II SA/Sz 944/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na czynność materialno-techniczną Burmistrza w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić C. M. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] złotych. UZASADNIENIE C.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w której zakwestionował czynność materialno-techniczną Burmistrza [...] w sprawie zameldowania A.B. (na okres od [...]r.) i C.C. na okres [...].) w lokalu mieszkalnym położonym w [...] co do którego skarżący dysponuje udziałem w wysokości [...] części. Zameldowania wskazanych wyżej osób dokonał E.M. który dysponuje udziałem w wysokości [...] części w/w lokalu na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...]., sygn. akt I Ns [...]. Z akt sprawy wynika, że C.M. przed wniesieniem skargi do Sądu, pismem z dnia [...]r. zwrócił się do Burmistrza [...], od którego domagał się wyjaśnienia "nielegalnego zameldowania osób trzecich" w lokalu położonym w [...]. Burmistrz [...] w piśmie z dnia [...] wyjaśnił stronie, że pracownicy Urzędu Miejskiego dochowali szczególnej staranności i w tej sprawie postępowali zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), a osoby, co do których zgłoszono zameldowanie wykonały obowiązek wynikający z art. 9 ust. 2 a tej ustawy. Organ wyjaśnił, że samo zameldowanie ma wyłącznie charakter administracyjnego potwierdzenia pobytu i nie wpływa w jakikolwiek sposób na stan prawny lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej dokonywanej przez sądy administracyjne określa przepis art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie treścią wskazanego wyżej art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z akt sprawy wynika, że skarga C.M. dotyczy czynności - materialno technicznej zameldowania dwóch osób wydanej przez Burmistrza [...] w lokalu którego współwłaścicielem jest skarżący. Obowiązek meldunkowy (podobnie jak i kwestia wymeldowania) uregulowany został w ustawie z dnia z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139 poz. 993 z późn. zm.). Zgodnie z art. 47 ust. 1 tej ustawy organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym. Zameldowanie (wymeldowanie) na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych następuje w drodze czynności materialno-technicznej. W przypadku, gdy zgłoszone dane budzą wątpliwości o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy (art. 47 ust 2 cyt. ustawy), a zatem konieczne będzie w takiej sytuacji przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i wydanie rozstrzygnięcia tj. decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 marca 2008r., sygn. akt II SA/Ol 1031/07 opubl. Lex nr 480499 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2009r., sygn. akt III SA/Po 494/08 opubl. Lex nr 563929). Zestawienie powyższych norm art. 47 ustawy o ewidencji ludności dowodach osobistych wskazuje, że w przypadku, gdy strona kwestionuje czynność materialno-techniczną zameldowania, właściwy organ gminy powinien, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w zależności od dokonanych ustaleń, wydać decyzję administracyjną uchylającą czynność materialno-techniczną zameldowania lub decyzję odmawiającą uchylenia tej czynności albo w inny sposób kończącą postępowanie stosownie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Od takiej decyzji stronie służy odwołanie do organu wyższej instancji, a po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W przypadku nie rozpatrzenia przez organ w wyżej opisanym trybie, wniosku o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania i pozostawania przez ten organ w zwłoce w wydaniu decyzji, stronie służy prawo zwalczania bezczynności organu w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a., a po wyczerpaniu tego trybu służy stronie prawo wniesienia skargi do sądu na bezczynność organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 i 8 P.p.s.a. Zatem niedopuszczalne jest wniesienie do sądu skargi na czynność materialno-techniczną zameldowania na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. - jak to uczynił to C.M.. Ten ostatni przepis umożliwia bowiem wniesienie skargi na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest bowiem dopuszczalne wniesienie do sądu skargi o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. w sprawie, w której przepisy prawa materialnego wymagają wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 14 czerwca 2007r., sygn. akt II SA/Sz 258/07, opublikowany w internetowej bazie orzeczeń NSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego skarga jako niedopuszczalna została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.