II SA/Sz 1147/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Nowogardzie z dnia 20 października 2010r. Nr XLIII/372/10 w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza Nowogardu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Rada Miejska w Nowogardzie uchwałą z dnia 20 października 2010r. Nr XLIII/372/10, wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2001 r. Nr 142, poz.1591) oraz art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – uznała za bezzasadną skargę H.P. wniesioną na działalność Burmistrza [...]. Na powyższą uchwałę H.P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W uzasadnieniu skargi H.P. wyjaśniła, że w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, nie uwzględniono w całości Burmistrza , nie stwierdzając nieprawidłowości rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] o zmianę lokalu, na [...] odrębne mieszkania [...]. We wniosku tym skarżąca wskazywała powody złożenia wniosku tj. chorobę oraz zły stan zajmowanego lokalu. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Rady Miejskiej w Nowogardzie wyrażonej w zaskarżonej uchwale z dnia 20 października 2010r. Nr XLIII/372/10. W opinii skarżącej w uchwale tej brak jest rzetelnego i wyczerpującego uzasadnienia, które właściwie sprowadza się do zacytowania jednego przepisu innej uchwały Rady. Ponadto, jak stwierdziła skarżąca organ nie uwzględnił całego materiału dowodowego opierając się na subiektywnych przypuszczeniach. Rada Miejska, udzielając odpowiedzi na wyżej wymienioną skargę pismem z dnia [...]r., wniosła o jej odrzucenie ewentualnie jej oddalenie. Organ stwierdził, że H.P. w przedmiotowej sprawie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, ponieważ działania podejmowane przez organ w sprawach skarg i wniosków nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z ostrożności procesowej i dla wyjaśnienia ponownego skarżącej przesłanek oddalenia skargi Rada Miejska przedstawiła w dalszej części pisma z dnia [...] okoliczności uzasadniające treść podjętej uchwały z dnia 20 października 2010r. Nr XLIII/372/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z treści skargi oraz załączonych do skargi pism wynika, iż zaskarżona uchwała jest formą zawiadomienia skarżącego przez radę miejską – jako organu kolegialnego - o sposobie załatwienia Jego skargi na nieprawidłowe działanie Burmistrza, rozpatrzonej w trybie przepisów rozdziału II działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej przytaczanej jako: Kpa). Uregulowane w dziale VIII Kpa postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997r. nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Tak ustawowo wyznaczony przedmiot postępowania skargowego wyklucza możliwość prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawie indywidualnej (art. 233, 234 i 235 Kpa). Niedopuszczalne jest także stosowanie środków ochrony prawnej ustanowionych przepisami art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Postępowanie skargowe nie może być bowiem konkurencyjne w stosunku do żadnej innej prawnie uregulowanej procedury stosowanej przed organami państwowymi lub społecznymi (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2006, str.860.). W razie zbiegu przepisów, pierwszeństwo będzie mieć postępowanie szczególne (M. Jaśkowska w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Zakamycze 2005, str. 1093). Zgodnie z art. 223 § 1 Kpa organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 Kpa w ramach swojej właściwości. Załatwienie skargi przez radę miejską, która jest organem kolegialnym, następuje w formie uchwały (art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym). Tego rodzaju uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w tym trybie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności organów administracji publicznej obejmuje orzekanie przez sąd administracyjny w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżona uchwała nie jest więc tożsama z uchwałami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Uchwała, o której mowa w skardze H.P. jest więc czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 Kpa, polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Podobnie w postanowieniu z dnia 24 listopada 2006 r. (sygn. akt III SA/Wa 948/06, opubl. w LEX nr 295005). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż "sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kpa, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne Kpa), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Mając powyższe na uwadze skargę H.P., jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wyżej wskazanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.