II SA/Go 925/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki /spr./ Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego S.B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa działając w oparciu o treść art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U z 2000 r.. Nr 98. póz. 1071 ze zm.), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, póz. 634 oraz. Nr 227, póz. 1505), art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm.), § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 roku Nr 34. póz. 200) zwane dalej rozporządzeniem rolno środowiskowym, art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. ustanawiającego zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1698/2005 (Dz. Urz. WE Nr L 243 z 06.09.2006 r., str. 6) w związku z § 30 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, po rozpatrzeniu odwołania S.B. od decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o przyznaniu płatności rolno środowiskowej w pomniejszonej wysokości. Organ wskazał na następujący stan faktyczny w sprawie: W dniu [...] maja 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR (dalej zwanego BP ARiMR) wpłynął wniosek S.B. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Wniosek producenta obejmował: Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.2 Uprawy rolnicze (w okresie przestawiania), deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 62,86 ha. Wariant 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania), deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 15,91 ha. Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone Wariant 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 15,91 ha, przy całkowitej powierzchni gospodarstwa 80,25 ha. W dniu [...] maja 2008 r. do BP ARiMR wpłynęła zmiana do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej polegająca na zwiększeniu powierzchni całkowitej gospodarstwa z 80,25 ha na 81, 63 ha. Pismem z dnia [...] października 2008 r., strona została wezwana do złożenia wyjaśnień przedmiotowego wniosku dotyczących działek nr [...]. W związku z powyższym S.B. złożył korektę oraz oświadczenie, w którym wskazał, iż powierzchnie w/w działek użytkowanych rolniczo są zgodne z powierzchnią rzeczywistą. W w/w korekcie producent zmienił powierzchnię w zakresie złożonych pakietów/wariantów. Zmiana polegała na dodaniu wariantu 2.6 uprawy warzywne (w okresie przestawianie) deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 0,5 ha. Powyższa zmiana wynikała z błędu oczywistego tj. zadeklarowania ziemniaków do upraw rolniczych wariant 2.2 zamiast upraw warzywniczych wariant 2.6. Ponadto strona dołączyła Opinię Urzędu Wojewódzkiego o zgodności utrzymywania trwałych użytków zielonych z celami ochrony obszaru Natura 2000. Następnie w dniu [...] listopada 2008 r. strona dołączyła Opinię Urzędu Wojewódzkiego o zgodności utrzymywania trwałych użytków zielonych z celami ochrony parku krajobrazowego. Podczas kontroli administracyjnej złożonego wniosku stwierdzono, iż w przypadku działki [...] w latach 2005, 2006 oraz 2007 do części gruntów rolnych w/w działki ewidencyjnej uprawą deklarowaną były pszenica, żyto, jęczmień oraz ziemniaki. Z uwagi na powyższe w dniu [...] lutego 2009 r. do S.B. został wysłana informacja, iż w związku z definicją trwałych użytków zielonych (TUZ) zawartą w art. 2 rozporządzenia 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. który stanowi, iż trwałym użytkiem zielonym jest m.in. grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych zasianych, niewłączonych do płodozmianu przez co najmniej 5 lat. W przypadku działki nr [...] na powierzchni 0,93 ha powierzchnia trwałych użytków zielonych (TUZ) wynosi 0,00 ha. Kierownik BP ARiMR poinformował, że w przypadku deklaracji pakietów 2.4 trwałe użytki zielone oraz 3.1 ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach powierzchnia działki rolnej położonej na działce nr [...] nie może być zgłoszona. W dniu [...] lutego 2009 r. strona złożyła oświadczenie, w którym podtrzymała swój wniosek dotyczący działki nr [...] wskazując, iż była i jest to łąka która jest utrzymywana w dobrej kulturze rolnej. Ponadto strona wskazała, iż do dopłat działkę nr [...] zgłasza po raz pierwszy, a w wypisie z ewidencji gruntów rolnych działka figuruje jako pastwisko trwałe PS III 0,93 ha i tak też ją zgłaszał, strona w dalszej części uzasadniła, iż wg jego wiedzy działka ta wcześniej była użytkiem zielonym. W wyniku ponownego wezwania strony do złożenia wyjaśnień dotyczących działki nr [...], wnioskodawca złożył oświadczenie w którym wskazał, iż powierzchnia w/w działki jest użytkowana w całości w dobrej kulturze rolnej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Kierownik BP ARiMR przyznał S.B. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Organ I instancji przyznał całą płatność wnioskowaną w zakresie wariantów: 2.6 Uprawy warzywne (w okresie przestawiania), zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 0,5 ha kwotę w wysokości 775,00 zł; 2.2 Uprawy rolnicze (w okresie przestawiania), zgodnie z deklaracją Strony tj. do powierzchni 62,36 ha kwotę w wysokości 52382.40 zł; oraz pomniejszoną płatność o powierzchnię 0,93 ha w przypadku wariantów: 3.1 Ekstesywna gospodarka na łąkach i pastwiskach, do powierzchni 14,98 ha kwotę w wysokości 6876.50 zł; 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania), do powierzchni 14r98 ha kwotę w wysokości 4943,40 zł. Organ l instancji wskazał w uzasadnieniu powyższej decyzji, iż podstawą przyznania płatności pomniejszonej wysokości w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1 były stwierdzone różnice pomiędzy obszarem zadeklarowanym jako trwałe użytki zielone, a ustalonym (tj. kwalifikującym się do przyznania dopłat z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych). Od w/w decyzji S.B. złożył odwołanie wskazując, iż posiada uprawnienia do władania działką nr [...]. Działka ta składa się z gruntów ornych i 0,93 ha określone jako pastwisko trwałe zgodnie z ewidencją gruntów. Odwołujący podał, iż być może, któryś z poprzedników władających działką zgłaszał jako uprawy polowe (zboża ziemniaki), ale on nie może odpowiadać za to czy faktycznie uprawa obejmowała całą powierzchnię działki ewidencyjnej [...]. Uzasadniając decyzję z dnia [...] września 2009 r. Dyrektor podkreślił na wstępie, iż organy I i II instancji, jako organ administracji publicznej w myśl art. 6 Kpa zobowiązane są do działania zgodnie z prawem. Działanie organu administracji zostanie, zatem zakwalifikowane jako niezgodne z prawem zarówno wówczas, gdy zostało ono podjęte niezgodnie z obowiązującym prawem, jak i wówczas, gdy nie było podstawy prawnej do tego działania. Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przy/nawania pomocy rinansouej w ramach działania ..Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1-4 rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. I, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269. z późn. zm,), zwanemu dalej "rolnikiem ", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zwanych dalej " działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe. o którym mowa wart. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Organ odwoławczy podkreślił, iż Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w § 2 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Podstawą kwalifikacji łąk w ramach wariantu 2.4. oraz 3.1. jest definicja trwałego użytku zielonego zawarta art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowisko wy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, póz. 200). Zgodnie z definicjami zawartymi w ww. aktach prawnych trwałe użytki zielone oznaczają ziemie przeznaczone do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. Płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w przypadku pakietów, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1-6 i 8 (§ 8 pkt 1). Organ podał, iż zgodnie z art. 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawia się system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności pozwalający na weryfikacje uprawnień oraz kontrole krzyżowe z wnioskami o pomoc i systemem identyfikacji działek rolnych. System taki pozwala na bezpośrednie i natychmiastowe zaznajomienie się, poprzez właściwe władze Państwa Członkowskiego, z danymi dotyczącymi, co najmniej poprzednich trzech kolejnych lat kalendarzowych i lub gospodarczych. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 - 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006) wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka, korzystając przy tym ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4 (zwanego dalej "ZSZiK"). Kontrole kryteriów kwalifikowalności obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Organ zaznaczył, iż zgodnie z art. 11 powoływanego powyżej rozporządzenia kontrole administracyjne przeprowadza się dla wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Stosownie do ust. 2 i 3 tegoż artykułu kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych z ZSZiK. Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej. Przedmiotem kontroli jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i w odpowiednim przypadku przeprowadzanie kontroli na miejscu. Dyrektor ARiMR po przeanalizowaniu całości materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie stwierdził, iż Kierownik BP ARiMR ustalił w sposób prawidłowy stan faktyczny sprawy oraz zastosował prawidłowo przepisy prawa. Jak podkreślił organ odwoławczy zasadniczą kwestią na gruncie omawianej sprawy było ustalenie czy grunty rolne S.B. położone na części działki ewidencyjne nr [...] tj. działce rolnej oznaczonej w złożonym wniosku literką ,,F'" spełniają warunki do przyznania płatności w przypadku wariantu - 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania). W wyniku weryfikacji wniosku, w oparciu o posiadane przez ARiMR dokumenty oraz Bazę Danych ARiMr organ stwierdził, iż na przedmiotowej działce ewidencyjnej nr [...] w latach 2005-2007 były deklarowane uprawy zbożowe (pszenica, żyto jęczmień), a także ziemniaki. Na tej podstawie zdaniem Dyrektora organ I instancji zobligowany był w świetle regulacji zawartych w art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Program rólnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, póz. 200), na wykluczenie działki rolnej oznaczonej literką "F" o pow. 0.93 ha z przyznania płatności. Zgodnie z definicjami zawartymi w w/w aktach prawnych trwałe użytki zielone oznaczają ziemie przeznaczone do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. Dyrektor podkreślił, iż organ I instancji nie negował faktu, iż odwołujący w roku 2008 użytkuje cały areał omawianej działki, ponieważ nie to stanowi przesłankę do przyznania płatności w przypadku wariantu 2.4 oraz 3.1. Wskazać jednak należy, iż zadeklarowana uprawa na działce rolnej "F" o powierzchni 0,93 ha nie spełnia definicji trwałych użytków zielonych, z uwagi, iż była zmianowana w latach poprzednich. Powyższe zostało potwierdzone również na podstawie załącznika graficznego wygenerowanego dla działki nr [...]. Podkreślić należy, że ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Materiał dowodowy w postaci zdjęcia lotniczego został wykonany w roku 2004.Analiza w/w dokumentu ponad wszelką wątpliwość wykazała, iż na działce rolnej "F" w granicach działki ewidencyjnej nr [...] nie było upraw, które spełniają definicję trwałych użytków zielonych. Odnosząc się do zarzutu odwołującego, że składając wniosek zgłosił powierzchnię użytkowaną rolniczo w oparciu o dane zawarte w dokumentach, tj. wypis z rejestru gruntów z dnia [...] września 2007 r. oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej wystawionym przez Starostwo Powiatowe, organ wyjaśnił, że zapisy w/w dokumentów nie odzwierciedlają z różnych przyczyn stanu faktycznego na gruncie. O kwalifikacji gruntu do płatności przesądza bowiem jego aktualne wykorzystanie, a nie rolnicze przeznaczenie w ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnie działek rolnych należy bowiem określać na podstawie zasięgów poszczególnych upraw lub sposobu użytkowania. Dalej Dyrektor wskazał, iż stosownie do treści art. 10 ust. 1 - 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006) wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka, korzystając przy tym ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4 (zwanego dalej "ZSZiK"). Kontrole kryteriów kwalifikowalności obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, zgodnie z art. 11 powoływanego powyżej rozporządzenia kontrole administracyjne przeprowadza się dla wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Stosownie do ust. 2 i 3 tegoż artykułu kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych z ZSZiK. Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej. Przedmiotem kontroli jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Dyrektor dodał, iż płatności rolnośrodowiskowe stanowią jeden z instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i mogą być przyznawane producentom rolnym spełniającym warunki określone przez prawo krajowe i unijne, tylko w takiej wysokości, w jakiej zostały one konkretnie określone przez Unię Europejską. Wszelkie odstępstwa zarówno na korzyść jak i na niekorzyść rolnika stanowią naruszenie prawa. Przepisy prawa krajowego i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustaleniu wysokości dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych. Uznaniowość prowadziłaby bowiem do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki, co stałoby nie tylko w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej - zasadą konkurencyjności. Skargę od decyzji Dyrektora ARiMR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył S.B. reprezentowany przez pełnomocnika – adw. L.K., wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucił w/w decyzji nienależyte wyjaśnienie sprawy (art. 7 kpa) przez ograniczenie postępowania dowodowego