygodności twierdzeniom skarżącej Fundacji, że w dniu 11 października 2011 r. nadała na numer sekretariatu rektora Uniwersytetu faks zawierający wniosek o udzielenie informacji publicznej. Na marginesie dodać należy, że z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Ke 19/11 ze skargi Fundacji A w P. na bezczynność Rektora Politechniki wynika, że w tym samym dniu i z tego samego numeru został nadany faks zawierający wniosek Fundacji A w P. o udzielenie informacji publicznej przez Politechnikę, którego to faktu przedstawiciel Politechniki nie kwestionuje. Żadnego znaczenia nie ma okoliczność, że na omawianym raporcie widnieje logo "B. Sp. z o.o.", co zdaniem organu ma świadczyć o tym, że pismo nie zostało wysłane przez skarżącą. Powyższe oznacza jedynie, że z faksu tej spółki zostało wysłane pismo na numer Uniwersytetu, co nie ma dla sprawy znaczenia. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może bowiem przybrać każdą formę, a osoba jej żądająca nie musi być nawet w pełni zidentyfikowana, skoro nie musi wykazywać ani interesu prawnego, ani też faktycznego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 259/10, LEX nr 756216). Skoro zatem z wniosku o udzielenie informacji publicznej nie musi w pełni wynikać kto jest jego autorem, to tym bardziej - wbrew twierdzeniom organu - nie musi to wynikać z raportu transmisji danych faksem. Z raportu nie musi również wynikać, o jakiej treści pismo zostało wysłane, gdyż raport służy jedynie potwierdzeniu, że transmisja danych przebiegła pomyślnie. Dlatego ten zarzut również należy uznać za bezzasadny. Mając powyższe na uwadze, skoro postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, podlegało ono umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w art. 201 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tzn. w sytuacji, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę do dnia rozprawy. Udostępnienie skarżącemu żądanej informacji publicznej przed dniem rozpoczęcia rozprawy należy uznać za uwzględnienie skargi w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a., co uzasadniało zastosowanie cytowanego wyżej art. 201 § 1 p.p.s.a. Możliwość zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tego rodzaju sytuacji została również potwierdzona w uchwale NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 (dostępna w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).