I SA/Łd 1101/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Protokolant: Sekretarz sądowy Ewa Jodełka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku od towarów i usług powstałej w wyniku złożenia korekty deklaracji VAT-7 za kwiecień 2011 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r., nr. [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. w sprawie zaliczenia A Spółka z o.o. nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości 4.353,00 zł, powstałej w wyniku złożenia w dniu 31 grudnia 2014 r. korekty deklaracji VAT-7 za kwiecień 2011 r., na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc 1/2011 r.: na należność główną 4.138,40 zł, odsetki za zwłokę 214,60 zł. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] r. do Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. wpłynęła deklaracja VAT-7 za miesiąc styczeń 2011 r., w której Spółka wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 2.001.198,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. W dniu 31 marca 2011 r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7 za ww. miesiąc, w której wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 2.001.209,00 zł. Zwrotu powyższej kwoty organ podatkowy dokonał na rachunek bankowy Spółki w dniu 30 maja 2011 r. W dniu 12 kwietnia 2012 r. wpłynęła druga korekta deklaracji VAT-7 za styczeń 2011 r., z której wynikała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w tej samej wysokości - tj. 2.001.209,00 zł. W dniu 31 grudnia 2014 r. Spółka złożyła korekty deklaracji za poszczególne miesiące 2011 i 2012 r., w tym trzecią korektę deklaracji za styczeń 2011 r., w której wykazała kwotę podatku do zapłaty 58.908.728,00 zł. W wyniku przyjęcia powyższej korekty powstała zaległość podatkowa w kwocie: – 58.908.728,00 zł - wynikająca bezpośrednio z kwot zadeklarowanych w złożonej korekcie, z terminem płatności zobowiązania 25 lutego 2011 r.; – 2.001.209,00 zł - z tytułu nienależnie otrzymanego w dniu 30 maja 2011 r. W dniu 27 maja 2011 r. wpłynęła deklaracja VAT-7 za kwiecień 2011 r., w której Spółka wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 8.078.031,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy. Zwrotu powyższej kwoty organ podatkowy dokonał na rachunek bankowy Spółki w dniu 26 lipca 2011 r. Następnie w dniu 2 września 2011 r. do Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. wpłynęła korekta deklaracji za ww. miesiąc, w której Spółka wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 8.073.725,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy. Spółka uregulowała w całości powstałą zaległość podatkową poprzez dokonanie w dniu 1 września 2011 r. wpłaty w kwocie 4.353,00 zł, którą organ podatkowy zaliczył na poczet należności głównej w kwocie 4.306,00 zł i odsetek za zwłokę w kwocie 47,00 zł. W dniu 31 grudnia 2014 r. Spółka złożyła korekty deklaracji za poszczególne miesiące 2011 i 2012 r., w tym drugą korektę deklaracji za kwiecień 2011 r., w której wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 8.121.027,00 zł – tj. w wysokości większej od kwoty wykazanej w deklaracji pierwotnej o 42.996,00 zł. W wyniku przyjęcia powyższej korekty deklaracji za kwiecień 2011 r., powstała do zwrotu na rachunek różnica w wysokości 42.996,00 zł oraz nadpłata z tytułu nienależnie dokonanej wpłaty w wysokości 4.353,00 zł. Jednocześnie wraz z korektami deklaracji Spółka złożyła pismo, w którym zwróciła się z prośbą o zaliczenie zwiększonego zwrotu VAT m.in. za kwiecień 2011 r. w kwocie 42.996,00 zł na poczet zaległości podatkowej za styczeń 2011 r. w łącznej kwocie 60.909.937,00 zł oraz odsetek za zwłokę "w dacie oddania tych kwot do dyspozycji Skarbu Państwa, a więc w dacie upływu terminu złożenia deklaracji podatkowych za w.w. miesiące, w których zwiększono kwoty zwrotów". Naczelnik Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. dokonał zaliczenia nadpłaty podatku w wysokości 4.353,00 zł. powstałej wskutek korekty deklaracji za kwiecień 2011 r. złożonej w dniu 31 grudnia 2014 r., na poczet zaległości za styczeń 2011 r.: - na należność główną - w wysokości 4.138,40 zł, - na odsetki za zwłokę - w wysokości 214,60 zł (naliczone od dnia 26 lutego 2011 r. do dnia 1 września 2011 r., tj. dnia zapłaty podatku za kwiecień 2011 r. w kwocie wyższej od należnej). Rozpoznając zażalenie na postanowienie organu I instancji, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odwołał się do treści przepisów art. 51 § 1, art. 52 § 1 pkt 2, art. 53 i 76a § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373), wskazując m. in., że do przedmiotowej zaległości organ pierwszej instancji zastosował obniżoną stawkę odsetek za zwłokę w wysokości 75%. Przedstawiając następnie analizę sposobu naliczenia odsetek za zwłokę organ wskazał, że nadpłata podatku za kwiecień 2011 r. w wysokości 4.353,00 zł nie pokrywała w całości zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości. W związku z powyższym organ podatkowy dokonał proporcjonalnego zaliczenia kwoty nadpłaty na należność główną oraz odsetki za zwłokę. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zdaniem strony organ pierwszej instancji dokonał nieprawidłowego zaliczenia zwrotu za luty 2011 r., co rzutuje bezpośrednio na zaliczenie nadpłaty za kwiecień 2011 r. Natomiast zdaniem organu odwoławczego Naczelnik Ł. Urzędu Skarbowego dokonał prawidłowych zaliczeń zwrotów i nadpłat wg okresów (miesięcy), których dotyczyła dana korekta deklaracji. Ponadto organ pierwszej instancji dokonując stosownych zaliczeń wziął pod uwagę wniosek podatnika oraz okres za jaki należne są odsetki za zwłokę. Kierował się przy tym datami powstania: nadpłat, zwrotów i dokonanych wpłat. Naczelnik Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. w pierwszej kolejności zaliczył na zaległość za styczeń 2011 r. w kwocie 58.908.728,00 zł nadpłaty wynikające ze złożonych korekt, w tym nadpłatę za miesiąc kwiecień 2011 r., która powstała z dniem 1 września 2011 r., a więc wcześniej niż zwrot za luty 2011 r., powstały 31 grudnia 2014 r. (tj. dniu złożenia korekty deklaracji wykazującej zwrot podatku). Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem błędnego ustalenia wysokości zaległości podatkowej za styczeń 2011 r., na którą - zgodnie z wnioskiem podatnika - zaliczył nadpłatę za miesiąc kwiecień 2011 r., dokonując jej proporcjonalnego zaliczenia na należność główną i odsetki za zwłokę z dniem 25 października 2011 r., tj. dniem zapłaty podatku w kwocie większej od należnej. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., nieuzasadnione są również zarzuty dotyczące naruszenia w zaskarżonym postanowieniu art. 121 § 1 oraz art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ organ pierwszej instancji poczynił działania istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, przeanalizował nadpłatę za kwiecień 2011 r. w wysokości 4.353,00 zł, ustalił wysokość zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. na dzień dokonywania zaliczenia, wyjaśnił według jakich zasad zostały obliczone odsetki za zwłokę oraz wskazał początkową i końcową datę ich naliczania. Ustosunkowując się do pisma z dnia 13 kwietnia 2015 r. w którym przekazano interpretację indywidualną z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że interpretacje indywidualne są kierowane do wnioskodawców, nie zaś do organów podatkowych i organów kontroli. Jednocześnie organ poinformował, że w dotychczas wydanych interpretacjach indywidualnych brak jest ugruntowanego stanowiska w przedmiotowym zakresie, a interpretacja indywidualna z dnia [...] r. została przekazana przez Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. do Ministerstwa Finansów Departamentu Polityki Podatkowej celem weryfikacji. Reasumując organ stwierdził, że w postępowaniu o zaliczeniu nadpłaty podatku od towarów i usług na poczet zaległości nie dokonuje się weryfikacji wysokości nadpłaty podatku, ani wysokości zobowiązania podatkowego lub zaległości. Natomiast w kwestii zaliczenia zwrotu za luty 2011 r. na zaległość za styczeń 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wypowiedział się w odrębnym postanowieniu. Jednocześnie organ stwierdził, że postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej jest czynnością materialnotechniczną. