III SA/Wa 1983/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 października 2009 r. M. K. (zwany dalej "Skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego skargę na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej. W skardze wnosił o uchylenie pisemnego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz pisma naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...]czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i9 ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Zatem z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że skarga nie dotyczy żadnego z aktów, o którym mowa w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. W szczególności treść skargi nie odnosi się ani do decyzji ani do postanowienia, o których mowa w cytowanym artykule, ani też do pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skarga nie odnosi się również do aktu prawa miejscowego, aktu jednostki samorządu terytorialnego czy też aktu nadzoru nad działalnością organów samorządowych. Nie sposób również uznać, iż kwestionowane pisma naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa – Bemowo są innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącymi uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten dopuszcza wniesienie skargi na akt lub czynność organu administracji publicznej, jednocześnie precyzuje jednak, że musi być to akt lub czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków strony skarżącej, wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisami prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która takiego uprawnienia lub obowiązku dotyczy. Tymczasem zaskarżone imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej oraz wskazane w skardze pisma organu podatkowego nie wypełniają kryterium, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że przepis ten odnosi się wyłącznie do takich aktów lub czynności, które dotyczą praw i obowiązków o charakterze materialnym dla których przepisy prawa nie przewidują podjęcia przez organ administracji decyzji lub postanowienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji, złożenie skargi, która nie wyczerpuje przesłanek art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.