Ppolska.starec← Urzadnik

VII SA/Wa 1934/10

Administrative courts2010-12-30
Case number
VII SA/Wa 1934/10
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2010-12-30
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wezwaniem z dnia 15 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącego E. O. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2010 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 (pięciuset) zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że do dnia 9 grudnia 2010 r. w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie odnotowano należnej wpłaty z tytułu uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm., zwanej dalej ppsa) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane do skarżącego w dniu 15 października 2010 r. Odbiór wezwania pokwitowano w dniu 26 października 2010 r., a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 2 listopada 2010 r., w tym czasie skarżący nie dopełnił czynności nakazanej przez Sąd. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.