do bezkrytycznego uznania dowodu w postaci ortofotomap dokonanej przez urzędników za jedynie słuszne i nie podlegające weryfikacji przy pomocy innych dowodów, przy jednoczesnym odmówieniu wiary twierdzeniom skarżącego, że według jego wiedzy przedmiotowa działka wcześniej a więc i w roku 2004 była użytkiem zielonym oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 76 § 1 i 2 kpa polegające na uznaniu, że wypis z ewidencji gruntów określający działkę nr [...] jako pastwisko trwałe, nie jest przekonującym dowodem przemawiającym za uznaniem twierdzeń skarżącego za wiarygodne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) p.p.s.a., a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, tj. dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. U podstaw każdego postępowania administracyjnego leży zasada prawdy materialnej, która została określona w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.), dalej przywoływany jako "K.p.a.". Zgodnie z powołanym przepisem organy administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a następnie do jej załatwienia. Wiąże się to z obowiązkiem zebrania i rozpatrzenia, w sposób wyczerpujący, materiału dowodowego, o czym stanowi art. 77 § 1 K.p.a., gdyż wyłącznie na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego można ustalić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Niedopełnienie przez organ powyższego obowiązku rzetelnego i wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego sprawy czyni przedwczesnym dokonywanie subsumcji normy prawa materialnego określającej prawa lub obowiązki strony stosunku administracyjnoprawnego. Naruszenie przepisów postępowania w tym zakresie może bowiem doprowadzić do nieprawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. W ocenie Sądu, sytuacja taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem ustalony przez organy, a konsekwentnie kwestionowany przez stronę stan faktyczny, będący podstawą zaskarżonej decyzji administracyjnej, budzi uzasadnione wątpliwości, co do swej poprawności. Podkreślić trzeba, że ocena zastosowania prawa materialnego - szeregu wymienionych wyżej przepisów prawa krajowego oraz wspólnotowego, determinowana jest przyjęciem prawidłowych ustaleń faktycznych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wystąpiły istotne uchybienia procesowe w przedmiocie tychże ustaleń, w szczególności gromadzenia i oceny dowodów. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2009r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o przyznaniu płatności rolno środowiskowej w pomniejszonej wysokości. Jak wynika z treści decyzji organów obu instancji podstawą prawną rozstrzygnięcia były przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przy/nawania pomocy finansowej w ramach działania ..Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1-4 rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93. (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. I, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269. z późn. zm,), zwanemu dalej "rolnikiem ", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe. o którym mowa wart. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Podkreślić trzeba, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w § 2 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Podstawą kwalifikacji łąk w ramach wariantu 2.4. oraz 3.1. jest definicja trwałego użytku zielonego zawarta art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowisko wy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, poz. 200). Zgodnie z definicjami zawartymi w ww. aktach prawnych trwałe użytki zielone oznaczają ziemie przeznaczone do uprawy trawy lub innych upraw zielonych zasianych naturalnie lub uprawianych (zasianych), nie włączone do systemu płodozmianu gospodarstwa przez okres pięciu lat lub dłużej. Z powyższych przepisów wynika, po pierwsze, że dofinansowanie jest uzależnione od powierzchni posiadanych gruntów rolnych, które na dzień 30 czerwca 2003r. utrzymane były w dobrej kulturze rolnej, a po drugie, że tylko działki niezmianowane w okresie 5 lat mogą być zaliczone dom płatności w ramach wariantu 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone. Zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie winno być poprzedzone przeprowadzeniem wnikliwego postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia czy część działki ewidencyjnej nr [...] oznaczoną literą "F" spełnienia bądź też nie wymogów przyznania płatności w ramach wariantu 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone. Podkreślenia wymaga, że postępowanie wyjaśniające winno być przeprowadzone zgodnie z ogólnymi regułami postępowania administracyjnego, w tym w szczególności zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa, stosownie do której organ administracyjny winien dokonać ustaleń zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. W tym celu organ winien określić zakres postępowania wyjaśniającego oraz środki dowodowe niezbędne dla należytego ustalenia stanu rzeczy. Rozwinięciem powyższej zasady jest art. 77 § 1 kpa, stosownie do którego organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego wymaga zaś przeprowadzenia oceny wartości dowodowej każdego dowodu, jak również wskazania, na podstawie jakich dowodów organ poczynił ustalenia faktyczne oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Poczynione ustalenia oraz przeprowadzona ocena materiału dowodowego winna przy tym znajdować pełne odzwierciedlenie w treści decyzji administracyjnej (art. 107 § 3 kpa). Należy przy tym dodać, iż konieczność przeprowadzenia postępowania w przedmiocie płatności zgodnie z powyższymi wymogami znajduje wyraz w samej ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w której obok odesłania do przepisów kpa w zakresie nieuregulowanym w ustawie i z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej akcentuje się wyraźnie - w art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności organ administracji publicznej m.in. stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zasada prawdy obiektywnej ma fundamentalne znaczenie dla przeprowadzenia prawidłowego postępowania administracyjnego i pozwala dokonać subsumcji faktów uznanych za udowodnione pod właściwą normę prawną, a w konsekwencji ustalenie skutków prawnych tych faktów. Zasada ta nie daje organowi prawa do swobodnej oceny dowodów według dowolnych kryteriów, swoją ocenę organy administracji winny oprzeć o przekonywujące podstawy i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Z przepisów art. 7 i 77 § 1 Kpa jasno wynika, że organ winien postępowanie dowodowe oprzeć na zasadzie oficjalności, a to oznacza, iż zarówno Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jak i Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z urzędu winni przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (zob. m. in. NSA z 29 września 1997 roku, sygn. I SA/Wr 700/97; B. Adamiak, J. Borowiak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 404-405). Mając na uwadze stanowisko skarżącego oraz treść art. 107 Kpa, decyzje organów administracji powinny zawierać szczegółowe uzasadnienie faktyczne w zakresie spełnienia bądź też nie przez działkę rolną oznaczoną literą "F" wymogów przyznania płatności. Podkreślić trzeba, że uzasadnienie faktyczne powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, jak również przyczyny z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Tymczasem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie są zgodne z ustawowym wzorcem i nie realizują modelu uzasadnienia nakazanego przez ustawodawcę. Zastrzeżenia Sądu dotyczą głównie umotywowania rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia, że działka rolna oznaczona litera "F" była przed 2008r. zmianowana. W zaskarżonej decyzji wskazano, że działka ta nie spełniła wymogu wynikającego z art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz w załączniku nr 4 (dla wariantu 2.3. oraz 2.4.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Program rólnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 34, poz. 200). Organy stwierdziły, iż z zebranych w sprawie dowodów jednoznacznie wynika, że brak jest do tego podstaw, gdyż w poprzednich latach działka nr [...] była zmianowana, co w świetle powołanych wyżej przepisów wyklucza w/w działkę z przyznania płatności rolnośrodowiskowych w ramach wskazanych wyżej wariantów 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach oraz 2.4 Trwałe użytki zielone. Organ I instancji dokonując powyższego ustalenia powołał się na informacje znajdujące się w bazie danych, z których wynika, że "w 2006 i 2007 roku działka nr [...] była deklarowana we wnioskach o przyznanie płatności jako uprawy polowe (zboża, ziemniaki)". Natomiast organ II instancji powołał się dodatkowo na "załącznik graficzny wygenerowany dla działki nr [...]