II SA/Wa 929/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Adam Lipiński (spr.), Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi H.M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą z dnia [...] stycznia 2014 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej H.M. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Dyrektor Centrum [...] wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r., na podstawie art. 34 ust. 2a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst. jedn. Dz. U z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zwrócił się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o odwołanie H. M. z funkcji dyrektora Liceum [...] w Z. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że H. M. nie realizowała zaleceń pokontrolnych wydanych po przeprowadzeniu w dniach [...] listopada 2012 r. kontroli dotyczących zweryfikowania wszystkich umów zawartych z nauczycielami pod względem ich zgodności z art. 10 Karty Nauczyciela. Kontrola przeprowadzona w dniu [...] listopada 2013 r. wykazała zatrudnianie nauczycieli bez kwalifikacji to jest C. K., D. J. i A. K. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. (stanowiącym niewątpliwie decyzję administracyjną), odwołał H. M. z dniem [...] stycznia 2014 r. ze stanowiska Dyrektora Liceum [...] w Z. W podstawie prawnej decyzji przywołano art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż H. M. nie wykonała zaleceń pokontrolnych i zgodnie z treścią 38 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o systemie oświaty i wniosek o jej odwołanie z dniem [...] stycznia 2014 r. ze stanowiska dyrektora Liceum [...], bez wypowiedzenia, złożony przez Dyrektora Centrum [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., w trybie art. 34 ust. 2a ustawy jest dla Ministra wiążący. W tym zakresie Minister wskazał na wadliwe zatrudnianie następujących nauczycieli: a) C. K. - zgodnie z projektem arkusza organizacji roku szkolnego 2013/2014 z dnia 8 października 2013 r. zatrudniony jako nauczyciel rysunku i malarstwa (przydział - 19 godzin), w zastępstwie za nauczyciela przebywającego na urlopie dla poratowania zdrowia. W projekcie arkusza pomyłkowo wpisano formę zatrudnienia (mianowanie, zamiast umowa na czas określony). Błędnie wpisano również informację o posiadaniu przez nauczyciela przygotowania pedagogicznego. Zarówno umowa o pracę jak i projekt arkusza organizacji roku szkolnego wskazuje na stopień awansu zawodowego jako kontraktowy. Analiza akt osobowych nauczyciela, nie potwierdza jednak, aby taki stopień nauczyciel posiadał (brak aktu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego). Nauczyciel posiada dyplom doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie artystycznej: sztuki piękne (nadany przez ASP [...] wydział grafiki), dyplom doktora w zakresie grafiki, posiada ponadto dyplom studiów magisterskich [...] w L. na kierunku Wychowanie Plastyczne w zakresie wychowania plastycznego. Zgodnie z rozporządzeniem MKiDN z dnia 28 września 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych i placówek kształcenia artystycznego i placówek doskonalenia zawodowego (Dz. U. Nr 224, poz. 1345) - § 2 ust. 2 i § 20 doktor habilitowany może uczyć w szkole artystycznej tylko wtedy gdy posiada przygotowanie pedagogiczne. Powyższe wskazuje, że nauczyciel nie posiada ani wykształcenia kierunkowego ani przygotowania pedagogicznego. Brakuje także aktu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. b) D. J., nauczyciel mianowany (akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego wydany 16 lipca 2010 r.), mgr wychowania plastycznego - WSP w [...], posiada świadectwo ukończenia studiów podyplomowych ASP w [...] z malarstwa (bez metodyki). W teczce osobowej brak jest dokumentów poświadczających przygotowanie pedagogiczne (brak dokumentów zgodnych z § 9 rozporządzenia o kwalifikacjach z 2002 r. lub § 2 i § 20 rozporządzenia o kwalifikacjach z 2011 r.). W projekcie arkusza organizacji roku szkolnego 2013/2014 ma przydzielone 19 godzin rysunku i malarstwa. Powyższe w ocenie organu wskazuje na brak przygotowania pedagogicznego D. J. do nauczania przedmiotu rysunek i malarstwo. c) A. K., nauczyciel mianowany (akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego z 2000 r.), zatrudniona na podstawie mianowania (od 1996 r. na zasadzie przeniesienia z urzędu ze szkoły podstawowej do L[...] w Z.), mgr sztuki ASP w [...] na Wydziale malarstwa w zakresie tkaniny artystycznej, posiada wydane w 1994 r. świadectwo uzyskania kwalifikacji pedagogicznych [...] w L. ([...]) z wymienionymi następującymi przedmiotami: psychologia, pedagogika, metodyka nauczania historii i praktyka pedagogiczna. W projekcie arkusza organizacji roku szkolnego 2013/2014 z dnia 8 października 2013 roku ma przydzielone 4 godziny rysunku i malarstwa. W ocenie organu, powyższe kwalifikacje A. K. dotyczą jednak przedmiotu ogólnokształcącego i są niezgodne z wymogami obowiązującego w 1994 roku § 14 rozporządzenia MKiS o kwalifikacjach nauczycieli (Dz. U. 1983 r. Nr 2, poz. 17). Brak przygotowania pedagogicznego do nauczania przedmiotu rysunek i malarstwo. Nadto w ocenie Ministra naruszenie przepisów dotyczących kwalifikacji nauczycieli jest tym bardziej naganne, gdyż H. M. pełniąc funkcję dyrektora szkoły rozwiązała stosunek pracy z nauczycielem rysunku i malarstwa – M. S., który posiadał pełne kwalifikacje do nauczania tego przedmiotu. Sąd Rejonowy w Z. przywrócił wyżej wymienionego do pracy w Liceum [...] w Z. na poprzednie warunki pracy i płacy. Szkoła złożyła apelację, jednakże wyrok sądu I instancji w powyższym zakresie został utrzymany w mocy i w dniu [...] października 2013 r. M. S. zgłosił gotowość do wykonywania pracy nauczyciela rysunku i malarstwa, jednakże nie zostało to ujęte w projekcie arkusza z dnia następnego. W tym aspekcie sprawy, w uzasadnieniu decyzji organ wskazał także na nieprzestrzeganie przez H. M. przepisów dotyczących zatrudniania i zwalniania z pracy nauczycieli i pracowników szkoły, co potwierdziły liczne kontrole przeprowadzone w szkole w ramach nadzoru pedagogicznego, a także 2 wyroki sądu pracy, na podstawie których w jednym przypadku przywrócono pracownika do pracy a w drugim przypadku zawarto ugodę sądową. Naraziło to budżet szkoły w okresie lat 2011/2012 na duże wydatki (około 34 tysięcy złotych) poniesione w związku z przeprowadzonymi postępowaniami sądowymi, dotyczącymi niesłusznie zwolnionych pracowników. H. M. pełniąc funkcję dyrektora Liceum [...] w Z. nie uwzględniała negatywnej opinii rady pedagogicznej i organu prowadzącego, a także uczniów w zakresie powierzenia funkcji wicedyrektora szkoły. H. M. prowadziła politykę kadrową nie kierując się zapewnieniem szkole prawidłowego toku nauki, gdyż rozwiązała i uniemożliwiała wykonywanie pracy przez najlepszego pedagoga a równocześnie zatrudniała osoby bez wymaganych kwalifikacji i wypłacała im zawyżone wynagrodzenie. W konsekwencji nastąpiła destabilizacja w działaniu szkoły w zakresie podstawowych funkcji, tj. dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. Zdaniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego naruszanie przez dyrektora szkoły obowiązujących przepisów skutkuje niewłaściwą realizacją procesu edukacyjnego i wskazuje, że konieczne jest natychmiastowe usunięcie H. M. z zajmowanego stanowiska. Uchybienia w pracy dyrektora szkoły stanowią przypadek szczególnie uzasadniony, stanowiący zagrożenie interesu publicznego, a w ocenie organu - wina dyrektora nie budzi wątpliwości. W uzasadnieniu decyzji Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wskazał także na zaistnienie innych przesłanek do odwołania z funkcji dyrektora, zawartych