II SA/Gd 413/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 161,35 złotych (sto sześćdziesiąt jeden 35/100). UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 7 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 26 września 2007 r. wezwano skarżącego do złożenia do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa udzielonego wyznaczonemu pełnomocnikowi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 28 września 2007 r. Upływ terminu do złożenia pełnomocnictwa następował w dniu 12 października 2007 r. Pełnomocnik skarżącego w opinii z dnia 1 października 2007 r. (data wpływu do Sądu: 3 października 2007 r.) stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożył wniosek o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanym, z uwzględnieniem poniesionych wydatków według załączonego spisu. Postanowieniem z dnia 10 października 2007 r. Referendarz Sądowy odmówił wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi M. S. przyznania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego uznając, że nie działał on w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego, albowiem skarżący nie udzielił mu pełnomocnictwa. Adwokat ten został jedynie wskazany przez Okręgową Radę Adwokacką w G. na pełnomocnika skarżącego. W wykonaniu zobowiązania Sądu z dnia 26 września 2007 r., w dniu 12 października 2007 r. (nadane w placówce pocztowej w dniu 9 października 2007 r.) wpłynął oryginał dokumentu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego adwokatowi M. S. Sprzeciw od powyższego postanowienia wywiódł adwokat M. S. zarzucając naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy – Prawo o adwokaturze, § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz art. 244 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 250 i art. 253 ww. ustawy poprzez uznanie, że nie przysługiwał mu przymiot pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała rozpatrzeniu przez Sąd. Rozpoznając wniosek adwokata M. S. o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż adwokat M. S. świadczył w niniejszej sprawie pomoc prawną skarżącemu jako adwokat wyznaczony z urzędu na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego. Dokument pełnomocnictwa został przedłożony Sądowi w wyznaczonym terminie na wezwanie z dnia 26 września 2007 r. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) ustala zasady zwrotu pełnomocnikom kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W myśl § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz, 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi: 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22%. Zatem, opłatę za sporządzenie opinii w wysokości 120 zł należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%, co daje kwotę 146,40 zł. Nadto, według przedłożonego przez adwokata M.S. spisu wydatków, w niniejszej sprawie poniósł on udokumentowane wydatki na korespondencję w łącznej wysokości 14,95 zł. W związku z tym łączne koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu wyniosły 161, 35 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia.