VII SA/Wa 2289/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE H. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2017 r. (nr [...]). Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] czerwca 2017 r. (nr [...]) o nakazie rozbiórki budynku garażowego. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku H. M. podał, że na skutek stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skarżącego, decyzja organu I instancji o nakazie rozbiórki stała się ostateczna. Skarżący wyjaśnił, że organ egzekucyjny w piśmie z 17 sierpnia 2017 r. wezwał go do dobrowolnego wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego i przymusowa rozbiórka garażu "z pewnością wywoła daleko idące i trudne do ewentualnego usunięcia skutki, a także spowoduje znaczny koszt (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji organu I instancji (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]) o nakazie rozbiórki budynku garażowego nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy dodać, że wstrzymaniu mogą podlegać jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, dostępne na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.pl). Z zaskarżonego postanowienia, którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o nakazie rozbiórki budynku garażowego, nie wynika wprost obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego. Innymi słowy, postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania nie podlega wykonaniu, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżącego (ustalonego inną decyzją administracyjną) obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 15 grudnia 2015 r., VI SA/Wa 1779/15, postanowienia NSA z 5 stycznia 2016 r, II OZ 1341/15, z 28 kwietnia 2016 r., II GZ 400/16, z 27 października 2017 r., II FZ 1507/14, wszystkie dostępne na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.pl). Sąd zauważa, że w orzecznictwie sądowym niekiedy przyjmuje się (por. np. NSA z 4 grudnia 2013 r., I OZ 1148/13, z 22 czerwca 2017 r., II OZ 665/17), że przedmiotem wstrzymania może być postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Zwolennicy tego poglądu podnoszą, że o możliwości przyznania ochrony tymczasowej nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które akt ten (w rozpoznawanej sprawie postanowienie) wywołuje. Niezależnie jednak od tego należy stwierdzić, że skarżący we wniosku nie wskazał żadnych konkretnych argumentów, uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku i wykazania zaistnienia określonych w tym przepisie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ograniczał się do stwierdzenia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu "uchroni" skarżącego przed wszczęciem i prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, które "z pewnością wywoła daleko idące i trudne do ewentualnego usunięcia skutki, a także spowoduje znaczny koszt (...)". Można dodać, że egzekucja administracyjna (także świadczeń niepieniężnych), której obawia się skarżący z natury rzeczy ma wpływ na sytuację majątkową zobowiązanego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie służy natomiast "zabezpieczeniu" strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. np. postanowienie NSA z 1 października 2014 r., II FZ 1380/14). Skarżący nie wyjaśnił we wniosku co rozumie pod pojęciem "znaczny koszt" i dlaczego uważa, że ewentualna rozbiórka obiektu budowlanego spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.