II SA/Ke 751/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg R. P. oraz P. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę R. P.; II. zwrócić z urzędu R. P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną jako wpis sądowy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej ARiMR) utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku P. sp. z o.o. o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej z powodu szkód powstałych przez ujemne skutki przezimowania w okresie 2011/2012. Skargę na rozstrzygnięcie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł R. P., wskazując w piśmie z dnia 21 stycznia 2013 (k. 19 akt administracyjnych), że działa w imieniu ww. spółki oraz własnym. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał R. P., występującego w imieniu P. sp. z o.o., do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – oryginału lub kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego poświadczonej za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi z dnia 25 lutego 2013r. R. P. oświadczył, że przesyła żądane dokumenty, jakkolwiek w załączeniu nie przedstawiono żadnego z nich. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2013r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie oddalił wnioski R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, bądź radcy prawnego. Sprzeciw od ww. rozstrzygnięć wniósł R. P.. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2013r. tut. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek P. o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 27 maja 2013r. tut. Sąd oddalił wnioski R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, bądź radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 17 września 2013r. sygn. akt II GZ 503/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. na ww. zarządzenie tut. Sądu z dnia 27 maja 2013r. Postanowieniem z dnia 17 września 2013r. sygn. akt II GZ 504/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. P. na ww. postanowienie tut. Sądu z dnia 27 maja 2013r. Zarządzeniem z dnia 8 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał P. oraz R. P. do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisów sądowych w wysokości po 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe pisma zostały doręczone R. P., działającemu zarówno w imieniu własnym, jak i w imieniu ww. Spółki, w dniu 26 października 2013r. W wyznaczonym terminie uiszczono jedną opłatę w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013r. tut. Sąd wezwał R. P.: 1. do wyjaśnienia, czy wpis sądowy w niniejszej sprawie został uiszczony w imieniu P. (które było stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]), czy też w imieniu własnym R. P. – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że wpis został uiszczony w imieniu R. P.; 2. działającego w imieniu własnym, do wskazania interesu prawnego, jaki przysługuje mu w zakresie wniesienia skargi w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 270). W odpowiedzi z dnia 5 grudnia 2013r. skarżący oświadczył, że wpis sądowy został uiszczony zarówno w imieniu reprezentowanej przez niego Spółki, jak i w imieniu własnym – "na wypadek gdyby Sąd uznał, że moja ww. Spółka nie istnieje lub też że nie może występować przed organami I i II instancji oraz przed WSA lub SA – wtedy bowiem jest oczywiste, że ww. instytucje powinny traktować osobę fizyczną – R. P. – jako następcę prawnego i faktycznego ww. Spółki, bowiem byłem i jestem jednoosobowym wspólnikiem tej Spółki – co niewątpliwie jest zgodnie z Kodeksem spółek handlowych". Swój interes prawny skarżący wywiódł z tego, że "jako następca prawny i faktyczny ww. Spółki mam interes prawny przejąć prawa i obowiązki administracyjne i inne Spółki i uzyskać pomoc finansową od Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR". Jednocześnie strona przyznała, że Spółka nie znajduje się w stanie upadłości ani nie została zlikwidowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy podkreślić, że istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. W tym miejscu należy zacytować postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012r. o sygn. akt I OSK 2633/12, LEX nr 1325020, zgodnie z którym "legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się, tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego". Analizując zawartość akt administracyjnych oraz pism skarżącego nie sposób uznać, aby przysługiwał mu w niniejszej sprawie interes prawny we wniesieniu skargi do tut. Sądu. R. P. złożył bowiem wniosek o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej z powodu szkód powstałych przez ujemne skutki przezimowania w okresie 2011/2012, działając w imieniu P. – nie zaś w imieniu własnym (k. 2 akt administracyjnych). W rezultacie postanowieniem z dnia 11 lipca 2012r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku P. – z uwagi na jego złożenie z uchybieniem terminu. Tym samym brak jest podstaw, aby uznać że R. P., działający w imieniu własnym, miał jakiekolwiek znajdujące oparcie w przepisach prawa materialnego roszczenie o przyznanie na jego rzecz żądanej pomocy finansowej. Skarżący, składając stosowny wniosek, działał jedynie na rzecz reprezentowanej przez siebie ww. Spółki – przy czym podkreślić trzeba, że, pomimo wezwania przez Sąd nie wykazał swojego umocowania do reprezentacji tego podmiotu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.