IV SA/Wa 1942/15

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia 1) zwolnić M. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla M. M. adwokata. UZASADNIENIE W toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2015 r., M. M. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF oraz zawartych w piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. wynika, że skarżąca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osoba schorowaną. Posiada dom o pow. 100 m2, budynki gospodarcze o pow. 70 m2 ("w trakcie sprawy o przejęcie przez zasiedzenie") oraz nieruchomość rolną o pow. 0,1440 ha. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu renty rodzinnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym z tytułu niezdolności do samodzielnej egzystencji w wysokości 1197,72 zł. Oceniając złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty (wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym z tytułu niezdolności do samodzielnej egzystencji) w wysokości ok. 1197 zł. Jest osobą schorowaną. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych, mogłoby narazić ją na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ponadto należy uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.