II GZ 453/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A S.A. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 2333/17 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A S.A. w D. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykluczenia papierów wartościowych spółki z obrotu na rynku regulowanym i nałożenia kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek A S.A. w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 września 2018 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2333/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez A S.A. w D. (dalej: Spółka) decyzji Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: Komisja, KNF) z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie wykluczenia papierów wartościowych spółki z obrotu na rynku regulowanym i nałożenia kary pieniężnej w wysokości 150000 zł. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w skardze na ww. decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, powołując się na wadliwość zaskarżonej decyzji i swoją – bardzo złą – sytuacją finansową. Zdaniem Spółki wyegzekwowanie nałożonej kary spowoduje oczywistą szkodę i trudne do odwrócenia skutki, takie jak utrata możliwości skorzystania z ustawy prawo restrukturyzacyjne i narazi ją na utratę płynności finansowej i zakończenie działalności. Konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wykluczenia z obrotu papierów wartościowych Spółki, składająca wniosek uzasadniła interesem uczestników obrotu, nie tylko jej własnym jako emitenta. Wykonanie decyzji w tej części uniemożliwi przeprowadzenie działań uzdrawiających skarżącą i w efekcie uniemożliwi znalezienie nowych inwestorów i zapobiegnięcie upadłości. Spółka nadesłała kopie dwóch postanowień Sądu Rejonowego K. oddalające wnioski o ogłoszenie jej upadłości oraz kopię postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w D. umarzającego postępowanie egzekucyjne ze względu na bezskuteczność egzekucji. Uwzględniając wniosek skarżącej Spółki, Sąd wskazał, że żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja nakładająca na skarżącą karę pieniężną, a także wykluczająca z obrotu jej papiery wartościowe. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że akt ten jest rozstrzygnięciem wymagającym od skarżącej zachowania polegającego na zapłacie kary i kształtującym jej sytuację prawną, zatem skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie jego wykonania. Jak uznał Sąd, wykonanie zaskarżonej decyzji zrodzi przesłanki wskazane w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, co obrazują przedstawione dokumenty finansowe dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z prowadzonej działalności nie uzyskuje zysków, postępowania egzekucyjne są umarzane ze względu na bezskuteczność egzekucji, nie posiada rachunków bankowych i środków pieniężnych ani środków trwałych. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że konieczność zapłacenia dodatkowych 150000 zł może narazić Spółkę na ryzyko powstania szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, jak również na brak możliwości skorzystania z ustawy prawo restrukturyzacyjne. Na koniec Sąd zauważył, że podnoszona we wniosku kwestia prawidłowości nałożenia kary oraz ustalenia jej wysokości i wykluczenia z obrotu papierów wartościowych będzie badana na etapie rozpoznawania skargi. W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Sądu Komisja Nadzoru Finansowego zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu zażalenia KNF wskazała m.in., że w zakresie wykluczenia z obrotu papierów wartościowych skarżącej Spółki wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest możliwe, ponieważ skutek tej decyzji nastąpił po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji (decyzję doręczono 4 września 2017 r.), czyli 4 października 2017 r. Oznacza to, że od 5 października 2017 r. akcje skarżącej Spółki nie są już przedmiotem obrotu regulowanego – uchwała Rady Giełdy Papierów Wartościowych w W. S.A. z dnia [...] września 2017 r. (k. 403 akt administracyjnych). Komisja nie zgodziła się także z oceną Sądu co do tego, że zapłata przez Spółkę nałożonej decyzją kary rodzi ryzyko powstania szkody i trudne do odwrócenia skutki. W odpowiedzi na zażalenie Spółka wniosła o jego oddalenie i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny za trafny uznał zarzut Komisji, że kwestionowane postanowienie Sądu I instancji zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż Sąd, rozpoznając wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie ocenił wniosku w całości. Ponownie rozpoznając wniosek, Sąd weźmie pod rozwagę, że objęta wnioskiem decyzja KNF z dnia [...] sierpnia 2017 r. zawiera wieloelementowe rozstrzygnięcie, ujęte w punktach od I. do III. W punkcie II. zaskarżonej decyzji Komisja zawarła przy tym dwa osobne rozstrzygnięcia – w punkcie II.1 wykluczyła bezterminowo papiery wartościowe Spółki z obrotu na rynku regulowanym, natomiast w punkcie II.2 nałożyła na Spółkę karę pieniężną w wysokości 150000 zł. Skoro wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczył rozstrzygnięcia z pkt II.1 i pkt II.2, to Sąd powinien poddać wnikliwej analizie obydwa wskazane wyżej rozstrzygnięcia pod kątem tego, czy Spółka uprawdopodobniła ryzyko ziszczenia się przesłanki znacznej szkody i/lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z wykonaniem obydwu tych rozstrzygnięć. Sąd dokona zatem ponownej oceny całości wniosku skarżącej i da jej stosowny wyraz zarówno w sentencji postanowienia, które podejmie, jak również w pisemnych motywach orzeczenia, mając na uwadze, że – jak wyjaśniła KNF w treści zażalenia – zaskarżona decyzja w pkt II.1 została już wykonana, natomiast w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II.2 zaskarżonej decyzji Sąd jednoznacznie uzasadni, czy ryzyko ziszczenia się przesłanki znacznej szkody i/lub trudnych do odwrócenia skutków z art. 61 § 3 p.p.s.a. z powodu obowiązku uiszczenia przez skarżącą kary pieniężnej 150000 zł może rzeczywiście zagrozić bytowi skarżącego podmiotu i uniemożliwić mu realizację uprawnień przyznanych określonymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.