II OZ 1315/15

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 608/15 o odrzuceniu skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego wraz z infrastrukturą techniczną postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 608/1 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) we Wrocławiu odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego wraz z infrastrukturą techniczną. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi, poprzez nadesłanie 14 egzemplarzy odpisu skargi. Nadto wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 11 września 2015 r. (dowód: k. 13 akt sądowych) wraz z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania pisma będzie skutkować jej odrzuceniem. W dniu 17 września 2015 r. na rachunek bankowy sądu wojewódzkiego wpłynęła kwota 500 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z akt sprawy, brakujących odpisów skargi nie nadesłano. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że niewykonanie w terminie nałożonego przez ten sąd obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Zażaleniem J. S. zarzuciła ww. postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia a polegający na uznaniu, że skarżącą wezwano do uzupełnienia liczby odpisów skargi oraz uiszczenia od niej wpisu w kwocie 500 zł, podczas gdy faktycznie skarżąca wezwana została jedynie do uiszczenia wpisu od skargi, któremu to żądaniu spełniła zadość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Oprócz wymogów wskazanych w treści art. 46 § 1-3 Ppsa., które winno spełniać każde pismo kierowane do sądu, w tym skarga, do pisma tego należy załączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 Ppsa). Zaś w sytuacji, gdy stwierdzony zostanie brak jakiegokolwiek wskazanego wyżej wymogu, to stosownie do treści art. 49 § 1 Ppsa przewodniczący ma obowiązek wezwania strony, której pismo obarczone jest tym brakiem formalnym, do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie będzie miał przepis art. 49 § 1 Ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przy czym zauważyć należy, że przepis art. 49 § 1 Ppsa dotyczy tylko tych braków formalnych pisma z powodu których pismo to nie może otrzymać prawidłowego biegu. Zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjmuje się, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu jeżeli nie spełnia wymogów ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism, a zawartych w treści art. 46 i 47 Ppsa oraz warunków szczególnych przewidzianych dla niektórych pism, chyba że są to braki niepodlegające usunięciu (porównaj: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009, str. 156, postanowienia NSA: z dn. 20 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 815/11, , z dn. 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1143/11, czy z dn. 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1291/11, [w:] orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi, poprzez nadesłanie 14 egzemplarzy odpisu skargi. Nadto wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 11 września 2015 r. (dowód: k. 13 akt sądowych) wraz z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania pisma będzie skutkować jej odrzuceniem. W dniu 17 września 2015 r. na rachunek bankowy sądu wojewódzkiego wpłynęła kwota 500 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi. Mimo upływu terminu strona skarżąca nie nadesłała jednak brakujących odpisów skargi, zatem prawidłowo sąd I instancji w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa skargę odrzucił. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej konkretnej sprawie nie można również przyjąć, że skarżąca nie otrzymała wezwania sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej odpisów. Co do zasady dopuszczalne jest wysłanie kilku wezwań do usunięcia braków formalnych skargi w jednej przesyłce. W takiej sytuacji obowiązkiem sądu jest zamieszczenie informacji o zawartości przesyłki zarówno na kopercie jak i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, bowiem strona musi mieć możliwość weryfikacji zawartości tej przesyłki jeszcze przed pokwitowaniem jej odbioru, a sąd w toku postępowania sądowego (porównaj: wskazany wyżej komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, str. 156). W niniejszej sprawie zarówno wezwanie do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostały wysłane w jednej kopercie, o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru: "14 odpisów sk. + pouczenie, OPŁATA". Z powyższego wynika, że wysłane tą przesyłką zostały: zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, jak i wezwanie do nadesłania 14 odpisów skargi. Zatem z akt sądowych sprawy wynika, że strona powyższe zarządzenie otrzymała, co zresztą potwierdza uiszczenie w terminie wpisu sądowego od skargi. Skoro skarżąca kasacyjnie nie przedłożyła koperty, w której przesyłkę otrzymała i nie wykazała, że brak było informacji o nadesłaniu 14 odpisów skargi, co uniemożliwiło weryfikację jej zawartości, to przyjąć należy, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi w postaci nadesłania jej 14 odpisów zostało doręczone. Mając na uwadze powyższe argumenty zasadne jest uznanie, że zarzut zażalenia nie zasługiwał na uwzględnienie, a zakwestionowane postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.