II SA/Sz 1423/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. M. na postępowanie funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] W. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "pozew" przeciwko Zastępcy Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji – T. W . Pozwanemu zarzucił " " mającej pozbawić go pozwolenia na broń, bezprawne niewydanie tej broni Prezesowi Stowarzyszenia oraz bezpodstawne prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia mu pozwolenia na broń. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie spraw podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny, natomiast w części, w której mogłaby być ona odczytana jako skarga na czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa jest nieuzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że przedmiot skargi W. M., dotyczący postępowania Policji, nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądową w takiej sytuacji (art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga tego rodzaju nie może być rozpoznana przez sąd administracyjny, ponieważ nie jest skargą na akt administracyjny, ani na czynność z zakresu administracji publicznej. Jest to skarga rozpatrywana w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267). Skargi tego rodzaju należy składać do organów administracji publicznej właściwych do ich rozpatrzenia, przy czym w przypadku skargi złożonej przez stronę w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, skarga taka podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami Kodeksu (art. 228, art. 229 oraz art. 234 Kodeksu postępowania administracyjnego). Uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego postępowanie skargowo-wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ brak jest w nim podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią przepisu art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności w nim podejmowanych nie stosuje się przepisów działu II Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną, to znaczy zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (art. 238 § 1 wskazanej ustawy), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem przedmiotowa sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną, podlegającą odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.