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia: a) art 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie wadliwego postanowienia sanującego nieprawidłowy w tym stanie faktycznym sposób zaliczania zwrotów VAT na poczet zaległości podatkowych VAT oraz nieuwzględnienie wydanej w sprawie Spółki interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. , b) 217 § 2 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe uzasadnienie w zakresie momentu zaliczenia zwrotów VAT należnych Spółce, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 53 § 1-2 oraz § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 273 akapit 1 Dyrektywy 112 oraz art. 2 Konstytucji RP, poprzez ich niezastosowanie, w tym niezastosowanie zasady proporcjonalności, przejawiające się naliczaniem liczonych w milionach złotych odsetek od zaległości podatkowej za styczeń 2011 r. do dnia złożenia korekty deklaracji wykazującej zwiększony zwrot; b) art. 59 § 1 pkt 4 oraz art. 76 § 1, art. 76a § 1 w związku z art. 76b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się zaliczeniem zwrotów VAT dopiero z dniem złożenia korekt deklaracji złożonych w dniu 31 grudnia 2014 r.; c) art. 62 § 1 w zw. z art. 76a § 1 zd. 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej rozliczonej wcześniej przez inne nadpłaty i zwroty zaległości podatkowej, co wynikało z nieprawidłowego momentu zaliczenia zwrotów VAT m. in. za luty 2011 r. na poczet zaległości. Wskazując na powyższe zarzuty, wniesiono o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, 2. połączenie niniejszej sprawy z pozostałymi sprawami dotyczącymi skarg na postanowienia DIS w Ł. z [...] r. oraz rozpoznania i rozstrzygnięcia ze względu na ich podobieństwo, 3. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację na poparcie przedstawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalanie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do zakwestionowania prawidłowości rozliczenia nadpłaty wynikającej z korekty deklaracji za kwiecień 2011 r. na poczet zaległości za styczeń 2011 r., z powodu zastosowania przez organ nieprawidłowego momentu zaliczenia zwrotów VAT w postanowieniu za luty 2011 r., co w rezultacie sprawiło, że zaległość ta mogła częściowo zostać rozliczona już wcześniej. Zgodnie z art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2. W myśl art. 73 § 1 pkt 1 nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Wprawdzie zasady wynikające z tych przepisów zostały prawidłowo zastosowane przez organy podatkowe w niniejszej sprawie, jednak wobec błędnego rozliczenia zwrotu podatku za wcześniejszy okres rozliczeniowy, zaliczonego na poczet przedmiotowej zaległości za styczeń 2011 r. z dniem złożenia korekty, a nie z dniem złożenia pierwotnej deklaracji, na obecnym etapie postępowania nie jest możliwe skontrolowanie jaka kwota zaległości za styczeń 2011 r. pozostała jeszcze do rozliczenia. Nie został zatem prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy, co narusza zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) i naruszenie to ma bardzo istotny wpływ na wynik sprawy. W skardze Spółka podnosi szereg zarzutów, które dotyczą momentu zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległości, zaś kwestia ta w niniejszej sprawie nie występuje, chociaż pozostaje z nią w bezpośrednim związku. Zarzuty Spółki w tym zakresie zostały jednak rozpoznane przez Sąd w sprawach do których mają bezpośrednie odniesienie, tj. m. in. w sprawie I SA/Łd 1097/15. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażoną tam ocenę prawną i przyjęte stanowisko, również w zakresie mocy wiążącej interpretacji indywidualnej z dnia [...] r., która dotyczy tego tematu. Rozpoznając sprawę ponownie organ wyliczy zaległość za styczeń 2011 r. po uprzednim dokonaniu prawidłowego zaliczenia zwrotu podatku za okres wcześniejszy niż okres powstania nadpłaty w niniejszej sprawie (za luty 2011 r.), a następnie dokona zaliczenia nadpłaty za kwiecień 2011 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji. P.C.