III SA/Wa 2705/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowy w N. przedstawił T. M. (dalej jako Skarżący) zarzut popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 ustawy Kodeks karny skarbowy polegającego na podaniu nieprawdy w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2004r. Organ pismami z dnia 16.11.2010r., 9.12.2010r.,7.01.2011r.,14.02.2011r., 17.03.2011r. wezwał Skarżącego do osobistego stawienia się w siedzibie Urzędu Skarbowego w N. w charakterze podejrzanego w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 ustawy Kodeks karny skarbowy. Jednocześnie Urząd Skarbowy w N. w w/w pismach wezwał Skarżącego do dobrowolnego wydania dokumentów za 2004r. Pismem z dnia 12 października 2010 r. Skarżący złożył skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w W. zarzucając nienależyte wykonywanie zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. . Zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał skargę za zasadną z uwagi na stwierdzone w sprawie nieprawidłowości. Skarżący w skardze z dnia 31 marca 2011 r. podniósł zarzut nienależytego wykonywania zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. poprzez: - niedoręczenie mu postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące luty- grudzień 2006r. - wezwanie do osobistego stawiennictwa w siedzibie Urzędu Skarbowego w N. w charakterze podejrzanego, oraz do dobrowolnego przyniesienia do Urzędu Skarbowego w N. dokumentów za 2004r. Zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał ww. skargę za bezzasadną. Skarżący w skardze z dnia 24 maja 2011 r. podniósł zarzut nienależytego wykonywania zadań przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. z uwagi na załatwienie skargi z dnia 31.03.2011r. "niezgodnie z obowiązującym prawem" poprzez: - odniesienie się do kwestii doręczenia postanowienia z dnia [...] .05.2010r. nr [...] , do którego "nie ma zastrzeżeń", - brak odniesienia się do kwestii naruszenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. "procedury przewidzianej w ustawie Ordynacja podatkowa zawartej w art. 165 § 4" poprzez niepodjęcie próby doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] .11.2010r. nr [...] . Skarżący podniósł, iż nie został przerwany bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2004r., gdyż nie zaistniała przesłanka określona w art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w W. zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] uznał w/w skargę za bezzasadną. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administarcyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżył zawiadomienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], z dnia [...] maja 2011r. nr [...] , z [...] lipca 2011 r. nr [...]. Podniósł, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciami Dyrektora Izby Skarbowej w W. , którymi: - uznał skargi z dnia 12 listopada 2010r. i z dnia 25 maja 2011r. za bezzasadne, - uznał, że zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2004r. uległ zawieszeniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w W. wniósł o jej odrzucenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 grudnia 2011r. rozdzielono skargi Skarżącego na zawiadomienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. - z dnia [...] maja 2011r. nr [...] - z dnia z [...] lipca 2011 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na wstępie należy wskazać, iż w skardze Skarżący jako zaskarżony akt podał numer "[...]" jednakże w aktach sprawy brak jest aktu o tym numerze. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga dotyczyła zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Przedmiotowe zawiadomienie zostało podjęte na podstawie art. 229 pkt 7 i art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98. poz. 1071 ze zm., dalej: "k.p.a.") i stanowiące formę załatwienia skargi na działalność Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. złożonej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. Stwierdzić zatem należy, iż przedmiotem skargi nie są żadne wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. akty i czynności, ani też bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Należy bowiem podkreślić, iż czynności, niezależnie od formy, podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII kpa, odnoszące się do skarg i wniosków nie należą do czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a sam tryb uregulowany w przepisach art. 221 i nast. k.p.a. jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego ani postępowania sądowoadministracyjnego (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. o sygn. akt OSK 642/04, System Informacji Prawnej LEX nr 160611 czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r. o sygn. akt I SA/Rz 117/05, OwSS 2006/1/26). Powszechnie przyjmuje się, iż w postępowaniu regulowanym tymi przepisami nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zawiadomienie takie będące informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.