w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, to jest: - niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu Pracy z dnia [...] października 2013 r., w sprawie przywrócenia do pracy nauczyciela M. S. na poprzednich, czyli obowiązujących w dniu dokonania wypowiedzenia, zasadach. Nauczyciel powinien wrócić do wykonywania obowiązków nauczycielskich w Liceum [...] w Z., tj. prowadzenia zajęć w stosownym wymiarze godzinowym oraz wykonywania innych zadań nauczycielskich wynikających z działalności statutowej szkoły. Tymczasem nauczyciel po przywróceniu do pracy otrzymywał polecenia wykonania strategii rozwoju szkoły, jak też pracę w archiwum szkolnym, co nie należy do obowiązków wynikających ze stosunku pracy nauczyciela, które wyraźnie zostały określone w art. 42 ust. 2 Karty Nauczyciela. W konsekwencji należy wskazać, że w szkole złośliwie i uporczywie naruszane są prawa nauczyciela, co może wyczerpywać znamiona przestępstwa określonego w art. 218 § la Kodeksu karnego. Jak wyjaśniła H. M. w pisemnych zastrzeżeniach pokontrolnych z dnia [...] grudnia 2013 r. – pracodawca powierzył M. S. inną pracę niż dydaktyczna, zgodnie z art. 42 § 4 KP. Jednakże powyższe wyjaśnienia świadczą o nieznajomości obowiązujących przepisów, gdyż w tym przypadku nie ma zastosowania Kodeks pracy. Zatem skierowanie M. S. do wykonywania pracy na podstawie art. 42 § 4 Kodeksu pracy nastąpiło z naruszeniem uprawnień nauczyciela wynikających z art. 42 ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela, a także z naruszeniem wyroku Sądu Okręgowego w Z., zobowiązującego dyrektora szkoły do przywrócenia nauczyciela na poprzednie warunki pracy i płacy. Nauczyciel ten nie został ujęty w projekcie arkusza organizacyjnego roku szkolnego 2013/2014 z dnia 8 października 2013 r. Działanie dyrektora polegające na niedopuszczeniu do pracy nauczyciela posiadającego wymagane kwalifikacje nie tylko skutkowało niewłaściwą realizacją procesu edukacyjnego ale również narażało Skarb Państwa na straty, gdyż w tym samym czasie opłacani byli równolegle dwaj nauczyciele – M. S., który posiadał wymagane kwalifikacje a wykonywał obowiązki przydzielone niezgodnie z prawem oraz nauczyciele rysunku i malarstwa, którzy nie posiadali kwalifikacji lecz otrzymywali zawyżone wynagrodzenie. W ocenie organu, powyższe uzasadnia natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora przez H. M. godzi w interes szkoły, jako interes charakterze publiczny. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego powierzył H. M. pełnienie funkcji dyrektora Liceum [...] w Z. na okres od 1 września 2005 r. do marca 2006 r., a następnie, na skutek ponownego wygrania konkursu, powierzył stanowisko dyrektora szkoły na okres od 1 marca 2006 do 31 sierpnia 2010 r. Przed zakończeniem kadencji, Centrum [...] dokonało w dniu [...] kwietnia 2010 r. oceny pracy H. M. na stanowisku dyrektora. Uzyskała ocenę dobrą. W okresie od 2008 do 2010 roku wpłynęły do organu prowadzącego liczne skargi od uczniów, pracowników i rodziców zawierające krytykę działalności dyrektora szkoły, stwarzanie przez nią niewłaściwej i pogarszającej się atmosfery w szkole w stosunku do pracowników i brak wzajemnej komunikacji w stosunku do nauczycieli. W wyniku złożonego odwołania od wystawionej oceny pracy, dyrektor szkoły otrzymała od zespołu odwoławczego w dniu [...] czerwca 2010 r. ocenę wyróżniającą jednakże z zaznaczeniem przez zespół o konieczności poprawy relacji pomiędzy dyrekcją a nauczycielami i zmiany zasad komunikowania się dyrekcji z nauczycielami. W okresie sprawowania funkcji dyrektora szkoły przez H. M. w czasie drugiej kadencji (od 10 września 2010 r. do 31 sierpnia 2015 r.) odnotować należy brak poprawy w zakresie stworzenia prawidłowych relacji pomiędzy dyrektorem szkoły, uczniami, nauczycielami oraz pracownikami niepedagogicznymi szkoły. Wyrazem tego jest złożenie na dyrektora szkoły w okresie 3 lat (połowa kadencji) do organu prowadzącego już 5 skarg na nieprawidłowości w sprawowaniu tej funkcji. Skargi złożone przez uczniów szkoły dotyczyły braku przestrzegania przez dyrektora szkoły zasad samorządności społecznego organu szkoły, jakim jest samorząd uczniowski i zastopowanie samorządności uczniów. Wyrazem tego było bezprawne odwołanie uczniów z pełnionych w Radzie Samorządu funkcji przewodniczącego i wiceprzewodniczącego samorządu z naruszeniem § 5 ust. 12 przepisów regulaminu samorządu oraz ograniczenie samorządności uczniów. Tym samym nastąpiło wkroczenie w uprawnienia należące wyłącznie do samorządu uczniowskiego, który zgodnie z art. 55 ust. 2 i 3 ustawy o systemie oświaty tworzą wszyscy uczniowie szkoły, a zasady wybierania i działania organów samorządu określa regulamin uchwalany przez ogół uczniów w głosowaniu równym, tajnym i powszechnym. W konsekwencji dyrektor szkoły ograniczając ewidentnie samorządność uczniów naruszyła art. 7 ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela, mówiący o tworzeniu warunków do rozwijania samorządnej i samodzielnej pracy uczniów i wychowanków. Przeprowadzone przez wizytatora w ramach nadzoru pedagogicznego wśród uczniów anonimowe ankiety zawierające pytania "czy mają wpływ na to co dzieje się w szkole i czy szkoła stwarza możliwości realizacji inicjatyw", potwierdziły znaczne ograniczenie samorządności uczniów w szkole, gdyż 35% badanych stwierdziło, że nigdy nie mają wpływu na to co dzieje się w szkole, 27% - rzadko, a 20% - czasami. Natomiast na rzadkie, czasami i nigdy stwarzanie przez szkołę realizacji własnych możliwości uczniów wskazało 74% badanych uczniów. W ograniczeniu samorządności uczniów miały działania dyrektora szkoły, niezgodne z obowiązującym prawem. Dopiero wydane przez organ prowadzący, w ramach nadzoru pedagogicznego, zalecenia pokontrolne skłoniły dyrektora szkoły do zmiany stanowiska w powyższych sprawach. Podkreślić należy także znaczącą opinię uczniów Liceum [...] w Z., odnoszącą się do pracy dyrekcji szkoły, wyrażoną w anonimowej ankiecie przeprowadzonej przez wizytatora podczas kontroli szkoły. Na 109 uczniów wypełniających ankietę, 83 uczniów wyraziło negatywną opinię o pracy dyrekcji szkoły, a 10 uczniów podkreśliło nieuzasadnione zwolnienie przez dyrekcję cennych dla szkoły nauczycieli i pracowników szkoły. Ponadto 24 uczniów stwierdziło istnienie konfliktu pomiędzy nauczycielami a dyrekcją szkoły, co bardzo źle wpływa na atmosferę w szkole. Należy dodatkowo stwierdzić, iż przy malejącej liczbie naboru uczniów na kierunek rysunek i malarstwo, widoczny jest brak inwencji dyrektora szkoły w rozpoznaniu potrzeb rynku pracy i tworzenia w szkole nowych kierunków kształcenia młodzieży w dziedzinie sztuk plastycznych ukierunkowanych na potrzeby tego rynku, w celu zdobywania nowych i atrakcyjnych zawodów. Na skutek wniosku H. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] marca 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 Kpa utrzymał w mocy swoje poprzedzające rozstrzygniecie. W uzasadnieniu tej decyzji Minister polemizując z zarzutami naruszenia art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o systemie oświaty podkreślił związanie organu wnioskiem Dyrektora [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., który dotyczył niezrealizowania zaleceń pokontrolnych i został złożony w trybie art. 34 ust. 2a ustawy. Minister wskazał także, iż w jego ocenie wystąpienie Dyrektora [...] z powyższym wnioskiem nie wyłącza odwołania dyrektora także z przyczyn wskazanych w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. C. K. nie posiada ani wykształcenia kierunkowego ani przygotowania pedagogicznego. W aktach osobowych brakuje także aktu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem MKiDN z dnia 28 września 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkól artystycznych i placówek kształcenia artystycznego i placówek doskonalenia zawodowego (Dz. U. Nr 224, poz. 1345) - § 2 ust. 2 i § 20 doktor habilitowany może uczyć w szkole artystycznej tylko wtedy gdy posiada przygotowanie pedagogiczne. W zakresie D. J., Minister nie kwestionuje posiadania przez nią przygotowania pedagogicznego do prowadzenia zajęć plastycznych w szkołach kształcenia ogólnego, jednakże nie można zgodzić się z opinią, zgodnie z którą absolwent wychowania plastycznego uczelni nieartystycznej, posiadałby przygotowanie pedagogicznego do wszystkich przedmiotów realizowanych przez artystyczne szkoły plastyczne. Zdaniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w niniejszej sprawie zostało ustalone ponad wszelką wątpliwość, że H. M. zatrudniała nauczycieli bez kwalifikacji. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że nie jest to poważne naruszenie i nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia dla działalności szkoły. Wymogi kwalifikacyjne do nauczania w szkołach artystycznych zostały określone w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 września 2011 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych, placówek kształcenia artystycznego i placówek doskonalenia nauczycieli (Dz. U. z 2011 r. Nr 224, poz. 1345). Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 9 ust. 2 Karty Nauczyciela. Zdaniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ustawodawca wprowadził powyższe wymogi w celu zapewnienia prawidłowej realizacji procesu dydaktycznego i nie można zgodzić się z twierdzeniem, że lekceważenie tych przepisów nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia dla działalności szkoły. Prowadziłoby to do błędnej tezy, że zatrudnianie nauczycieli bez kwalifikacji i lekceważenie obowiązujących przepisów nie powoduje żadnych negatywnych skutków. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uważa, że takie uchybienia wpływają negatywnie na proces dydaktyczny, gdyż nauczyciele bez kwalifikacji nie prowadzą nauczania na takim samym poziomie jak nauczyciele z kwalifikacjami. W protokole kontroli z dnia [...] listopada 2012 roku, w zaleceniach pokontrolnych, znalazł się zapis wskazujący, aby H. M. "zweryfikowała wszystkie umowy zawarte z nauczycielami pod kątem zgodności z art.10 Karty Nauczyciela". Kontrola przeprowadzona przez Centrum [...] w dniu [...] listopada 2013 roku wykazała, że w szkole są zatrudnieni nauczyciele bez kwalifikacji. H. M. przez ponad rok czasu nie zastosowała się do zaleceń pokontrolnych mimo, że z racji piastowanego stanowiska dyrektora szkoły powinna z urzędu czuwać nad przestrzeganiem obowiązujących przepisów. Powyższe naruszenie spowodowało wypłacanie nauczycielom zawyżonego wynagrodzenia oraz powodowało nieprawidłową realizację procesu dydaktycznego i stanowiło zagrożenie interesu publicznego. W ocenie organu, odwołanie dyrektora uzasadnia także niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy z nauczycielem M. S. W tym zakresie Minister odwołał się do treści uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Z., z dnia [...] kwietnia 2013 roku, str. 15 i 16: "Z powyższego jednoznacznie wynika, że wypowiadając powodowi z dniem [...] czerwca 2011 roku stosunek pracy doszło do naruszenia przepisów dotyczących wypowiadania umów o pracę (nie wskazano obiektywnego kryterium, które pozwalałoby wytypować powoda, jako osobę, której należało takie wypowiedzenie wręczyć), naruszono ponadto treść art.20 ust. 3 Karty Nauczyciela. Ustalono przy tym, że w pozwanym Liceum istnieją godziny nadliczbowe, które umożliwiają przywrócenie powoda na dotychczasowe warunki pracy i płacy. " Powyższe wskazuje, że H. M. podejmowała decyzje kadrowe nie kierując się przesłankami merytorycznymi. W sprawie niesłusznego rozwiązania stosunku pracy z nauczycielem M. S. wpłynęła do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego petycja z dnia [...] czerwca 2011 r. od środowisk artystycznych miasta Z., podpisana przez kilkaset osób wywodzących się nie tylko ze środowiska artystycznego Z., lecz także spoza tego środowiska. Działanie H. M. polegające na bezprawnym rozwiązaniu stosunku pracy z pedagogiem posiadającym największy dorobek i przydzielenie realizowanych przez niego zajęć dla nauczycieli bez kwalifikacji, spowodowało obniżenie jakości kształcenia i skutkowało destabilizacją pod względem dydaktycznym. W ocenie organu odwołanie dyrektora uzasadnia także niewykonanie przez dyrektora prawomocnego wyroku sądu pracy, przywracającego M. S. do pracy w Liceum [...] w Z. na poprzednie warunki pracy i płacy. W protokole kontroli z dnia [...] grudnia 2013 roku czytamy, że H. M. znając wyroku Sądu Rejonowego z [...] kwietnia 2013 roku, powinna równolegle ze złożoną apelacją przygotować szkołę do każdej z możliwych decyzji Sądu odwoławczego. Od kilku lat obowiązuje dyrektorów szkół artystycznych prowadzonych przez MKiDN planowanie pracy z uwzględnieniem zarządzania ryzykiem. Złożenie apelacji nie dawało 100% gwarancji wygrania sprawy przez szkolę, od kwietnia 2013 r. było wystarczająco dużo czasu, aby zaplanować zgodnie z procedurą zarządzania ryzykiem również wariant zapewnienia godzin nauczycielowi zwolnionemu z pracy w 2011 roku. Uniknięto by wtedy sytuacji, w której wyrok sądu jest w praktyce nierealizowany, a przywróconemu do pracy nauczycielowi przydziela się nie należące do określonych w art. 42 ust. 2 KN obowiązki wynikające ze stosunku pracy nauczyciela. A od [...] października 2013 roku uniknięto by podwójnego wynagradzania nauczycieli (nauczyciela zatrudnionego na zastępstwo i nauczyciela przywróconego do pracy). Przyczyną problemu była nie tylko podjęta przez dyrektor decyzja o rozwiązaniu umowy z M. S. w czerwcu 2011 roku, ale również decyzja o zatrudnieniu na zastępstwo nauczyciela z poza szkoły. Świadome ignorowanie obowiązujących przepisów, unikanie wykonania wyroku Sądu, oraz zatrudnianie osób bez kwalifikacji zamiast przywróconego do pracy nauczyciela powoduje, że w ocenie organu dalsze pełnienie funkcji przez H. M. zagraża dobru publicznemu. Wydatki poniesione w związku ze zwolnieniem pracownika szkoły I. M. wyniosły łącznie 10.761,89 zł (w tym odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy oraz wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy), a wydatki poniesione w związku z postępowaniami sądowymi M. S. wyniosły łącznie 23.392,13 zł. Dodatkowo pismem z dnia 10 marca 2014 roku, M. S. wystąpił do Liceum [...] z wezwaniem do zapłaty 90 tys. zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Przywołany przez nauczyciela wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 lipca 2000 r. I PKN 721/99 wskazuje, że mianowanemu nauczycielowi przysługuje roszczenie o dopuszczenie do pracy i wynagrodzenie za cały okres pozostawania w gotowości do jej wykonywania, jeżeli stosunek pracy nie został rozwiązany lub nie wygasł w sposób określony w ustawie Karta Nauczyciela. Nauczyciel w procesie wnosił i uzyskał na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] kwietnia 2013 roku wynagrodzenie jedynie za 1- mc pozostawania bez pracy. Z uwagi na fakt, że M. S. nie wnosił o zasądzenie wynagrodzenia za pozostały okres pozostawania bez pracy więc nie doszło w tym zakresie do powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 25 maja 2010 r. (I PK 213/2009) Tak jak każde roszczenie o wynagrodzenie także roszczenie z art. 47 k.p. może być dochodzone do pełnej wysokości określonej tym przepisem przed upływem okresu przedawnienia roszczeń ze stosunku pracy (art. 291 § 1 k.p.). Jeżeli zatem sąd pracy zasądził dochodzone roszczenie o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy jedynie