III SAB/Kr 82/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków K. J.: - o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia z 24 października 2017 r. i doręczonego z nim pouczenia – dotyczącego postanowienia z dnia 24 października 2017 r. oddalającego wniosek o uzupełnienie i sprostowanie zarządzenia z dnia 6 września 2017 r; - o uzupełnienie wyroku z dnia 25 października 2017 r. oddalającego skargę postanawia: oddalić wnioski. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o uzupełnienie i sprostowanie zarządzenia z dnia 6 września 2017 r. Z kolei wyrokiem z 25 października 2017 r. Sąd oddalił skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wniosku z 8 maja 2017 r. o wykładnię i wyjaśnienie wątpliwości dotyczących postanowienia Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia 10 lipca 2009 r. Oba orzeczenia zostały doręczone 28 listopada 2017 r. Pismem z 29 listopada 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez rozpoznanie skargi, wskazując, że niezbędne jest uwzględnienie nakazu jawności. Wniósł też o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia i doręczonego mu pouczenia o kosztach – dotyczącego postanowienia ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. Procedura postępowania przed sądami administracyjnymi nie przewiduje "stwierdzenia niezgodności z prawem" zarządzenia sędziego o doręczeniu wydanego w sprawie orzeczenia (tu: postanowienia z 24 października 2017 r.). Podobnie nie stwierdza się nieważności pouczenia o kosztach zaskarżenia orzeczeń sądowych. Skarżący zdaje sobie sprawę, że ze względu na przedmiot sprawy – jest ustawowo zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Błędne pouczenie w tym zakresie nie uniemożliwia mu wniesienia zażalenia. Z kolei zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09). Uzupełnienia wyroku może więc dotyczyć ściśle określonych kwestii i to w sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. W ocenie Sądu w wyroku z dnia 25 października 2017 r. orzeczono o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. W wyroku oddalającym skargę sentencja brzmi "oddala skargę" i jest to jedyne orzeczenie, które Sąd w nim zamieszcza zgodnie z Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnić należy, że podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności (zarzucające w istocie wydanie wyroku w trybie uproszczonym) stanowią zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe postępowanie kontrolne, poza przewidzianym przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do jego uzupełnienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji