II SA/Po 1128/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2017 r. wniosku skarżącego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi T. J. na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić wniosek. /-/ Jakub Zieliński UZASADNIENIE Postanowieniem Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) utrzymał [w] mocy nieopatrzone datą postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) nr [...] (znak [...]), którą organ I instancji oddalił zarzuty wniesione przez skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W skardze na przedmiotowe postanowienie WWINB strona wniosła uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak również o "wstrzymanie wykonalności decyzji". Wniosek ten nie został w skardze odrębnie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu stanowi w świetle powyższej regulacji odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności sytuacji faktycznych o charakterze wyjątkowym. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, to czy żądnie zostanie uwzględnione zależy między innymi od tego, czy akt ten jest wykonalny i czy jego wykonanie wywołuje bezpośredni skutek w postaci zagrożenia dóbr wymienionych w przywołanym przepisie. Wobec powyższego uznać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego bądź innego aktu w granicach sprawy służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości powstania skutków trudnych do odwrócenia, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi ten akt zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II OZ 1143/08 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu wyżej przywołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być zatem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i dla swej skuteczności prawnej wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 116/12 – dostępne jw.). Postanowienie w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym nie podlega wykonaniu i nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których może być prowadzona egzekucja, a zatem aktów wykonalnych. Nie udzielają natomiast kompetencji do wstrzymania czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a. (por. stanowisko NSA z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1256/13, dostępne jw.). Skoro zaś sąd administracyjny nie może, rozpatrując postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów, wstrzymać czynności egzekucyjnych, to konsekwentnie też nie jest możliwe wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego uwzględnienia zarzutów (por. stanowisko NSA OZ w Gdańsku wyrażone w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 1996 r. sygn. akt II SA/Gd 179/96, LEX nr 44221 – orzeczenie przywołane przez P. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, WK, 2015, komentarz do art. 35) Postanowienie w przedmiocie zarzutów wobec prowadzenia egzekucji, jako podjęte w kwestii wpadkowej, nie jest aktem podlegającym wykonaniu, gdyż nie stwierdza, jak również nie tworzy po stronie skarżącej lub innego podmiotu uczestniczącego w postępowaniu administracyjnym żadnego obowiązku prawnego ani uprawnienia. Ponadto zaskarżony akt nie wywołuje skutków materialnoprawnych, a jedynie skutki procesowe. Zatem nie można mówić w tym przypadku o możności wywołania przez te postanowienie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać również należy, że nawet gdyby założyć – do czego jednakże nie ma żadnych podstaw – że intencją strony skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, było doprowadzenie do wstrzymania wykonania decyzji PINB nr [...] z dnia [...] 2015 r., to strona nie przedstawiła żadnej argumentacji przemawiającej za dopuszczalnością wstrzymania wykonania tej decyzji w niniejszej sprawie. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd nie ocenia prawidłowości wydania zaskarżonego aktu lub aktu stanowiącego podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, wskazującego obowiązek podlegający egzekucji. objętego wnioskiem o wstrzymanie – w aspekcie jego zgodności z prawem (udzielenie ochrony tymczasowej nie stanowi rodzaju przedsądu w stosunku do sprawy głównej), ale jedynie to, czy wykonanie danego aktu jeszcze przed jego prawomocnym skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania aktu (tj. z przyczyn formalnych odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu), wobec czego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ Jakub Zieliński