w części, nie oddalając tego roszczenia w jakimkolwiek zakresie, to pracownik może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w części, w której sąd nie orzekł o całości żądania (art. 351 § 1 k.p.c.) albo dochodzić niezasądzonej części wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w innym (nowym/ procesie. W związku z powyższym, M. S. przysługuje powództwo za pozostały okres pozostawania bez pracy a wynik tego procesu jest przesądzony w świetle powyższych wyroków. W konsekwencji, niezgodne z prawem działania H. M. uszczupliły Skarb Państwa o 34 tys. zł a w perspektywie jest kolejny proces, który spowoduje konieczność zapłaty wraz z odsetkami dodatkowych ponad 100 tys. zł. Doliczyć do tego należy straty jakie poniósł Skarb Państwa z powodu wypłacania zawyżonego wynagrodzenia dla nauczycieli w stosunku do posiadanego stopnia awansu zawodowego oraz kwalifikacji a koszty zatrudnienia równolegle dwóch nauczycieli - przywróconego do pracy Pana M. S. oraz nauczyciela który aktualnie realizuje zajęcia z rysunku i malarstwa. W ocenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, bezprawne naruszanie przez dyrektora szkoły obowiązujących przepisów spowodowało tak dotkliwe szkody, że niewątpliwie jest to przypadek szczególnie uzasadniony i stanowi zagrożenie interesu publicznego, a wina dyrektora nie budzi wątpliwości. Odnosząc się do podnoszonego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutu, iż podstawą części kontroli, przeprowadzonych w szkole przez organ prowadzący, stanowiły anonimy kierowane do tego organu, organ podkreślił, że wszystkie kontrole kończyły się wydaniem zaleceń pokontrolnych. W jego ocenie napływ anonimowych pism do organu prowadzącego miał źródło w niekonstytucyjnym zapisie zawartym w § 16 ust 2 Statutu Szkoły: "Nauczyciel nie może informować innych organów na zewnątrz Szkoły i osób obcych o sprawach Szkoły, uczniów, rodziców, nauczycieli i innych pracowników. Jeżeli nauczyciel uzna, że informacja taka jest konieczna, winien przedstawić sprawę Dyrektorowi Szkoły łub Radzie Pedagogicznej i uzyskać odpowiednią decyzję tych organów". Zmiana tego zapisu w statucie nastąpiła dopiero na skutek zaleceń wydanych przez wizytatora w tej kwestii. Ponadto znamienny jest zapis wizytatora w tym protokole, że grupa 8 nauczycieli poprosiła go o zorganizowanie spotkania poza budynkiem szkoły tłumacząc to obawą przed represjami ze strony dyrekcji i spotkanie odbyło się w sali konferencyjnej udostępnionej na ten cel przez obsługę hotelu, w którym zatrzymał się wizytator. W ocenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, niezgodny z prawem sposób zwolnienia z pracy M. S. i naruszanie jego praw pracowniczych po przywróceniu do pracy wskazują, że obawy nauczycieli co do ewentualnego, niezgodnego z prawem odwetu ze strony H. M. były uzasadnione. W konsekwencji, nie ulega wątpliwości, że konieczne jest jej natychmiastowe odsunięcie z zajmowanego stanowiska. Kontrola przeprowadzona w szkole w dniach [...] listopada 2012 r., na skutek wniesionej do MKiDN imiennej skargi uczniów i byłych uczniów Licem [...] w Z., wykazała, że H. M. jako ówczesny dyrektor szkoły nie zasięgnęła opinii rady pedagogicznej powołując J. G. na stanowisko wicedyrektora szkoły mimo, że wymagał tego art. 37 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. W tej sprawie zalecenie pokontrolne wydał wizytator D. D. w protokole pokontrolnym z dnia [...] listopada 2012 r. W dniu [...] marca 2013 r. Rada Pedagogiczna wyraziła swą negatywną opinię o powierzeniu stanowiska wicedyrektora J. G. Przed rozpoczęciem roku szkolnego 2013/2014 wizytator regionalny C[...] A. W., z uwagi na powtarzające się skargi dotyczące zachowania J. G. wobec pracowników szkoły, wystąpił z pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. o ponowne zaopiniowanie przez radę pedagogiczną J. G. na stanowisko wicedyrektora szkoły. Rada pedagogiczna w dniu [...] sierpnia 2013 r. ponownie wydala negatywną opinię w sprawie powierzenia stanowiska wicedyrektora szkoły J. G. Świadczy to o braku zaufania do kandydatury wicedyrektora większości nauczycieli. Na powyższe zwrócili także uwagę uczniowie szkoły wśród, których przeprowadził anonimową ankietę wizytator kontrolujący szkołę w dniach [...] listopada 2012 r. W 109 ankietach znalazły się 83 negatywne opinie dotyczące pracy dyrekcji. Reasumując, w ocenie Ministra, zgromadzona w sprawie dokumentacja wskazuje, że H. M. pełniąc funkcję dyrektora Liceum [...] w Z.: nie wykonała zaleceń Centrum [...] zawartych w protokole kontroli z dnia [...] listopada 2012 roku polegających na zweryfikowaniu wszystkich umów zawartych z nauczycielami pod kątem zgodności z art. 10 Karty Nauczyciela, dokonała wypowiedzenia umowy o pracę z M. S. z naruszeniem obowiązujących przepisów, zatrudniała nauczycieli bez wymaganych kwalifikacji, wypłacała zawyżone wynagrodzenie dla nauczycieli w stosunku do posiadanego stopnia awansu zawodowego oraz kwalifikacji, nie wykonała dobrowolnie prawomocnego wyroku Sądu, zatrudniła nauczyciela spoza szkoły, który nie miał kwalifikacji do nauczania rysunku i malarstwa zamiast przywróconego przez Sąd nauczyciela z pełnymi kwalifikacjami, zlecała dla przywróconego do pracy nauczyciela M. S. obowiązki nie mieszczące się w art. 42 ust. 2 Karty Nauczyciela czym poważnie naruszyła ten przepis, uporczywie unikała sporządzenia zgodnego z prawem arkusza organizacyjnego, w którym powinien być ujęty przywrócony do pracy nauczyciel M. S., działaniem niezgodnym z prawem naraziła Skarb Państwa na szkodę przekraczającą 140 tys. złotych, a dodatkowo Skarb Państwa ponosi ciągle straty z tytułu równoczesnego wynagradzania dwóch nauczycieli. Takie zachowanie nie spełnia standardów, których organ prowadzący oczekuje od osób kierujących szkołą i w pełni uzasadnia zastosowanie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. H. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zarzucając: naruszenie prawa materialnego w postaci art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż zalecenia pokontrolne wydane przez D. D. - Wizytatora [...] po przeprowadzeniu kontroli w dniach [...] listopada 2012 roku stanowią decyzję, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy o Systemie Oświaty, kiedy to zalecenia te takiej decyzji nie stanowią, bowiem zostały wydane na podstawie art. 33 ust. 4 Ustawy o systemie oświaty oraz na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie nadzoru pedagogicznego z dnia 7 października 2009 r. (Dz. U. Nr 168, poz. 1324), w związku z czym nie został prawidłowo przeprowadzony tryb odwołania dyrektora ze stanowiska; naruszenie prawa materialnego w postaci art. 34 ust. 2a ustawy o systemie oświaty, które miało wpływ na wynik sprawy, a to poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu, iż Centrum [...] miało na podstawie tego przepisu podstawę prawną do wystąpienia do organu prowadzącego szkołę z wnioskiem o odwołanie H. M. z funkcji dyrektora Liceum [...] w Z. w czasie roku szkolnego, a także w uznaniu, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego był tym wnioskiem związany, kiedy to prawidłowe zastosowanie art. 34 ust. 2a możliwe jest jedynie pod warunkiem wcześniejszego wydania decyzji, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy, co w sprawie nie miało w ogóle miejsca, a zatem Centrum [...] nie miało podstaw do skierowania wniosku o odwołanie H. M. z funkcji dyrektora a Minister nie był związany tym wnioskiem; naruszenie prawa materialnego w postaci art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o systemie oświaty, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że wskutek wniosku Centrum [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., Minister Kultury Dziedzictwa Narodowego winien był odwołać skarżącą ze stanowiska kierowniczego, kiedy to wniosek ten nie był dla Ministra wiążący, jako złożony bez podstawy prawnej tj. bez ziszczenia się przesłanek z art. 34 ust. 2a w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty; naruszenie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego zastosowanie przejawiające się w uznaniu, że zatrudnianie nauczycieli bez kwalifikacji, niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu z dnia [...] października 2013 roku w sprawie przywrócenia do pracy M. S., negatywna ocena w sprawowaniu przez dyrektora powierzonej mu funkcji oraz składanie skarg na skarżącą (w tym anonimowych) stanowi przypadki szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, umożliwiające zastosowanie tego przepisu, kiedy to w rzeczywistości wszelkie zarzuty wskazane w decyzji Ministra z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz w zaskarżonej decyzji nie stanowią przypadków szczególnie uzasadnionych w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, w szczególności nie powodują konieczności natychmiastowego zaprzestania wykonywania przez skarżącą powierzonej jej funkcji, bowiem dalsze zajmowanie przez skarżącą stanowiska nie godziło w interes szkoły, a stwierdzone uchybienia nie powodowały destabilizacji w funkcjonowaniu szkoły w zakresie realizowanych przez tę placówkę funkcji: dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, a także nie wiązały się z istotnym naruszeniem prawa, a co więcej nie stanowiły przyczyny nagłej mogącej uzasadniać odwołanie skarżącej z funkcji dyrektora, którą sprawowała od 2005 roku; naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj.: art. 138 § 2 KPA poprzez jego niezastosowanie, pomimo że decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2014 roku obarczona jest wadą nieważności, bowiem przed jej wydaniem nie zostało przeprowadzone postępowanie nadzorcze w trybie art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, a jedynie postępowanie w trybie art. 33 tej ustawy, które nie mogło stać się podstawą do zastosowania art. 34 ust. 2a oraz 38 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o systemie oświaty, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało wydaniem nieważnej decyzji; art. 138 § 2 KPA poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie decyzji dnia [...] stycznia 2014 roku, pomimo że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem przepisów KPA tj. w szczególności art. 6, art. 8, art. 10 § 1 oraz art. 61 § 4 KPA, a to poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej, z naruszeniem słusznego interesu skarżącej jako strony postępowania administracyjnego, która nawet nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2014 roku, a także z naruszeniem przepisów ustawy o systemie oświaty wskutek nie przeprowadzenia przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2014 roku postępowania nadzorczego w trybie art. 34 ustawy o systemie oświaty, co miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem skutkowało pozbawieniem skarżącej prawa do jakiegokolwiek udziału w toku postępowania administracyjnego w pierwszej instancji, a także nie został prawidłowo ustalony w toku pierwszej instancji konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy; art. 10 § 1 w zw. z art. 8 KPA poprzez uniemożliwienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności wskutek pozbawienia skarżącej prawa do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów w toku ponownego rozpoznania sprawy oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem zaskarżonej decyzji, pomimo że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Minister zgromadził dodatkowe dowody, które opisał w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało wydaniem decyzji bez uprzedniego wysłuchania skarżącej i z pozbawieniem skarżącej czynnego udziału w ponownym rozpoznaniu sprawy, a także prowadziło do naruszenia zasady zaufania obywatela do państwa; art. 127 § 3 w zw. z art. 15 KPA poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, mające wpływ na wynik sprawy, a to poprzez odstąpienie przez Ministra od ponownego zbadania całokształtu okoliczności sprawy a jedynie poprzestanie na odparciu zarzutów odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2014 roku, skutkujące odstąpieniem od zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, w konsekwencji prowadzące do naruszenia podstawowych praw i gwarancji skarżącej jako strony; art. 5, 104, 107 KPA poprzez ich niezastosowanie w toku ponownego rozpoznawania sprawy skutkujące uznaniem, że decyzja, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty nie stanowi decyzji w rozumieniu art. 5, 104, 107 KPA i nie musi spełniać kryteriów wymienionych w tych przepisach, kiedy to prawidłowe zastosowanie tych przepisów winno prowadzić do wniosku, że decyzja, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy o systemie oświaty stanowi decyzję w rozumieniu KPA, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało uznaniem, że zalecenia pokontrolne wydane w trybie art. 33 tej ustawy stanowią decyzję, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy i w konsekwencji, że [...] miało podstawy do złożenia do Ministra wniosku o odwołanie skarżącej, kiedy to prawidłowa ocena ww. przepisów prowadzi do wniosku przeciwnego; art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 i § 3 KPA poprzez ich niezastosowanie, mające wpływ na wynik sprawy, a polegające na: - dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych w zakresie niezrealizowania przez skarżącą zaleceń pokontrolnych zawartych w protokole kontroli z dnia [...] listopada 2012 roku sporządzonym przez D D. po przeprowadzeniu kontroli w dniach [...] listopada 2012 roku, kiedy to wszelkie zalecenia tam poczynione zostały przez skarżącą wykonane, o czym Centrum [...] zostało przez skarżącą poinformowane pismem z dnia [...] marca 2013 roku i co zostało również potwierdzone wpisem w księdze kontroli dokonanym w dniu [...] kwietnia 2013 roku przez A. W.; - zaniechaniu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez niedokonanie ustaleń czy w rzeczywistości nauczyciele C. K. oraz D. J. nie posiadają kwalifikacji do nauczania przedmiotu rysunek i malarstwo; - niedokonaniu jakichkolwiek wyjaśnień w zaskarżonej decyzji w stosunku do kwalifikacji A. K.; - dokonanie nieprawidłowych ustaleniach faktycznych odnośnie zatrudnienia M. S.; - dokonaniu ustaleń faktycznych jedynie na podstawie ustaleń powziętych w toku postępowania pierwszo-instancyjnego; - niewskazaniu w zaskarżonej decyzji faktów, które Minister uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; g. art. 138 § 1 pkt 1 KPA poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie skutkujące utrzymaniem w mocy decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2014 roku, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało wydaniem wadliwej decyzji. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji ewentualnie o uchylenie w całości obu tych decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu obu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przede wszystkim wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kierują się zasadą legalizmu – badają czy poddane jego kontroli rozstrzygnięcia administracyjne są zgodne z obowiązującymi w tej materii normami prawnymi. W szczególności, w przeciwieństwie do sądów powszechnych, sądy administracyjne nie badają sprawy pod kątem zasad słuszności. