II SA/Wr 623/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Habuda Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] 2022 r. (SKO [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej jako "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia M. B. (dalej jako "skarżący"), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Wrocławia (dalej "prezydent") z dnia [...] 2022 r. ([...]) odmawiające skarżącemu wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestycji określonej jako "budowa budynku produkcji drobnej w ramach działalności rolniczej (kategoria II), wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną", przy ul. B. K. [...] we W. (oznaczenie geodezyjne: działka nr [...], AR-17, obręb K.). Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych postanowienie wydano w następujących okolicznościach. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej "PINB") postanowieniem z dnia [...] 2020 r. (nr [...]) nałożył na skarżącego jako inwestora robót budowlanych polegających na budowie obiektu magazynowego przy ul. B. K. [...] we W. (działka nr [...], AM-17, obręb K.), wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązek przedłożenia w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia tego postanowienia m.in. zaświadczenia prezydenta o zgodności ww. budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. Wnioskiem z 15 kwietnia 2021 r. skarżący wystąpił do prezydenta o wydanie zaświadczenia o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części zespołu urbanistycznego Kowale Komercyjne we Wrocławiu, (uchwała Nr XL/1263/09 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 22 X 2009 r., Dz.Urz. Woj.Doln. z 2009 r. Nr 206, poz. 3716) - dalej jako "MPZP". Do wniosku skarżący załączył projekt techniczny (obejmujący projekt zagospodarowania ternu i projekt architektoniczno-budowlany) wyjaśniając, że aktualnie przedmiotowy budynek nie jest jeszcze ukończony, a celem robót budowlanych jest wykonanie obiektu o funkcji produkcji drobnej (pośrednio powiązanej z działalnością rolniczą) polegającej na przygotowaniu i sprzedaży na miejscu świeżych produktów owocowych i warzywnych (soki, sałatki). Okoliczności te potwierdzone zostały w przedłożonym projekcie technicznym, w którym nadto wskazano dokładną lokalizację i docelowe parametry budynku, w tym m.in. parametry zewnętrzne budynku: [...] m wysokości, [...] m szerokości i [...] m długości (powierzchnia zabudowy – [...] m2; kubatura – [...] m3). Z rysunku rzutów poszczególnych pomieszczeń wynika, że w obrębie budynku funkcjonować będą pomieszczenia: przedsionka ([...] m2) magazynu ([...] m2), obróbki wstępnej ([...] m2), produkcji ([...] m2), dystrybucji ([...]m2), szatnia/pomieszczenie śniadań ([...] m2), toaleta ([...] m2) i magazyn opakowań ([...] m2). Postanowieniem z dnia [...] 2021 r. (Nr [...]) prezydent odmówił wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami MPZP inwestycji określonej jako "budowa budynku produkcji drobnej w ramach działalności rolniczej (kategoria II) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną". W uzasadnieniu zaznaczono, że MPZP wyklucza możliwość realizacji obiektów służących gospodarce rolnej. Prezydent podkreślił, że magazyn płodów rolnych stanowi ponad 50% powierzchni użytkowej realizowanego obiektu, co uniemożliwia zakwalifikowanie obiektu jako "produkcji drobnej". Postanowieniem z [...] 2021 r. (SKO [...]) SKO, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, uchyliło postanowienie prezydenta przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. SKO stwierdziło, że zaświadczenie o zgodności z MPZP powinno dotyczyć obiektu dotychczas zrealizowanego, a nie obiektu, który skarżący planuje docelowo zrealizować. W ocenie SKO prezydent związany jest postanowieniem PINB z dnia [...] 