I SA/Wr 1231/13

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. K. P.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. K. P.-K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jego pełnomocnika została wyznaczona r. pr. K. P.-K., która po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wraz z powyższą opinią, którą doręczyła jednocześnie skarżącej, wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w niniejszej sprawie określa w sprawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł. Wobec tego, pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w kwocie 180 zł, która podlega podwyższeniu o 41,40 zł, to jest wartość podatku od towarów i usług według stawki 23 %, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.