VII SA/Wa 1549/14

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku adwokata R. O. w sprawie ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi R. O. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 września 2015r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 21 października 2015r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 14 maja 2015r. do Sądu wpłynęło pismo adwokat R. O. informujące, iż na podstawie decyzji Okręgowej Rada Adwokackiej w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015r. została wyznaczona zastępcą adw. A. P. w przedmiotowej sprawie. Załączyła ww. decyzję ORA w Warszawie potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 20 października 2015r. stawiła się adwokat R. O., poparła skargę i wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one poniesione w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2015r. uchylił zaskarżoną decyzję. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i na rozprawie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.