2020 r. (nr [...]), w którym wskazano, że na terenie nieruchomości skarżącego realizowano obiekt magazynowy. Ocena zgodności z MPZP powinna zatem dotyczyć obiektu magazynowego o wysokości 4,6 m (mierzonej wewnątrz). W prowadzonym ponownie postępowaniu prezydent wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentacji obrazującej wyłącznie budynek już istniejący. Pismem z 1 III 2022 r. skarżący wyjaśnił, że ograniczenie postępowania wyłącznie do obiektu aktualnie istniejącego stanowi naruszenie przepisów prawa. Postanowieniem z dnia [...] 2022 r. (Nr [...]) prezydent odmówił wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami MPZP inwestycji określonej jako "budowa budynku produkcji drobnej w ramach działalności rolniczej (kategoria II) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną". W uzasadnieniu wyjaśnił, że na terenie nieruchomości skarżącego o funkcji usługowej (symbol 6U) nie jest dopuszczalna realizacja funkcji "gospodarki rolnej". Wprawdzie mocą § 22 ust. 1 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 32 MPZP dopuszczono "produkcję drobną", jednak zdefiniowano ją jako niewielkie obiekty związane z prowadzeniem działalności wytwórczej, takie jak piekarnie, lodziarnie, cukiernie, zakłady poligraficzne i tym podobne, w tym obiekty przystosowane do przyjmowania klientów, wraz z obiektami towarzyszącymi, a także obiekty do nich podobne, nienależące do innej kategorii przeznaczenia terenu. Tymczasem budynek o wysokości [...] m i szerokości elewacji [...] m na [...] m (pow. zabudowy [...] m2) nie jest obiektem "niewielkim" związanym z prowadzeniem działalności wytwórczej, co potwierdza treść postanowienia PINB z dnia [...] 2020 r. (nr [...]). Nadto prezydent zaznaczył, że istniejący budynek nie spełnia wymagań w zakresie wysokości zabudowy określonych w § 22 ust. 2 pkt 3 lit.b MPZP. Wymiar pionowy budynku nie może być mniejszy niż 12 m, podczas gdy wysokość istniejącej zabudowy wynosi 4,9 m. Postanowieniem z [...] 2022 r. (SKO [...]) SKO, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. SKO zgodziło się ze stanowiskiem prezydenta. W uzasadnieniu podkreślono, że jak wynika z osnowy postanowienia PINB z dnia [...] 2020 r. (nr [...]) przedmiotem prowadzonego postępowania legalizacyjnego jest budowa "obiektu magazynowego". W postanowieniu PINB wskazano także, że roboty budowlane związane z budową tego obiektu są zakończone jedynie nie zamontowano drzwi wejściowych. W ocenie SKO przy ocenie zgodności robót z MPZP istotne znaczenie ma stan i funkcja obiektu opisana w powołanym postanowieniu PINB, a nie inwestycja opisana we wniosku skarżącego, która jest w istocie "inną" inwestycją (brak tożsamości). W konsekwencji SKO nie zgodziło się ze stanowiskiem skarżącego, że roboty budowlane nie zostały ukończone. Niezależnie od tego SKO zaznaczyło, że nawet przy uznaniu, że w sprawie wiążący jest projekt techniczny obiektu załączony do wniosku o wydanie zaświadczenia, zachodzić będzie niezgodność z MPZP. Na terenie 6U niedopuszczalna jest bowiem realizacja funkcji "gospodarki rolnej". Nadto budynek o szerokości [...] m, długości [...] m i wysokości [...] m (wartości te zostały wskazane przez skarżącego dla budynku dostosowanego do wymagań MPZP) oraz o powierzchni zabudowy wynoszącej [...] m2 i kubaturze [...] m3, nie jest niewielkim obiektem związanym z prowadzeniem działalności wytwórczej. Zdaniem SKO ocenę taką potwierdza także stanowisko PINB zawarte w postanowieniu nr [...] z dnia [...] 2020 r., w którym wskazano: "obiekt na terenie opisanej na wstępie nieruchomości posiada powierzchnię zabudowy ponad 200 m2. Nie jest zatem niewielkim obiektem." Również zatem wielkość obiektu nie jest zgodna z ustaleniami MPZP. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie postanowienia SKO jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia prezydenta oraz zasądzenie kosztów postepowania. W skardze zarzucono naruszenie: 1) art. 8, 7 i 77 kpa, poprzez dokonanie kluczowych dla wydania orzeczenia w sprawie ustaleń bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, mimo wniosku skarżącego, 2) § 4 ust. 2 pkt 1 lit.t MPZP, przez błędną jego wykładnię mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na przyjęciu, że "produkcja drobna - świeże soki owocowe i warzywne" nie mieści się w pojęciu: " produkcja drobna" w rozumieniu MPZP. W uzasadnieniu skargi zaznaczono, że skarżący wnosił konsekwentnie o jego przesłuchanie na okoliczność przeprowadzonych robót, czego organy nie wykonały. W ocenie skarżącego stwierdzenie jakoby roboty budowlane zostały zakończone nie zostało poparte ustaleniami dowodowymi, a wymagałoby to przynajmniej przeprowadzenia wizji lokalnej. Błędne jest tez uznanie, że planowana funkcja nie mieści się w pojęciu "produkcji drobnej". Do skargi załączono postanowienie PINB z [...] 2022 r. (nr [...]) w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia PINB z dnia [...] 2020 r. (nr [...]) nakładającego na skarżącego obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 48b ust. 1 PB, w przypadku złożenia wniosku o legalizację organ nadzoru budowlanego nakłada, w drodze postanowienia, obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Jak zaś wynika z art. 48b ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 PB, jednym z dokumentów wymaganych w ramach dokumentacji legalizacyjnej jest zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący został na podstawie wyżej powołanych przepisów zobligowany przez PINB do przedłożenia zaświadczenia prezydenta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący zwracając się do prezydenta o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy z MPZP przedłożył dokumentację projektową budowy budynku produkcji drobnej w ramach działalności rolniczej (kategoria II) wraz z niezbędną infrastrukturą. Wskazuje ona jednoznacznie, że zamiarem skarżącego jest realizacja budynku produkcji drobnej, w tym dostosowanie części realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę do wymagań MPZP. Budynek ten służyć ma wytwarzaniu i sprzedaży na miejscu świeżych produktów owocowych i warzywnych (soki, sałatki). W obrębie planowanego budynku o łącznej powierzchni użytkowej [...] m2 przewidziano m.in. magazyn ([...] m2), pomieszczenie obróbki wstępnej ([...] m2), pomieszczenie produkcyjne ([...] m2) oraz strefę dystrybucji ([...] m2). Planowane parametry zewnętrzne budynku to [...] m wysokości, [...] m szerokości i [...] m długości (powierzchnia zabudowy – [...] m2; kubatura – [...] m3). Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego postanowienia SKO należy przede wszystkim zaznaczyć, że nie można podzielić poglądu, jakoby dokumentacja przedłożona przez skarżącego na okoliczność charakteru, funkcji i parametrów docelowej zabudowy nie miała znaczenia dla organu wydającego zaświadczenie o zgodności budowy z planem miejscowym. Stanowisko, według którego przy wydawaniu zaświadczenia o zgodności budowy z planem miejscowym uwzględnia się wyłącznie obiekt budowalny w postaci opisanej przez organ nadzoru budowlanego w postanowieniu nakładającym obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, rozmija się z celem postępowania legalizacyjnego oraz funkcją, jaką w ramach tego postępowania pełnić ma przedmiotowe zaświadczenie. Celem postępowania legalizacyjnego jest zasadniczo zalegalizowanie robót budowalnych wykonanych lub wykonywanych przez inwestora w warunkach samowoli budowlanej. Przesłanką takiej legalizacji jest z jednej strony zgodność zrealizowanego lub realizowanego obiektu z przepisami prawa (w tym z zakresu zagospodarowania przestrzennego), z drugiej – wola inwestora przejawiająca się złożeniem wniosku o legalizację i uiszczeniem opłaty legalizacyjnej. Przedmiotem oceny w postępowaniu legalizacyjnym jest zawsze obiekt "docelowy". Oczywiście obiekt docelowy może istnieć już na etapie wstępnym postepowania legalizacyjnego, o ile z okoliczności sprawy i