. (...). Materiał dowodowy w postaci zdjęcia lotniczego został wykonany w roku 2004. Analiza w/w dokumentu ponad wszelką wątpliwość wykazała, iż na działce rolnej "F" w granicach działki nr [...] nie było upraw, które spełniają definicje trwałych użytków zielonych". Z cała mocą należy stwierdzić, że w aktach sprawy brak jest powołanych przez oba organy dokumentów. W sytuacji, gdy skarżący konsekwentnie twierdził, że działka oznaczona literą "F" stanowi pastwisko trwałe i tak też jest oznaczona w rejestrze gruntów, rolą organu było w pierwszej kolejności ustalenie, w jaki sposób określono powierzchnię działki rolnej oznaczonej literą "F" oraz na jakiej podstawie przyjęto, że działka ta w okresie poprzednim była uprawiana (żyto, jęczmień, pszenica, ziemniaki), czy była ona zgłoszona do płatności bezpośrednich i przez kogo. Bez rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości przedwczesnym było zastosowanie wobec producenta rolnego odmowa przyznania płatności rolnośrodowiskowej dla działki oznaczonej literą ‘F". W ocenie Sądu, na podstawie analizy akt administracyjnych nie można przyjąć, aby w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, organy administracji publicznej w zgodzie z wymogami postępowania administracyjnego oraz wskazanych wyżej przepisów wspólnotowych, dokonały nie budzących wątpliwości ustaleń okoliczności faktycznych mających istotne znaczenia dla sprawy. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego nie dokonano kontroli na miejscu spornej działki, a oparto się jedynie na dokumentach w postaci zdjęcia lotniczego wykonanego w 2004r. i bazy danych. Jak już wcześniej podano, dokumenty te nie znajdują się w aktach sprawy. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 (Dz.U.UE.L. Nr 141 poz. 18 z późn. zm.) kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w tym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Wobec nie wyjaśnienia tej kwestii w ocenie Sądu oczywistym jest naruszenie przez organy obu instancji fundamentalnej zasady postępowania administracyjnego, czyli spoczywającego na organie obowiązku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy - art. 7 kpa. Właściwe ustalenie stanu faktycznego - niezbędne dla prawidłowości podejmowanych decyzji - wymaga z kolei wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego - art. 77 kpa. Trudno jest odmówić prawdziwości twierdzeniu skarżącego, iż działał on w zaufaniu do danych wynikających z ewidencji gruntów. W tym miejscu należy podkreślić, iż ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych. Stosownie do unormowania zawartego w art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) starosta zapewnia nieodpłatnie bezpośredni dostęp do bazy danych ewidencji gruntów i budynków ARiMR w celu utworzenia i prowadzenia krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W świetle art. 20 ust. 1 ww. ustawy ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów, ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów. W myśl przepisu art. 21 ust. 1 tej ustawy, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie natomiast ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach. Powinna być ona utrzymywana w stałej aktualności nie tylko, co do stanu faktycznego, ale i prawnego (por. wyrok NSA z dnia 15 października 1998 r., sygn. akt II SA 810/98, LEK nr 41304). Nadto skoro w myśl wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3501/05 (Lex nr 201545), w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie winny mieć zapisy wynikające z ewidencji, to wydaje się, że reguła ta może mieć zastosowanie również w sytuacji ubiegającego się o omawiane płatności. Zarówno ewidencja gruntów, jak również wydawane właścicielom i posiadaczom gruntów wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego, na które następnie powołują się oni w podejmowanych czynnościach, mają charakter dokumentów urzędowych i szczególna moc dowodową w rozumieniu art. 76 K.p.a. W tym stanie rzeczy ponad wszelką wątpliwość stwierdzić należy, iż jeśli skarżący posłużył się danymi z ewidencji, to brak przeprowadzenia kontroli na miejscu, przede wszystkim ze względu na przedstawione powyżej wątpliwości dotyczące zmianowania działki nr 97/37 stanowi niewątpliwie uchybienie podstawowym zasadom wynikającym z art. 7 i 77 k.p.a. Poza tym organ odwoławczy podzielając ustalenia w kwestii zmianowania działki oznaczonej literą "F" w latach 2006 i 2007, wskazał nadto, że działka ta podlega wyłączeniu z płatności na podstawie wskazań ortofotomapy. Ortofotomapa jest kartometrycznym, tonalnym obrazem terenu powstałym w wyniku przetworzenia zdjęcia lotniczego na obraz, odpowiadający rzutowi ortogonalnemu na powierzchnie odniesienia, przedstawiony w odpowiednim odwzorowaniu i kroju arkuszowym, uzupełniony informacjami kreskowymi, nazwami, symbolami, siatką i opisem współrzędnych oraz informacjami pozaramkowymi. Organ II instancji motywując miarodajność takiego dowodu powoływał się w szczegółowości na to, że obliczenia dokonywane na jej podstawie są precyzyjne, gdyż mapa wiernie przedstawia stan pokrycia terenu. Wynika to stąd, iż