III SA/Lu 867/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk - Ożóg, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Ośrodek Medycyny Pracy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego N F Z w L. z dnia [..] nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...] Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W dniu 12 marca 2014 r. Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie konkursowe nr [...] w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2017 r., w rodzaju Świadczenia Pielęgnacyjne i Opiekuńcze, w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej, na obszarze powiatu ł. W ogłoszeniu z dnia 3 czerwca 2014 r. o rozstrzygnięciu konkursu ofert wybrano dwóch oferentów. Oferta skarżącej nie została wybrana z uwagi na fakt, że uzyskała 65 pkt, do udzielenia świadczeń wybrano zaś oferty, które w rankingu końcowym zajęły 1 pozycję, uzyskując po 70 pkt. Odwołanie od ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania wniósł [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. Zarzuty odwołania koncentrują się na tym, że komisja konkursowa nie uznała certyfikatu sytemu zarządzania jakością, wydanego skarżącej przez QS Zurych AG. Skarżąca argumentowała, że QS Zurich AG posiada akredytację udzieloną przez State Secretariat for Ecconomic Affairs SECO Swiss Accreditation Service (SAS), która jest sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European co-operation for Accreditation – EA MLA). Zdaniem skarżącej, jednostki akredytowane przez SAS, jako sygnatariusza EA MLA, mają takie same uprawnienia jak jednostki akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji (PCA). Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. W uzasadnieniu organ podniósł, że posiadanie certyfikatu ISO jest jednym z kryteriów oceny, o których mowa w zarządzeniu nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej: zarządzenie). Zgodnie z zarządzeniem, kryterium certyfikatu systemu zarządzania jest spełnione, jeżeli certyfikat systemu zarządzania jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania, posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38 EA lub G Katering zgodnie z ISO/TS 22003), której Polskie Centrum Akredytacji lub równorzędny podmiot zagraniczny udzielił akredytacji w zakresie wydawania certyfikatów potwierdzających zgodność z wymaganiami norm ISO. Zarządzenie jasno określa, że równorzędny podmiot zagraniczny to podmiot z akredytacją jednostki akredytującej innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, która wykazuje zgodność z wymaganiami określonymi w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. U. UE L z dnia 13 sierpnia 2008 r., Nr 218, str. 30), dalej: rozporządzenia nr 765/2008, potwierdzoną pomyślną oceną wzajemną, przeprowadzoną na podstawie art. 10 rozporządzenia. Organ podkreślił, że Komisja konkursowa zapewniła równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy. Wszelkie wymagania, informacje, wyjaśnienia oraz dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i uwzględnienie odwołania, podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że komisja konkursowa oceniła oferty zgodnie z zarządzeniem nr 3/2014/DSOZ (zmienionym zarządzeniem nr 11/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 7 marca 2014 r.). Komisja konkursowa sprawdziła każdy przedstawiony certyfikat pod kątem kryteriów określonych tym zarządzeniem. Organ zwrócił uwagę, że w trakcie postępowania konkursowego skarżąca była informowana, że nie ma podstaw do uznania przedstawionego certyfikatu, jako spełniającego wymagania określone zarządzeniem oraz, że certyfikat nie zostanie uwzględniony jako element rankingujący. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że zarządzenie Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ nie jest przepisem prawa powszechnie obowiązującego, organ stwierdził, że delegację ustawową do wydania przez Prezesa NFZ zarządzeń, w których określa on zasady obowiązujące przy zawieraniu umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowi przepis art. 146 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej lub ustawa o świadczeniach. Przepis ten upoważnienia Prezesa NFZ do określenia przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteriów oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniobiorców. Organ uznał, że ocena oferty skarżącej została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad postępowania konkursowego. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i podlegały zmianie w toku postępowania. Skarżąca załączyła do oferty oświadczenie, że zapoznała się z przepisami regulującymi postępowanie i, że nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności oraz konstytucyjnej zasady państwa prawa, ponieważ organ oparł zaskarżoną decyzję na definicji pojęcia równorzędny podmiot zagraniczny bazując wyłącznie na literalnej wykładni przypisu do zarządzenia nr 3/2014/DSOZ, a więc aktu o charakterze wewnętrznym, który w tym zakresie nie daje się pogodzić z uregulowaniami powszechnie obowiązujących przepisów prawa, tj. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 z późn. zm.), art. 5 lit. a Wielostronnego Porozumienia EA, art. 8, art. 10, art. 11 i art. 14 rozporządzenia nr 765/2008; 2. art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a. poprzez jego zastosowanie; II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez niezapewnienie równego traktowania skarżącej z pozostałymi świadczeniodawcami ubiegającymi się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i przeprowadzenie w związku z tym postępowania w sposób niegwarantujący zachowania uczciwej konkurencji; 2. art. 26 ust. 2 o systemie oceny zgodności, poprzez pominięcie, że PCA może zawierać z zagranicznymi jednostkami akredytującymi porozumienia o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowanych jednostek oceniających zgodność, do których zalicza się EA MLA; 3. art. 5 lit. a Wielostronnego Porozumienia EA poprzez pominięcie, że jednostki certyfikujące akredytowane przez SAS jako sygnatariusza EA MLA mają takie same uprawnienia jak jednostki akredytowane przez PCA; 4. art. 8, art. 10, art. 11 i art. 14 rozporządzenia nr 765/2008, poprzez naruszenie obowiązku uznawania akredytacji jednostek (w tym przypadku SAS), które przeszły pomyślnie ocenę wzajemną dokonywaną przez EA; 5. § 1 ust. 2 pkt 4 zarządzenia nr 3/2014/DSOZ w związku z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w związku z art. 87 ust. 1. w związku z art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., poprzez dokonanie interpretacji pojęcia równorzędny podmiot zagraniczny wyłącznie na podstawie literalnej wykładni przypisu do zarządzenia nr 3/2014/DSOZ i w konsekwencji pominięcie, że jednostki certyfikujące akredytowane przez SAS jako sygnatariusza EA MLA mają takie same uprawnienia jak jednostki akredytowane przez PCA, podczas gdy zarządzenia nr 3/2014/DSOZ nie ma charakteru źródła powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej, zaś jest wydawane na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie (art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej) i jego interpretacja musi być zgodna z uregulowaniami zawartymi w ustawach, prawem stanowionym przez UE oraz Konstytucją. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że komisja konkursowa przyznała skarżącej 0 punktów w zakresie kryterium: jakość -zewnętrzna ocena - systemy zarządzania. Świadczeniodawcom, których oferty zostały wybrane w wyniku przeprowadzonego postępowania, przyznano po 5 punktów. Skarżąca podkreśliła, że wykazała posiadanie certyfikatu systemu zarządzania, wydanego przez QS Zurich AG w zakresie akredytacji udzielonej przez State Secretariat for Economic Affairs SECO Swiss Accreditation Service (SAS), która jest sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA, w związku z czym certyfikat ten jest akceptowany przez Polskie Centrum Akredytacji (PCA), jako jednakowo wiarygodny, co inne porównywalne certyfikaty wydane przez jednostki certyfikujące akredytowane przez PCA. Stosownie do art. 26 ust. 2 ustawy o systemie oceny zgodności, Polskie Centrum Akredytacji może zawierać z zagranicznymi jednostkami akredytującymi porozumienia o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowanych jednostek oceniających zgodność. Wielostronne Porozumienie EA jest zdaniem skarżącej takim porozumieniem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalająca odwołanie [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej (art. 132 ust. 2 ustawy). W myśl art. 134 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia, informacje i dokumenty związane z danym postępowaniem są udostępniane świadczeniodawcom na takich samych zasadach. W świetle art. 139 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zamówienia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa w obecności oferentów, w myśl art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 pkt 3, tj. warunki wymagane od świadczeniodawców oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. W art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zostało zawarte upoważnienie dla Prezesa NFZ do określenia przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteriów oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniodawców. Przed ich określeniem Prezes Funduszu zasięga opinii właściwych konsultantów krajowych (art. 146 ust. 2 ustawy). Zgodnie z art. 147 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. W myśl art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; 2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. W przypadku gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu, wówczas komisja konkursowa, zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, odrzuca ofertę. Jeżeli zaś oferta zawiera braki formalne komisja wzywa oferenta do usunięcia tych braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty. W myśl art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, świadczeniodawcy, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Natomiast w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy, do czasu jego zakończenia oferent może złożyć do komisji konkursowej umotywowany protest w terminie 7 dni od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Tryb odwoławczy został unormowany w art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Wynika z niego, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu. Po jego rozpatrzeniu dyrektor wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą powyższe odwołanie. Na decyzję dyrektora przysługuje odwołanie do Prezesa NFZ. Od decyzji Prezesa Funduszu świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że rozpoznanie odwołania wniesionego na podstawie art. 154 w związku z art. 152 ustawy o świadczeniach ograniczone jest do badania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy, w szczególności czy postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Inaczej mówiąc, w postępowaniu tym bada się, czy rozstrzygnięcie postępowania konkursowego dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy na skutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego się. Zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określone są w przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz w dokumentach Prezesa Funduszu wydanych na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. W niniejszej sprawie Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju Świadczenia Pielęgnacyjne i Opiekuńcze, w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej, na obszarze powiatu ł. W ogłoszeniu wskazano, że oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów oraz spełniające wymagania określone w trzech zarządzeniach Prezesa NFZ, w tym w zarządzeniu Nr 3/2014/DSOZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej jako zarządzenie), zmienionym zarządzeniem Nr 11/2014/DSOZ z dnia 7 marca 2014 r. W § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c) zarządzenia Prezes Funduszu określił, że oceny ofert dokonuje się m. in. według kryterium jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej – ocenianej w szczególności poprzez zewnętrzną ocenę potwierdzoną certyfikatem, m. in. certyfikatem systemu zarządzania lub certyfikatem akredytacyjnym Ministra Zdrowia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Powyższe kryterium certyfikatu systemu zarządzenia jest spełnione, jeśli certyfikat systemu zarządzania: 1) ma zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę; 2) obejmuje lokalizację (miejsce udzielania świadczeń) wskazaną w ofercie; 3) jest ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy; 4) jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38EA lub kategorią G Katering zgodnie z ISO/TS 22003) udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. W pkt 3 przypisów do zarządzenia wskazano, że przez równorzędny podmiot zagraniczny rozumie się podmiot z akredytacją jednostki akredytującej innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, która to jednostka akredytująca wskazuje zgodność z wymaganiami odpowiedniej normy zharmonizowanej oraz wymaganiami określonymi w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzenia produktu do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. UE. L. 218 z dnia 13 sierpnia 2008 r., str. 30-47), potwierdzoną pomyślną oceną wzajemną przeprowadzoną na podstawie art. 10 tego rozporządzenia. W ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania konkursowego ofert wybrano dwóch oferentów. Oferta [...] nie została wybrana z uwagi na fakt, że uzyskała 65 pkt, do udzielenia świadczeń wybrano zaś oferty, które w rankingu końcowym zajęły 1 pozycję, uzyskując po 70 pkt. Skarżąca uzyskała 0 pkt, z maksymalnej liczby 5 punktów, w ramach kryterium jakość – zewnętrzna ocena – systemy zarządzania. Komisja konkursowa stwierdziła, że przedstawiony przez skarżącą certyfikat ISO 9001:2008, wystawiony przez QS Zurich AG nie spełnia wymagań określonych wyżej wymienionym zarządzeniem Prezesa Funduszu. Komisja konkursowa podkreśliła, że Swiss Accreditation Service (SAS), podmiot, który udzielił akredytacji QS Zurich AG, jest podmiotem zagranicznym spoza Unii Europejskiej. Inaczej mówiąc, przedłożony przez skarżącą certyfikat systemu zarządzania nie spełniał wymagań określonych w § 1 ust. 2 pkt 4 zarządzenia. Zarzuty skargi koncentrują się na wykazaniu niezgodności z prawem zarządzenia Prezesa Funduszu oraz wymogów stawianych świadczeniodawcom biorącym udział w konkursie, dotyczących legitymowania się certyfikatem systemu zarządzania, wydanym przez jednostkę, o której mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 zarządzenia. Skarżąca zakwestionowała zarządzenie Prezesa Funduszu, podnosząc, że nie ma charakteru źródła prawa powszechnie obowiązującego. Odnosząc się do kryteriów oceny ofert, argumentowała, że przedłożony przez nią certyfikat systemu zarządzania wydany przez QS Zurich AG posiada akredytację udzieloną przez State Secretariat for Ecconomic Affairs SECO Swiss Accreditation Service (SAS), która jest sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (EA MLA). Zdaniem skarżącej, jednostki akredytowane przez SAS, jako sygnatariusza EA MLA, mają takie same uprawnienia jak jednostki akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji (PCA). Tym samym skarżąca wykazała posiadanie certyfikatu systemu zarządzania i w związku z tym powinna uzyskać 5 punktów w ramach kryterium jakość – zewnętrzna ocena – systemy zarządzania. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że zarządzenie Nr 3/2014/DSOZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej jest niezgodne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jak już wyżej wspomniano, zgodnie z art. 146 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców. Stosownie do art. 146 ust. 2 ustawy o świadczeniach, Prezes Funduszu przed określeniem przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców zasięga opinii właściwych konsultantów krajowych. Upoważniając Prezesa Funduszu do określenia m.in. warunków wymaganych od świadczeniodawców ustawodawca nie przesądził nazwy dokumentu zawierającego elementy wskazane w art. 146 ust.1 ustawy o świadczeniach. Przepis art.102 ust. 5 ustawy o świadczeniach zawierający otwarty katalog zakresu działań Prezesa Funduszu, w pkt 24 stanowi o podejmowaniu decyzji w sprawach określonych w ustawie. W przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej wymienione są zarówno decyzje (art. 163 ust. 2, art. 102 ust. 5 pkt 24), jak i decyzje administracyjne (art. 154 ust. 6 i art. 181 ust. 2), co pozwala na przyjęcie, że pojęcie decyzji użyte w art. 102 ust. 5 pkt 24 obejmuje zarówno decyzje administracyjne jak i decyzje (niebędące decyzjami w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego) z zakresu kierowania ustawową i statutową działalnością Funduszu, podlegające kontroli ministra w ramach określonego ustawą nadzoru, które to rozstrzygnięcia mogą przyjąć różne nazwy. Nie ma przy tym przeszkód formalnoprawnych, by decyzje, w tym drugim znaczeniu, były określane, jako zarządzenia w ramach pragmatyki wykonywania ustawowych zadań przez Prezesa Funduszu. Nie są to jednak zarządzenia, o których mowa w art. 93 Konstytucji RP (vide wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 519/10; z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 263/10). W sprawach dotyczących zawierania umów o świadczenia opieki zdrowotnej Prezes określa na podstawie upoważnienia ustawowego warunki stawiane podmiotom biorącym udział w konkursie. Delegacja ustawowa daje Prezesowi NFZ swobodę w kreowaniu warunków konkursu o zawieranie umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i nie stawia wyraźnych ograniczeń w tym zakresie. Warunki te obowiązują w danym postępowaniu świadczeniodawców składających ofertę. Komisja konkursowa ma zaś obowiązek dokonać oceny złożonych ofert stosując kryteria oceny określone w zarządzeniu Prezesa Funduszu. Zarządzenie Prezesa Funduszu Nr 3/2014/DSOZ zostało wydane w ramach delegacji z art. 146 ustawy o świadczeniach. Prezes NFZ wyraźnie w nim wskazał, że jednym z warunków jakie musi spełniać świadczeniodawca jest posiadanie certyfikatu systemu zarządzania wydanego przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot z akredytacją jednostki akredytującej innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Skoro skarżąca przedłożyła certyfikat systemu zarządzania wydany przez QS Zurich AG, posiadającą akredytację szwajcarskiej jednostki akredytującej, to komisja konkursowa, kierując się kryteriami oceny ofert określonymi w wyżej wymienionym zarządzeniu Prezesa NFZ, prawidłowo uznała, że nie spełniania on wymogów wynikających z zarządzenia i przyznała 0 punktów w ramach kryterium jakość – zewnętrzna ocena – systemy zarządzania. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącej dotyczący naruszenia przez organ zasady równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Podkreślić należy, że Fundusz realizując nałożone przez ustawodawcę obowiązki udostępnił na takich samych zasadach świadczeniodawcom wszystkie wymagania i informacje oraz dokumenty związane z postępowaniem konkursowym w niniejszej sprawie. Warunki wymagane od świadczeniodawców oraz kryteria oceny ofert były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżąca jako oferent złożyła w dniu [...] marca 2014 r. oświadczenie, że zapoznała się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Komisja dokonała oceny wszystkich ofert z zastosowaniem tych samych kryteriów dla wszystkich świadczeniodawców. Na marginesie zauważyć należy, że uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Z art. 147 ustawy o świadczeniach wynika bowiem, że kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców nie podlegają zmianie w toku postępowania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), oddalił skargę.