II SAB/Ol 96/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2010r. sprawy ze skargi K. G.-F. na bezczynność Rady Miejskiej w G. w rozpoznaniu skarg na działania pracowników Urzędu Miasta w G. podjęte w sprawie uporządkowania nagrobków znajdujących się na cmentarzu komunalnym postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE W dniu 24 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została przekazana przez Burmistrza Miasta G. skarga K. G.-F. między innymi na bezczynność ("opieszałość") Rady Miejskiej w G. w rozpoznaniu skarg na działania pracowników Urzędu Miasta w G. podjęte w sprawie uporządkowania nagrobków znajdujących się na cmentarzu komunalnym przy al. "[...]" w G. W odpowiedzi na skargę organ opisał czynności podjęte w spornej sprawie z udziałem pracowników Urzędu Miasta w G. Wskazał także, że Rada Miejska w G. zajmowała się przedmiotową sprawą i podjęła uchwałę Nr "[...]" z dnia "[...]", w której uznała skargę K. G.-F. na działalność Burmistrza Miasta G. za bezzasadną. W tych okolicznościach, organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda bezczynność, czy też jak to określiła skarżąca "opieszałość", organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.