ortofotomapa jest przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Opieranie się przez organ na wymienionym środku dowodowym jest co do zasady prawidłowe. Dowód taki powinien znajdować się w aktach sprawy. Dlatego uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest nieprzekonywujące i odbiega w sposób rażący od zasad ogólnych postępowania administracyjnego, przede wszystkim zasady - obowiązku wyjaśniania przesłanek zasadności rozstrzygnięcia oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i podnoszenia ich świadomości i kultury prawnej, co w efekcie przesądza o istotnej wadliwości zaskarżonej decyzji. Nie wystarczy, aby organ w uzasadnieniu decyzji wskazał dlaczego przyznał określone płatności rolne, ale koniecznym jest również wnikliwe i dokładne oraz przekonywujące wyjaśnienie dlaczego płatności w oznaczonym, wnioskowanym przez producenta rolnego zakresie nie przyznał. Organ winien prowadzić postępowanie w taki sposób, by z decyzji i jej uzasadnienia wynikało jasno, dlaczego podjęto takie, a nie inne rozstrzygnięcie, zwłaszcza w sytuacji gdy, chociażby tylko w ocenie subiektywnej strony nieuwzględniono jej żądania w ogóle, bądź jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie - uwzględniono w części. W tej sytuacji organy winny przekonać skarżącą w uzasadnieniu swojej decyzji, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a przyczyną rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony były istotne powody (zob. m.in. wyrok SN z 16 lutego 1994 roku, sygn. III ARN 2/94 oraz WSA w Warszawie z 30 sierpnia 2006 roku, sygn. VII SA/Wa 997/06). Chodzi więc o to, by adresat decyzji był w przekonaniu, że decyzja jest słuszna i zgodna z prawem. Sąd stoi na stanowisku, iż uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji administracyjnej stanowi jej element niezbędny, istotny z punktu widzenia zakresu zastosowania wielu norm prawnych, a co za tym idzie posiada ogromne znaczenie dla oceny praworządności działania administracji publicznej. Wobec wskazanych powyżej istotnych uchybień, kontrola prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego stała się niemożliwa. Nie jest powinnością Sądu, aby wyręczać organy administracji własną oceną materiału zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym i na jej podstawie orzekać w sprawie, nie mając oparcia w analizie całości materiału, dokonanej przez oba organy. Powyższe braki powodowały, że ustalenie co do tego że w latach 2006-2007 na działce rolnej oznaczonej literą "F" uprawiono zboże i ziemniaki musi być uznane za poczynione z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Rozstrzygnięcie sformułowane w oparciu o takie ustalenie cechuje arbitralność, co z kolei powoduje, iż rozstrzygnięcie nie poddaje się całościowej merytorycznej kontroli sądowej, ponieważ nie przekonuje zarówno Sądu jak i strony postępowania o prawidłowości wydanej w jej sprawie decyzji. Na podstawie analizy przedłożonych Sądowi akt sprawy, w szczególności treści decyzji organów Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa należy stwierdzić jednoznacznie, iż organy te nie dokonały, w niezbędnym w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zakresie, oceny powyżej wskazanych przesłanek przyznania skarżącej dopłat bezpośrednich do spornych działek rolnych. W ocenie Sądu, niedostateczne ustalenie stanu faktycznego sprawy uniemożliwia wyjaśnienie istotnych dla jej rozstrzygnięcia wątpliwości, a w konsekwencji czyni przedwczesnymi dowolne i nieuzasadnione stwierdzenia organów zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, w zakresie zmianowania działki rolnej oznaczonej literą "F" przed 2008r. Skoro nie zbadano kto, kiedy i na podstawie jakiej to ortofotomapy poczynił ustalenia dotyczące tego, że "na działce rolnej "F" nie było upraw, które spełniają definicję trwałych użytków zielonych", w sytuacji gdy ortofotomapy, na którą powołują się organy, nie ma w aktach sprawy, to takie ustalenia organów dyskwalifikujące sporną działkę oznaczona literą "F" od przyznania płatności muszą być uznane za poczynione z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Ze względu na powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca narusza przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego należało orzec o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie art. 200 i art. 152 ww. ustawy orzeczono o kosztach sądowych i wykonalności zaskarżonych decyzji. W toku ponownego postępowania, organ I instancji kierując się powyższymi wskazaniami uzupełni akta postępowania i stosownie do treści zgromadzonych dowodów wyda ponowną decyzję wyczerpująco motywując swe rozstrzygnięcie.