VII SA/Wa 1933/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 267, zwanej dalej k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez K. W. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie ustalenia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu na parkingu strzeżonym marki [...] nr rej. [...] w łącznej wysokości 5.540,00 zł. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie ustalenia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu na parkingu strzeżonym marki [...]nr rej. [...] w łącznej wysokości 5.540,00 zł. została doręczona w dniu [...] grudnia 2005 r. w trybie doręczenia zastępczego. Od powyższej decyzji K. W. w dniu [...] stycznia 2013 r. wniósł odwołanie, w którym zakwestionował obciążenie go kosztami usunięcia i przechowywania pojazdu, którego nie jest właścicielem od 20 sierpnia 2005 r. Organ wskazał, że warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego, wskazanego w art. 129 § 1 i 2 k.p.a. terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołani, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Cytując treść przepisów Rozdziału 8 k.p.a. dotyczące doręczeń pism (art. 42-44) wskazał, że decyzja została doręczona na prawidłowy adres, z uwagi na nieobecność adresata – "mieszkanie zamknięte", skarżona decyzja została pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym [...], operator umieścił w skrzynce pocztowej w dniu [...] listopada 2012 r. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu [...] listopada 2012 r. Adresat nie podjął przesyłki i została zwrócona nadawcy. Termin 14 dni upłynął w dniu 6 grudnia 2012 r., czternastodniowy termin do wniesienia odwołania biegł od dnia 7 grudnia 2012 r. i upływał w dniu 20 grudnia 2012 r. Strona sporządziła odwołanie w dniu 15 stycznia 2013 r. i złożyła je w siedzibie Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, zatem należy stwierdzić, że wniesienie odwołania na stąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. SKO wskazało ponadto, że niezależnie od doręczenia zastępczego, organ I instancji dokonał ponownego doręczenia stronie skarżoną decyzję za pośrednictwem Policji, jednak to doręczenie ma charakter informacyjny. Organ przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych na powyższe stwierdzenie. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. W. wnosząc o jego uchylenie, uchylenie decyzji z dnia[...] listopada 2012 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wskazał, że postanowienie jest dla niego krzywdzące, gdyż decyzji tej w terminie do którego nawiązuje Kolegium Odwoławcze, tj. listopad i grudzień 2012 r. nie otrzymał ponieważ w tym okresie przebywał i zamieszkiwał za granicą (w [...]). Podniósł, ze w przypadku nieuwzględnienia skargi będzie zmuszony do zapłaty wskazanej kwoty za samochód którego nie był właścicielem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga K. W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2006 r. odpowiada prawu. Przepis art. 134 k.p.a., na którym oparto zaskarżone postanowienie ma zastosowanie w postępowaniu wstępnym przed organem odwoławczym, który podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. Warunkiem skuteczności bowiem wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym terminie O uchybieniu terminu do złożenia odwołania można mówić tylko wówczas, gdy termin ten rozpoczął swój bieg. W przypadku, gdy decyzja organu administracji publicznej jest doręczana stronom, termin do wniesienia odwołania biegnie od daty prawidłowego doręczenia decyzji. Ustawodawca, łącząc określone skutki prawne ze skutecznym doręczeniem pisma stronie (m.in. rozpoczęcie biegu terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.), przewidział jednocześnie określone zasady doręczania pism przez organ administracji publicznej. Zasady te regulują przepisy Działu I Przepisy ogólne Rozdział 8 Doręczanie Kodeksu postępowania administracyjnego. Zasadą jest, że doręczenie następuje do rąk adresata (art. 42 § 1, 2 i 3 k.p.a.). W razie nieobecności adresata doręczenia można dokonać za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 zd. 1 k.p.a.). W razie niemożności dokonania doręczenia w powyższy sposób, doręczenie następuje w sposób przewidziany w art. 44 § 1-4 k.p.a., tj. poprzez instytucję doręczenia zastępczego. Zgodnie z art. 44 § 1 w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z przepisu art. 44 k.p.a. wynika więc, że domniemanie skuteczności doręczenia dokonywanego w jego trybie zdeterminowane jest łącznym spełnieniem określonym nim przesłanek, a mianowicie: 1) niemożnością doręczenia pisma adresatowi pod prawidłowo oznaczonym adresem jego miejsca zamieszkania, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy; 2) pozostawieniem przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym i dwukrotnego umieszczenia zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub w innych miejscach wskazanych w art. 44 § 2 k.p.a.; 3) upływem czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej oraz udokumentowaniem powyższego w materiale dowodowym sprawy, zwłaszcza zaś w tzw. zwrotnym potwierdzeniu poświadczenia odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki. W niniejszej sprawie wszystkie przesłanki wynikające z art. 44 § 1-4 k.p.a. zostały spełnione. Pierwsze doręczenie skarżącemu decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2012 r. dokonane zostało z zachowaniem wymogów określonych przepisami k.p.a. Doręczyciel w dniu 22 listopada 2012 r., z uwagi na niezastanie adresata (mieszkanie zamknięte), pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym [...]. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 30 listopada 2012 r. Skarżący nie podjął przesyłki i została ona zwrócona nadawcy. Termin 14 dni upłynął w dniu 6 grudnia 2012 r., zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania biegł od dnia 7 grudnia 2012 r. i upływał w dniu 20 grudnia 2012 r. Skarżący złożył odwołanie dopiero w dniu 15 stycznia 2013 r. a więc z uchybieniem terminu. Przy tym zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że skoro doszło do doręczenia zastępczego, to bez znaczenia jest późniejsze faktyczne doręczenie decyzji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2013 r. (sygn. akt II FSK 2028/12 – treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie pisma stronie nie może być uznane jako ponowne doręczenie. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz. Skutki procesowe k.p.a. łączy z doręczeniem w formie prawem przewidzianej, a nie z zapoznaniem się z treścią pisma przez stronę jak i z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Podkreślić należy, że skarżący nie skorzystał z możliwości wszczęcia procedury przewidzianej w art. 58-60 k.p.a., przewidującej możliwość zwrócenia się przez stronę o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności prawnej. Zgodnie zatem z przepisem art. 58 § 1-3 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Zgodnie z przepisem art. 59 § 1-2 k.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zgodnie z art. 60 k.p.a. przed rozpatrzeniem prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia organ administracji publicznej na żądanie strony może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia. Skarżący z trybu wskazanego powyżej nie skorzystał, w związku z czym wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżonego postanowienia było zasadne. Wniesiona skarga nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw, w konsekwencji czego podlega oddaleniu. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.