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozstrzyga zagadnienia czy skarżąca prawidłowo wykonywała zadania dyrektora liceum [...], ale bada jedynie zgodność podjętych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzji, pod kątem ich zgodności z prawem. Decyzja administracyjna wydana w sprawie odwołania dyrektora placówki oświatowej powinna wskazywać jedną, konkretną i decydującą przyczynę odwołania. Inny bowiem jest tryb odwołania dyrektora przewidziany w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz inny w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Tymczasem decyzje poddane kontroli Sądu w niniejszej sprawie wskazują na jednoczesne zastosowanie obu tych trybów, co już stanowi o nieprawidłowości skutkującej ich uchyleniem. Art. 34 ust. 1 i 2a stanowią, że jeżeli szkoła lub placówka albo organ prowadzący prowadzi swoją działalność z naruszeniem przepisów ustawy, organ sprawujący nadzór pedagogiczny może polecić, w drodze decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie i jeżeli dyrektor szkoły lub placówki nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 1, nie opracuje lub nie wdroży w określonych w harmonogramie terminach programu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania albo nie uwzględni w tym programie zgłoszonych uwag i wniosków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny występuje do organu prowadzącego szkołę lub placówkę z wnioskiem o odwołanie dyrektora szkoły lub placówki z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Wniosek złożony w tej sprawie przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę. Natomiast zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2. Zatem odwołanie oparte na normie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o systemie oświaty musi zostać poprzedzone wnioskiem złożonym zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 ust. 2a i taki prawidłowo złożony wniosek o odwołanie jest dla organu wiążący. Znaczy to, iż wypełnienie przesłanek formalnych wniosku, to jest wypełnienie wszystkich przesłanek opisanych w powyższym przepisie, wprost skutkuje wydaniem decyzji odwołującej dyrektora. Natomiast odwołanie dyrektora na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty następuje w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Zatem takie odwołanie wymaga rzetelnego i dogłębnego wykazania dowodów uzasadniających odwołanie i to dowodów o charakterze szczególnie uzasadniających natychmiastowe odwołanie. Ma rację strona skarżąca, gdy zarzuca, iż zastosowanie przez Ministra art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o systemie oświaty było w niniejszej sprawie wadliwe. Konstrukcja tego przepisu zasadza się na wykazaniu, iż w trybie przewidzianym w art. 34 ust. 1 organ nadzoru (tu wizytator [...]) w trybie decyzji (w rozumieniu ustawy o systemie oświaty) polecił usuniecie uchybień w wyznaczonym terminie. Polecenie to nie zostało wykonane i dlatego Dyrektor [...] występuje z wnioskiem o odwołanie dyrektora z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Jeszcze raz należy podkreślić, iż tylko wniosek spełniający warunki formalne, określone w art. 34 ust. 1 i 2a ustawy o systemie oświaty, jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę i może stanowić podstawę do odwołania nauczyciela z kierowniczego stanowiska na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c tej ustawy. Złożenie wniosku pociąga za sobą konieczność obligatoryjnego odwołania dyrektora. Tym samym wykluczone jest odwoływanie dyrektora w tym trybie, które to odwołanie byłoby umotywowane w jakikolwiek inny sposób niż wynikający z okoliczności niewykonania przez dyrektora w wyznaczonym terminie konkretnych zaleceń co do stwierdzonych uchybień w pracy szkoły (dyrektora). Odwołanie takie następuje zależnie od treści wniosku organu sprawującego nadzór pedagogiczny, z końcem roku szkolnego albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (porównaj wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1441/12). W niniejszej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego warunki do zastosowania art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c nie zostały spełnione. Wbrew twierdzeniom zwartym w uzasadnieniu obu decyzji Ministra, we wniosku Dyrektora [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Dyrektor ten nie wskazał czy odwołanie ma nastąpić z końcem roku szkolnego, czy też w czasie roku szkolnego, bez wypowiedzenia. We wniosku tym Dyrektor [...] ograniczył się jedynie do podania podstawy prawnej złożenia przedmiotowego wniosku (art. 34 ust. 2a ustawy) oraz uzasadnienia merytorycznego. Zatem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego winien zażądać uzupełnienia wniosku o ten brakujący element. Powyższe uchybienie stanowi o wadliwości formalnoprawnej wniosku, uniemożliwiające jego uwzględnienie. Dogłębnej kontroli wymagało tu także ustalenie jaki charakter miały zalecenia, których w zakreślonym terminie dyrektor szkoły – H. M. nie wykonała. Minister wskazuje w tej materii na wydane zalecenia pokontrolne przez wizytatora [...] – D. D. (kontrola przeprowadzona w dniach [...] listopada 2012 r.) dotyczące zweryfikowania wszystkich umów zawartych z nauczycielami pod względem ich zgodności z art. 10 Karty Nauczyciela. Minister nie analizuje, czy zalecenia te zakreślały termin wykonania weryfikacji umów, czy w szczególności, w wynikach tejże kontroli wskazano na nieprawidłowości co do umów zawartych z nauczycielem C. K., nauczycielką D. J. i nauczycielką A. K. Organ w uzasadnieniu decyzji odnosi się jedynie do wskazania (za treścią uzasadnienia wniosku o odwołanie), iż kontrola przeprowadzona w Liceum w dniu [...] listopada 2013 r. wskazuje na nieprawidłowości co do zatrudnienia wyżej wymienionych nauczycieli. Tymczasem z treści wytycznych wizytatora z kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2012 r. nie wynika polecenie usunięcia jakichkolwiek naruszeń prawa, ale jedynie wynika polecenie zweryfikowania wszystkich umów zawartych z nauczycielami pod względem ich zgodności z art. 10 Karty Nauczyciela i to polecenie bez wskazania terminu jego wykonania. Zatem ustalenia z kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2012 r. nie mogą stanowić podstawy do zastosowania normy wskazanej w art. 34 ust. 2a. Dopiero ustalenia pokontrolne z kontroli przeprowadzonej w Liceum w końcu 2013 r., wytykają nieprawidłowości zatrudnienia nauczyciela C. K., nauczycielki D. J. i nauczycielki A. K. oraz nieprawidłowości w realizacji przez dyrektora Liceum wyroku Sądu Pracy, przywracającego do pracy nauczyciela M. S., są pierwszymi ustaleniami organu kontrolnego w zakresie tych konkretnych nieprawidłowości w prowadzeniu szkoły przez H. M. Zalecenia w tym zakresie organu kontrolnego zostały jasno sformułowane w wynikach tej kontroli i dyrektor szkoły podpisując powyższy dokument w dniu [...] grudnia 2013 r. zalecenia te przyjął do wiadomości i jeszcze w tym samym roku przystąpił do ich realizacji. Dowodem na powyższe są pisma dyrektora Liceum z ostatnich dni 2013 r., kierowane do [...]oraz bezpośrednio do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W świetle powyższych ustaleń, wniosek Dyrektora [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. jest niezrozumiały i sprzeczny z wyżej opisanymi ustaleniami. Tylko wniosek spełniający warunki formalne określone w art. 34 ust. 1 i 2a ustawy jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę i może stanowić podstawę do odwołania nauczyciela z kierowniczego stanowiska na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c tej ustawy o systemie oświaty (teza wyroku NSA z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1441/12). Z tych też względów decyzja odwołująca dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz decyzja utrzymująca w mocy to rozstrzygnięcie nie spełniają podstawowych warunków formalno-prawnych do zastosowania tego trybu odwołania dyrektora szkoły i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzje te musiał uchylić. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosi, iż w niniejszej sprawie zaistniała także niezależna od wyżej przedstawionej przesłanka do odwołania H. M. z funkcji dyrektora Liceum [...] w Z., zasadzająca się na konstrukcji normy art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Jeszcze raz należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest uprawniony do oceny pracy H. M. jako dyrektora szkoły, zaś niniejszą sprawę bada jedynie pod kątem legalności rozstrzygnięcia podjętego przez Ministra. Odwołanie dyrektora szkoły w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 wymaga rzetelnego i dogłębnego wykazania dowodów uzasadniających odwołanie i to dowodów o charakterze szczególnie uzasadniających natychmiastowe odwołanie. Zatem w sposób przewidziany w procedurze administracyjnej organ powinien uzasadnić powody odwołania i uzasadnienie te, poprzez analizę dowodów przedstawionych w uzasadnieniu decyzji powinno przekonać sąd administracyjny o zasadności takiej decyzji. W postępowaniu przed sądem administracyjnym nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną, lecz dokonuje kontroli legalności zaskarżonej decyzji ostatecznej z perspektywy realizacji i przestrzegania przez organ administracji reguł proceduralnych, wiążących go, w zakresie dotyczącym dokonywania ustaleń faktycznych. Wskazać tu także należy, iż zastosowany w art. 38 ust. 1 pkt 2 zwrot "przypadki szczególnie uzasadnione" zawęża pole zastosowania tego przepisu do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych, kiedy organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą, placówką lub jej wyodrębnioną organizacyjnie częścią stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych względów jest nie do przyjęcia. Przyczyną odwołania w tym trybie mogą być takie zaniedbania obowiązków dyrektora, które mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, tj. realizacji jej zadań w zakresie nauczania i wychowania. Nie każde naruszenie prawa przez dyrektora jest wystarczające do zastosowania tej formy odwołania, a jedynie takie, które powoduje konieczność natychmiastowego zaprzestania spełniania przezeń tej funkcji z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego. Dla odwołania szefa placówki oświatowej w trybie natychmiastowym w trakcie roku szkolnego nie jest wystarczające stwierdzenie, że naruszył on przepisy ustawy o systemie oświaty, a w szkole, którą zarządzał, pojawiły się nieprawidłowości. Odwołanie dyrektora musi mieć bardziej konkretne i faktyczne podstawy prawne (porównaj: wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 933/10, uzasadnienie wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2002 r., sygn. akt SA/Rz 1969/01oraz teza wyroku NSA z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. akt I OSK 986/12). Powołany przepis nie ustanawia obowiązku, lecz jedynie upoważnia właściwy organ do odwołania dyrektora z funkcji kierowniczej, nie podając przy tym wprost żadnych kryteriów oceny "szczególnie uzasadnionego przypadku". Skoro jednak ustawodawca do zwrotu "uzasadniony przypadek" - używanego w innych normach prawnych ustawy o systemie oświaty - dodał przysłówek "szczególnie", to nie może ulegać wątpliwości, że w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy położył nacisk na to właśnie określenie, świadomie zawężając zastosowanie przedmiotowej regulacji do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych, kiedy organ prowadzący ma prawo ocenić, czy dalsze kierowanie szkołą lub placówką oświatową stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania tych jednostek lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia. Użyte w omawianym przepisie pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" musi być rozumiane wąsko (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 marca 2012 r. o sygn. akt IV SA/Po 1047/11 oraz WSA w Kielcach z dnia 15 grudnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Ke 681/11, a także wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 535/10). Oznaczać ono może albo nagłe zdarzenia powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez dyrektora czy inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności placówki oświatowej lub zagrażać interesowi publicznemu. Zatem szczególnie uzasadnione przypadki to takie, które powodują, że nie można czekać z odwołaniem dyrektora, lecz decyzja o pozbawieniu dyrektora funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast, przed zakończeniem okresu na który został powołany na to stanowisko (porównaj wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1566/13). Jedyne wykazane istotniejsze uchybienia w pracy H. M. jako dyrektora Liceum [...] (wymienione enumeratywnie na ostatniej stronie zaskarżonej decyzji) to niezasadne wypowiedzenie umowy o pracę M. S. i niepełne wykonanie wyroku Sądu Pracy przywracającego do pracy tego nauczyciela. Przy czym w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchybienia te nie mają tak drastycznego charakteru, jak to twierdzi Minister. Uchybienie dyrektora polega nie na tym, iż w ogóle odmówił przywrócenia tego nauczyciela do pracy (bo taki fakt nie miał miejsca), ale polegał na tym, że zatrudnił tego nauczyciela na stanowisku niedydaktycznym, niezgodnym z treścią wyroku. Fakt ten dyrektor szkoły niejako tłumaczy brakiem odpowiedniego etatu w chwili powrotu nauczyciela do pracy. Nadto zatrudnienie M. S. po przywróceniu go do pracy nie mogło nastąpić na zasadach, jak przed wypowiedzeniem mu umowy o pracę, ze względu na zachowanie samego nauczyciela, który w okresie po powrocie do pracy (od dnia [...] października 2013 r.) przez 48 dni przebywał na zwolnieniach lekarskich, a w dniu [...] listopada 2013 r. złożył wniosek o udzielenie mu urlopu dla poratowania zdrowia, mimo że w okresie niemalże dwóch lat wstecz, przed przywróceniem do pracy, nie wykonywał zawodu nauczyciela. Okoliczności te zostały całkowicie przez Ministra pominięte. Także chybiony jest tu zarzut postawiony w uzasadnieniu decyzji, iż projekt planu dydaktycznego zajęć szkolnych, sporządzony w dniu następnym, po zgłoszeniu się M. S. do pracy ([...] października 2013 r.), nie zawierał przydzielenia temu nauczycielowi godzin dydaktycznych. Oczywiste jest, iż ułożenie takiego planu nauczania, przy uwzględnieniu ilości nauczycieli i ilości klas w szkole, nie jest sprawą prostą, którą można załatwić z dania na dzień. Zatem cały ten zarzut powinien być rozpatrywany co najwyżej w granicach niestarannego działania, braku przewidywania przez dyrektora różnych sytuacji, nie zaś jako szczególny przypadek uzasadniający jego zwolnienie - czyli działanie naganne w sposób kwalifikowany, wskazane w normie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Jako uchybienie, skutkujące odwołanie dyrektora we wspomnianym wyżej trybie, nie może być zasadnie podniesiony zarzut narażenia Skarbu Państwa na szkodę 140.000 zł., albowiem ani w wyroku Sądu Pracy w sprawie M. S., ani w wyroku Sądu Pracy w sprawie I. M. nie zasadzono takich kwot łącznie (i wraz z wydatkami szkoły na koszty prowadzenia przez szkołę obu tych procesów). Można w tym aspekcie sprawy jedynie mówić o wydatkach poniesionych w związku ze zwolnieniem pracownika szkoły I. M. - łącznie 10.761,89 zł (w tym odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy oraz wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy), a wydatki poniesione w związku z postępowaniami sądowymi M. S. wyniosły łącznie 23.392,13 zł. Na dzień rozstrzygania sprawy przez organ nie było wiadome czy dalsze roszczenia M. S., co do ewentualnych 90.000 zł. z tytułu odszkodowania, zostaną mu przyznane przez Sąd Pracy w pełnej wysokości. Dlatego też roszczenie to jako zarzut narażenia Skarbu Państwa na szkodę jest czysto hipotetyczne. Minister oceniając dowód w postaci wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. pomija równocześnie, że wyrok ten był częściowo korzystny dla szkoły i skarżącej. Sąd Rejonowy w Z. oddalił bowiem jednocześnie roszczenie odszkodowawcze M. S. z tytułu dyskryminacji i nierównego traktowania pracownika przez dyrekcję szkoły. Ten aspekt wyroku Sądu Pracy – niepodzielenie zarzutu o dyskryminację, pozostaje w wyraźnej sprzeczności z ogólną oceną organu, co do nagannego traktowania przez skarżącą podległych jej nauczycieli. Zagadnienie zatrudnienia nauczycieli bez kwalifikacji jest przez organ nadmiernie eksponowane. Jak już wskazano wyżej w uzasadnieniu wyroku, zarzut ten powstał dopiero w wyniku kontroli przeprowadzonej w końcu 2013 roku. Nauczyciele ci nie byli przyjmowani do pracy przez skarżącą, ale już pracę świadczyli przed objęciem funkcji dyrektora przez H. M. W sprawozdaniu z przeprowadzonej w dniach [...] maja 2008 r. wizytacji w Liceum [...] w Z., wizytator J. K. stwierdziła, że "Wszyscy nauczyciele spełniają wymagania co do zatrudnienia nauczycieli plastycznych określonych w rozporządzeniu Ministra Kultury z dnia 6 lutego 2002 roku w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych i placówek kształcenia artystycznego". Zatem trudno uznać, aby skarżąca ponosiła winę za to, że zatrudnia nauczycieli bez kwalifikacji, skoro kontrole nie wykazywały żadnych nieprawidłowości w tym zakresie. Przy czym odnośnie nauczycielki A. K. w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie podtrzymano zarzutów niezasadnego jej zatrudniania nie odnosząc się w ogóle do tej kwestii. Odnośnie kompetencji nauczania rysunku i malarstwa przez dr hab. C. K., brak podstaw do przyjęcia, że dyrektor Liceum świadomie zatrudnił go mimo niespełniania szczegółowych warunków przewidzianych w rozporządzeniu MKiDN z dnia 28 września 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych i placówek kształcenia artystycznego i placówek doskonalenia zawodowego (§ 2 ust. 2 i § 20 tego rozporządzenia stanowią, że doktor habilitowany może uczyć w szkole artystycznej tylko wtedy gdy posiada przygotowanie pedagogiczne). Nauczyciel ten jest pracownikiem naukowym na Uniwersytecie [...] w L., gdzie na Wydziale Artystycznym prowadzi od 1998 roku zajęcia m.in. z rysunku i malarstwa. Nauczyciel ten przedstawił opinię prawną, którą przedstawił dyrektor Liceum [...] w Z. Z opinii tej wynika, że posiada on wymagane prawem kwalifikacje. Co więcej, nauczyciel ten został zatrudniony jedynie na czas określony - na zastępstwo pracownicy przebywającej na urlopie dla poratowania zdrowia - co samo w sobie stanowi już o nieistnieniu przesłanki szczególnie uzasadnionej, mogącej skutkować odwołaniem dyrektora z pełnionej funkcji. Identyczna sytuacja, co do rozbieżnych opinii prawnych występuje w ocenie kwalifikacji nauczycielki D. J. i została opisana na str. 4 zaskarżonej decyzji (opinia prawna z Kuratorium Oświaty w Z. i stanowisko Ministra w tej materii). Zatem skoro istnieją rozbieżne opinie prawne co do możliwości zatrudnienia w liceum plastycznym, to z wadliwej interpretacji prawa nie można czynić "szczególnie uzasadnionego przypadku" skutkującego zwolnieniem dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Nie jest prawdą, że polityka kadrowa skarżącej doprowadziła do destabilizacji w funkcjonowaniu szkoły. Twierdzenia zaskarżonej decyzji (podobnie jak decyzji z dnia [...] stycznia 2014 roku) są w tym zakresie gołosłowne i całkowicie arbitralne, bowiem nie wynikają z żadnych dowodów, tak chociażby nie potwierdziły tego żadne kontrole przeprowadzane w szkole. Za "szczególnie uzasadniony przypadek" uzasadniający odwołanie dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 nie można również uznać różnego rodzaju anonimów, albowiem w tego typu sprawie istotne są prawidłowo poczynione ustalenia organu a nie anonimy. Za istotny dowód w tej sprawie także trudno uznać wyniki ankiety przeprowadzonej wśród wybranych uczniów szkoły. Natomiast list protestacyjny nauczycieli z dnia [...] marca 2014 r. nie może w ogóle stanowić dowodu w sprawie albowiem pierwotna decyzja odwołująca dyrektora została podjęta niecałe dwa miesiące wcześniej. W aktach sprawy znajdują się także pisma różnych osób, wyrażające poparcie dla skarżącej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ocenom tym (zarówno pozytywnym jak i negatywnym) nie można zbytnio ulegać w tego typu sprawie, którą stanowi nadzwyczajny tryb odwołania dyrektora szkoły, przewidziany w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Aspekt weryfikacji H. M. jako dyrektora szkoły należało pozostawić do oceny kadry nauczycielskiej Liceum [...] w Z. oraz do oceny organów założycielskich i związków zawodowych działających w tej szkole, która to ocena zostałaby wyartykułowana w przypadku ewentualnego kandydowania skarżącej na stanowisko dyrektora Liceum w następnej kadencji (2015 rok). Odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego jest przypadkiem regulacji szczególnej. Art. 38 ustawy o systemie oświaty - jako zapewniający znaczną stabilność stosunku zatrudnienia - należy traktować ze szczególną uwagą. Skoro przewiduje się w nim możliwość odwołania dyrektora szkoły tylko w wyjątkowych przypadkach, oznacza to, że uzasadnienie takiego odwołania z funkcji kierowniczej nie może mieć charakteru dowolnego, ani też arbitralnego (porównaj wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 627/13). Podczas rozpatrywania niniejszej sprawy przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w aspekcie procedowania w przedmiocie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty zostały w sposób istotny naruszone zasady uczestnictwa strony w postępowaniu, na co trafnie wskazuje skarga. Teza zawarta w wyroku WSA w Lublinie z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Lu 609/11, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie aprobuje, stanowi, iż przed wydaniem zarządzenia (decyzji) o odwołaniu nauczyciela ze stanowiska dyrektora, organ administracji publicznej ma obowiązek zapewnić odwoływanemu nauczycielowi możliwość czynnego udziału w toczącym się postępowaniu wyjaśniającym, a w szczególności zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów czy zgłoszenia wniosków. W istocie postępowanie organu w tego typu sprawach powinno być podobne do postępowań dyscyplinarnych. Organ powinien zgromadzić odpowiedni materiał uzasadniający odwołanie, po czym winien przedstawić go stronie i zbadać ewentualnie przedstawione kontr dowody, a następnie dokonać oceny całości zebranego materiału, wskazać jakie okoliczności sprawy zostały udowodnione i dlaczego danym dowodom dano wiarę, a jakim dowodom i z jakich przyczyn wiary tej nie dano. Minister w wyżej wskazany sposób postępowania administracyjnego nie prowadził. Przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżąca nie miała możliwości uczestnictwa w postępowaniu, czym naruszono jej prawa przewidziane w art. 8 oraz art. 10 Kpa. Powyższe uchybienia wynikają także z niedopuszczalnego łączenia przez organ w jednym postępowaniu dwóch odmiennych stanów prawnych skutkujących wydaniem decyzji odwołującej dyrektora szkoły, co zostało już wspomniane na wstępie rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartym w niniejszym uzasadnieniu. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 152 i art. 200 (w zakresie kosztów zastępstwa prawnego) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.