oświadczenia inwestora wynika, że roboty budowlane zostały zakończone a inwestor zamierza go użytkować w istniejącym aktualnie kształcie. Jeśli jednak wolą inwestora jest kontynuowanie robót budowalnych w kierunku przedstawionym w przedłożonym projekcie technicznym, to zarówno ocena przeprowadzana przez organ nadzoru budowalnego, jak i poprzedzająca ją ocena planistyczna, wyrażana w formie zaświadczenia, odnosić się muszą do przedstawionego w projekcie stanu docelowego obiektu budowlanego. Należy zwrócić uwagę, że formą legalizacji samowolnych robót budowlanych jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany albo projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz zezwalająca na wznowienie budowy, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 49 ust. 4 PB). Projekt budowlany albo projekt zagospodarowania działki odgrywa zatem w postępowaniu legalizacyjnym istotną rolę i nie ma podstaw do uznania, że inaczej jest w postępowaniu w przedmiocie wydania zaświadczenia. Postępowanie to pełni bowiem rolę pomocniczą względem postępowania legalizacyjnego i nie może dotyczyć odmiennego obiektu budowlanego (robót budowlanych) od przedmiotu postępowania legalizacyjnego. W świetle powyższego nie można uznać, że w kontrolowanej sprawie ocena zgodności z MPZP dotyczyć powinna istniejącego obiekt magazynowego, jak to zaznaczyło SKO w zaskarżonym postanowieniu. Jak jednoznacznie wynika z treści wniosku o wydanie zaświadczenia, docelowy obiekt budowlany nie będzie obiektem magazynowym o parametrach ustalonych w trakcie kontroli przeprowadzonej przez PINB w dniu 10 IX 2020 r., ale obiektem produkcyjnym przedstawionym w projekcie technicznym załączonym do wniosku o wydanie zaświadczenia. Przeprowadzanie w takich warunkach oceny zgodności przedmiotowego obiektu z MPZP jako obiektu magazynowego, istniejącego w chwili wstrzymania robót budowlanych, byłoby bezprzedmiotowe i nieprzydatne dla celów prowadzonego postępowania legalizacyjnego. Przechodząc do kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie dotyczącym wykładni przepisów MPZP, stwierdzić należy, że opiera się ono zasadniczo na dwóch argumentach. Po pierwsze, w świetle wymagań MPZP niedopuszczalna jest realizacja funkcji "gospodarki rolnej". Po drugie, parametry zewnętrzne obiektu produkcyjnego przedstawione w projekcie technicznym wykluczają możliwość traktowania tego obiektu jako "niewielkiego". Co do pierwszego z powołanych argumentów, to w świetle wymagań zgodności z MPZP istotne znaczenie ma skonkretyzowany cel, na jaki wykorzystywana będzie nieruchomość, a nie nominalne i abstrakcyjne określenie jej funkcji. W okolicznościach niniejszej sprawy jest jasne, że przedmiotem postępowania legalizacyjnego jest budynek produkcyjny mający służyć wytwarzaniu i sprzedaży na miejscu świeżych produktów owocowych i warzywnych (soki, sałatki). To zaś, czy taki sposób wykorzystania nieruchomości inwestor określi nominalnie jako "gospodarkę rolną", "drobną produkcję", czy "budynek produkcyjno-handlowy" ma już znaczenie drugorzędne. Istotne jest bowiem, czy w świetle wymagań określonych w MPZP nieruchomość skarżącego oznaczona jako działka nr [...] może być wykorzystywana na cele wytwarzania i sprzedaży na miejscu świeżych produktów owocowych i warzywnych (soki, sałatki). W ocenie Sądu, ustalenia MPZP nie stoją na przeszkodzie realizacji takiego celu. Nie ulega bowiem wątpliwości i jest to bezsporne, że w obrębie terenu 6U, na którym znajduje się nieruchomość skarżącego, dopuszczono nie tylko realizację "usług" ale również "drobną produkcję" (zob. § 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 2 pkt 1 lit. t MPZP). "Produkcję drobną" zdefiniowano zaś jako niewielkie obiekty związane z prowadzeniem działalności wytwórczej, takie jak piekarnie, lodziarnie, cukiernie, zakłady poligraficzne i tym podobne, w tym obiekty przystosowane do przyjmowania klientów, wraz z obiektami towarzyszącymi, a także obiekty do nich podobne, nienależące do innej kategorii przeznaczenia terenu (§ 4 ust. 1 pkt 32 MPZP). Skoro zatem lokalny prawodawca dopuścił możliwość lokalizowania w obrębie terenu 6U takich obiektów jak zakłady poligraficzne, czy zakłady wytwarzające pieczywo, produkty cukiernicze lub lody, to trudno stwierdzić, jakie funkcjonalne przesłanki miałyby wykluczać możliwość lokalizacji zakładu wytwarzającego produkty ze świeżych owoców i warzyw. Takich przesłanek nie wskazano w kwestionowanych postanowieniach. Zdaniem zaś Sądu, funkcja budynku określona w przedłożonym przez skarżącego projekcie technicznym jest podobna do funkcji wymienionych przykładowo w definicji legalnej "produkcji drobnej". Odnośnie do drugiego argumentu, to opiera się on na przesłance o wysokim stopniu nieokreśloności. MPZP nie definiuje bowiem pojęcia "niewielkiego obiektu". SKO powołało się w tym względzie na fragment postanowienia PINB nakładającego obowiązek przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej. W ramach uzasadnienia tego postanowienia PINB wyraził m.in. stanowisko, że "obiekt na terenie opisanej na wstępie nieruchomości posiada powierzchnię zabudowy ponad 200 m2. Nie jest zatem niewielkim obiektem". Abstrahując od okoliczności, że wyrażone przez PINB stanowisko nie jest w ogóle umotywowane, należy przede wszystkim zaznaczyć, że w żadnym stopniu nie wiąże ono organów oceniających kwestie zgodności robót budowlanych z MPZP. Nie można zatem tego stanowiska traktować jako przesądzającego. Rolą organu lokalizacyjnego jest przeprowadzenie samodzielnej interpretacji ustaleń zawartych w planie miejscowym, ze szczególnym uwzględnieniem kontekstu funkcjonalnego i systemowego dotyczącego rozwiązań przyjętych przez prawodawcę lokalnego. Zbyt arbitralne jest też zawarte w zaskarżonym postanowieniu stwierdzenie, jakoby możliwość uznania obiektu za "niewielki" wykluczały wymiary budynku wskazane w przedłożonym przez skarżącego projekcie technicznym. Sąd zwraca uwagę, że w świetle ustaleń MPZP wysokość budynku dopuszczonego do realizacji na nieruchomości skarżącego "nie może być mniejsza niż 12 m" (z kolei maksymalna wysokość to 20 m, zob. § 22 ust. 2 pkt 3 MPZP). Tego rodzaju zapis nie powinien być pomijany przy ustalaniu zakresu pojęciowego "niewielkiego obiektu" w rozumieniu MPZP. Docelowa wysokość realizowanego przez skarżącego budynku wynosić ma [...] m, a więc oscyluje w okolicach wysokości minimalnej. Także parametry szerokości i długości budynku, oraz powierzchni zabudowy nie wydają się duże, jeśli wziąć pod uwagę, że chodzi o budynek o wysokości [...]m. Innymi słowy, skarżący w świetle wymagań wynikających z MPZP nie miał możliwości realizacji istotnie mniejszego budynku. Z tych względów nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów, że przedmiotowy budynek nie jest budynkiem "niewielkim" w rozumieniu MPZP. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie SKO jak i utrzymane nim w mocy postanowienie prezydenta wydane zostały z istotnym naruszeniem art. 48b ust. 2 pkt 1 PB oraz § 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 32 i ust. 2 pkt 1 lit.c MPZP. Obligowało to do ich uchylenia na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a w zw. z art. 135 ppsa. Rozpatrując sprawę ponownie prezydent przeprowadzi ocenę wniosku złożonego przez skarżącego mając na względzie wyrażone wyżej oceny dotyczące zakresu przedmiotowego postępowania w sprawie wydania zaświadczenia z art. 48b ust. 2 pkt 1 PB oraz wykładni powołanych przepisów MPZP. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 oraz art. 205 § 2 ppsa, mając na względzie kierunek rozstrzygnięcia oraz wysokość poniesionych przez skarżącego kosztów w łącznej kwocie 597 zł, na którą składają się: wpis (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Skargę rozpatrzono w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.