VIII SA/Wa 512/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi T. C. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części H. M. postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu T. C. uiszczony wpis od skargi w wysokości 300 (słownie: trzysta) złotych. UZASADNIENIE Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a) sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym w świetle brzmienia art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2022 poz. 559; dalej "u.s.g."), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z normatywnego brzmienia ww. przepisu wynika, że o dopuszczalności skargi wywiedzionej w tym trybie do sądu administracyjnego decydują łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze - charakter sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, po drugie - interes prawny lub uprawnienie skarżącego muszą zostać naruszone treścią uchwały podjętej przez organ. W przedmiotowej sprawie niesporne jest, że pierwsza z powyższych przesłanek została spełniona, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części H. M., która dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. Po drugie skarżącym może być każdy kto wykaże, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Oznacza to, iż skarżący musi wykazać, że w konkretnym przypadku istnieje związek pomiędzy jego własną prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą. Musi udowodnić, że zaskarżona uchwała poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną (wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego), pozbawia go pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Skarżący powinien wskazać naruszenie przez organ konkretnego przepisu prawa materialnego, ale prawa materialnego administracyjnego, wpływającego negatywnie na jego sytuację prawną. Przy czym interes ten winien być bezpośredni i realny, aktualny, a nie przyszły, hipotetyczny lub ewentualny. Kryterium interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., musi być oceniane w płaszczyźnie materialnoprawnej i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków strony skarżącej a zaskarżonym aktem. Skarga bowiem wniesiona na podstawie ust. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, co oznacza, że nawet sprzeczność aktu organu gminy z prawem nie daje uprawnienia do jej wniesienia. Składający skargę musi wskazać na normę materialnego prawa administracyjnego, z którego swój interes prawny wywodzi, przy tym nie mogą to być przepisy dotyczące zadań gminy (por: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 1 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1209/13, 22 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 2236/12, 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 1761/12, 10 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 2349/14). Mając powyższe na względzie należy wskazać, że skarżący w swojej skardze powinien był wykazać, iż zaskarżoną uchwałą został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie. Skarżący swój interes prawny wywodzi z faktu, że ww. uchwała "nie uwzględnia postanowień ogłoszenia o przystąpieniu do sporządzenia zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K., zgodnie z pismami Wójta Gminy z 31 października 2013r., które to przystąpienie obejmowało działki skarżącego położone w M.". Zdaniem skarżącego, mimo, że decyzja organu w sprawie zmiany nie ma waloru prawa miejscowego, to oddziaływuje bezpośrednio na przeznaczenie gospodarcze jego działek, w stosunku do których ich status prawy (działka rolna, czy działka o dopuszczalnej zabudowie) miał zostać zmieniony. W przekonaniu Sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że interes prawny skarżącego został naruszony regulacjami zaskarżonej uchwały. Abstrahując od treści skargi podnieść należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, które tutejszy Sąd w pełni podziela przyjmuje się, że uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego (jak i zmiany tej uchwały – jak w kontrolowanej sprawie), nie kształtuje sytuacji prawnej osób posiadających tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się na terenie, którego dotyczy. Uchwała taka rozpoczyna prace planistyczne przy tworzeniu (zmianie) planu miejscowego, określając terytorialne granice zamierzonych działań planistycznych. Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego (zmiany planu miejscowego) nie narusza aktualnie istniejącego interesu prawnego lub uprawnień skarżącego. Nie reguluje ona bowiem nie tylko wprost, ale nawet pośrednio indywidualnych uprawnień lub obowiązków skarżącego oraz jego sytuacji materialnoprawnej (por. postanowienia NSA: z 22 czerwca 2017 r., sygn. II OSK 1359/17; z 15 lipca 2016 r., sygn. II OSK 1560/16; z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. II OSK 720/16; z 5 kwietnia 2016 r., sygn. II OSK 1888/14). Przedmiotowa uchwała jest uchwałą o charakterze aktu kierownictwa wewnętrznego i jako taka nie wiąże w stosunkach zewnętrznych. Zatem uwzględniając treść i charakter zaskarżonej uchwały, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do twierdzenia, że narusza ona interes prawny skarżącego albowiem z wywiedzionych wyżej powodów nie mogła tego zrobić. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzekł jak w pkt 2 postanowienia.