II SA/Rz 1060/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany nazw ulic - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. UZASADNIENIE II SA/Rz 1060/10 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Rada Miejska [...] postanowiła zmienić nazwę ulic na terenie miasta T. W dniu 2 kwietnia 2010 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego w T.) mieszkańcy T., przy ulicy Ś., (w tym również J. K.) - wezwali Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uchylenie tej uchwały i przywrócenie poprzedniej nazwy ulicy K. Zwrócili uwagę, że podjęta uchwała narusza ich interes prawny, gdyż przy jej podejmowaniu nie przeprowadzano z nimi konsultacji w zakresie projektowanej zmiany nazwy ulicy i nie zawiadomiono ich o kosztach, jakie pociągnie ze sobą zmiana nazwa ulicy. Dodatkowo podnieśli, że zmiana nazwy ulicy spowoduje dla nich dodatkowe koszty związane z wymianą dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie Burmistrz [...] pismem z dnia 12 maja 2010r. wskazał, że podjęcie uchwały poparte zostało potrzebą uporządkowania pod względem funkcjonalnym, jak również przez wzgląd na aspekty historyczne i kulturowe – przebiegu konkretnych ulic. Nadto podniósł, że inicjatywa ta została poparta przez mieszkańców tego obszaru. Odnosząc się do argumentów dotyczących kosztów, które ewentualnie muszą zostać poniesione w związku ze zmianą ulic, wskazał, że wynikają one z przepisów powszechnie obowiązujących i przeniesienie ich na Gminę nie jest możliwe. Wyjaśnił, że z dniem 1 stycznia 2010 r., wymiana dowodów osobistych jest nieodpłatna. W dniu 27 października 2010 r. J. K. złożył w siedzibie organu skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie uchwałę Rady Miejskiej. Skarżący domagał się uchylenie zaskarżonej uchwały i przywrócenie poprzedniej nazwy ulicy K. W uzasadnieniu stwierdził, że mieszkańcy T., przy ulicy Ś. otrzymali w dniu 12 maja 2010 r. odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd był zobligowany do oceny przesłanek dopuszczalności skargi i zachowania terminu do jej wniesienia. Skarga została wniesiona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1591 ze zm., zwanej dalej u.s.g.). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że przesłanką dopuszczalności skargi opartej na tym przepisie jest poprzedzenie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie winno być bezskuteczne. Skarżący poprzedził wniesienie skargi wezwaniem i jak przyznał w skardze, na wezwanie otrzymał w dniu 12 maja 2010 r. negatywną odpowiedź. Drugim warunkiem aby skarga była rozpoznana merytorycznie jest zachowanie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/2007, ONSAiWSA 2007/3 poz. 60. stwierdzono, że: 1. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a., ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu wezwania (art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Z uchwały tej wynika, że skarga oparta na podstawie art. 101 u.s.g. jest wniesiona w terminie - zarówno wtedy gdy złożono ją w terminie 30 dni od udzielenia negatywnej odpowiedzi na wezwanie, jak i wówczas, gdy wniesiono ją w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, a przed upływem terminu do załatwienia wezwania, jeśli organ nie uwzględnił wezwania. Oba terminy są terminami procesowymi, przy czym pierwszy liczony jest od zdarzenia, jakim jest doręczenie odpowiedzi na wezwanie, zaś drugi od zdarzenia, jakim jest doręczenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Burmistrz [...] pismem z dnia 12 maja 2010 r. udzielił mieszkańcom T. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. J. K. w skardze przyznał, że powyższe pismo zostało doręczone zarówno jemu, jak i mieszkańcom T. w dniu 12 maja 2010 r. W związku z tym stwierdzić należy, że od tej daty rozpoczął bieg 30 – dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął w dniu 11 czerwca 2010 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę na uchwałę w dniu 27 października 2010 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych przyczyn skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. Stosownie do przepisu art. 222 P.p.s.a., nie pobrano od skarżącego należnego wpisu od skargi.