I SA/Ke 631/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 października 2010r. nr (...) w przedmiocie umorzenia należności składkowych oddala skargę. UZASADNIENIE 1. Decyzja organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania. 1.1. Decyzją z dnia [...]. nr [...]Zakład Ubezpieczeń Społecznych uchylił decyzję własną z dnia 31 maja 2010r. i: - umorzył należności z tytułu składek na ubezpieczenie własne K. D. w łącznej kwocie 30 796,43, zł, tj. na ubezpieczenia społeczne za okres od stycznia 1999r. do kwietnia 2001r., Fundusz Pracy od stycznia 1999r. do marca 2003r.; - odmówił umorzenia pozostałej części należności z tego tytułu w kwocie łącznej 30 117,66 zł, tj. na ubezpieczenia społeczne za okres od maja 2001r. do marca 2003r., ubezpieczenie zdrowotne za okres od czerwca 1999r. do marca 2003r.; - odmówił umorzenia należności za ubezpieczenie pracowników finansowanych przez płatnika na ubezpieczenia społeczne za okres od marca 1999r. do listopada 2001r., Fundusz Pracy i FGŚP za okres od stycznia 1999r. do listopada 2001r.; - odmówił umorzenia odsetek od składek za ubezpieczenie pracowników finansowanych przez ubezpieczonych na ubezpieczenia społeczne za okres od marca 1999r. do listopada 2001r. oraz ubezpieczenie zdrowotne za okres od czerwca 1999r. do grudnia 2001r. 1.2. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że zobowiązany wnioskiem z dnia 8 lutego 2010r. zwrócił się o umorzenie należności wobec ZUS Wniosek uzasadnił trudną sytuacją materialną i finansową jego i rodziny. W związku z ww. decyzją z dnia 31 maja 2010r. odmawiającą umorzenia wnioskowanych zaległości składkowych, zobowiązany wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że sytuacja materialna i finansowa jego rodziny spełnia przesłanki do umorzenia należności. Ponadto podniósł, że działalność gospodarcza prowadzona była w warunkach konkurencji z kapitałem zagranicznym, i choć było wiadomo, że działalność nie przetrwa, prowadził ją dalej, traktując ją jako miejsce pracy, celem zabezpieczenia utrzymania ośmioosobowej rodzinie. Obecnie pracuje w Anglii, jednak nie ma stałego kontraktu. 1.3. Organ wskazał, że stosownie do treści art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, dalej ustawa s.u.s. należności z tytułu składek mogą być umarzane przez Zakład w całości lub w części tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności z tym jednak zastrzeżeniem, że należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umorzone pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Przesłanki całkowitej nieściągalności zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 28 ust 3 ustawy o s.u.s., które organ przedstawił. Ponadto zgodnie z § 3 ust.1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. ZUS może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny. 1.4. ZUS wskazał, że ze zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego oraz wyjaśnień złożonych do protokołu przez żonę dłużnika A.D. w trakcie ustalania stanu majątkowego i możliwości płatniczych w miejscu zamieszkania wynika, że przedmiotowa działalność gospodarcza ze względu na mały zbyt i coraz niższe ceny nie przynosiła oczekiwanych dochodów w związku z czym została ostatecznie zlikwidowana. Żona zobowiązanego nie potrafiła określić przychodów z tej działalności. Aktualnie dłużnik przebywa w Anglii, gdzie wyjechał w marcu 2008r. i pracuje jako podwykonawca. Rodzina zobowiązanego składa się z 6 osób, tj. dłużnik K. - lat 55 zatrudniony w Anglii z wynagrodzeniem ok. 1.000 funtów miesięcznie, żona A.D. -lat 52 gospodyni domowa oraz czworo dzieci A. -lat 19 przebywa ze zobowiązanym w Anglii gdzie nie pracuje, a uczęszcza do prywatnej szkoły w celu nauki języka angielskiego, M. - lat 16 uczennica oraz I. i D. po 13 lat uczennice. Rodzina dłużnika zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 55,7 m2, które składa się z 3 pokoi, kuchni i łazienki. Wyposażone jest w podstawowe urządzenia codziennego użytku nieprzedstawiające wartości handlowej. Małżonkowie D. posiadają na zasadzie wspólności ustawowej spółdzielcze własnościowe prawo do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Według oświadczenia nie posiadają innego majątku. Z zaświadczenia z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców wynika natomiast, że dłużnik jest właścicielem samochodu ciężarowego NYSA T 522 z 1988r i przyczepy lekkiej SAM z 1996r. Zobowiązany oświadczył, że informacja z CEPiK jest nieaktualna, bowiem nie jest posiadaczem ww. Nysy, ponieważ samochód ten został skradziony i rozbity, stąd też nie nadawał się do użytku i został złomowany. Natomiast przyczepa SAM została sprzedana w dniu 25 czerwca 2008r. Jedynym źródłem dochodu w rodzinie jest uzyskiwany dochód dłużnika w wysokości ok. 12 000 funtów rocznie. W związku z tymi dochodami dłużnik średnio raz w miesiącu przekazuje na utrzymanie rodziny około 2 000 – 2 200 zł. Średniomiesięczny koszt utrzymania mieszkania oraz spłaty kredytu hipotecznego wynosi ok. 1 200 zł., na co przedłożono rachunki oraz harmonogram spłaty kredytu. Rodzina zobowiązanego jest poważnie zadłużona na łączną kwotę ok. 150 000 zł., z czego ok. 72 000 zł to zadłużenia poza ZUS. Żona zobowiązanego leczy się na nadciśnienie, a córka ma ustalony stopień niepełnosprawności na co przedłożono stosowne dokumenty. Na leki średniomiesięcznie wydają ok. 100 zł. 1.5. Zdaniem ZUS sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że spłata całości zadłużenia za ubezpieczenia własne spowodowałaby znaczny uszczerbek dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych zobowiązanego i jego rodziny. Natomiast pozostałą nieumorzoną, część zadłużenia za ubezpieczenia własne zainteresowany może spłacić choćby w dogodnym systemie ratalnym. Za powyższym przemawia fakt, iż dochód w rodzinie wynosi około 810 zł na osobę, który jest wyższy niż minimum socjalne. Ponadto istnieje możliwość poprawy sytuacji finansowej rodziny poprzez podjęcie zatrudnienia przez córkę A.. W interesie społecznym nie leży zwolnienie dłużnika z obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne bowiem publicznoprawny charakter tych należności składkowych oraz cele, na które są one przeznaczone obligują ZUS do szczególnej staranności i ostrożności w dysponowaniu nimi oraz podejmowaniu rozstrzygnięcia po konfrontacji interesu osoby zobowiązanej z interesem ogólnospołecznym. Za takim rozstrzygnięciem przemawia fakt, że rodzina zobowiązanego korzysta ze świadczeń zdrowotnych. Trudności finansowe, które uniemożliwiają opłacenie zaległości z tytułu składek nie mogą automatycznie stanowić podstawy do umorzenia. Nie można bowiem oczekiwać od ZUS, aby wniosek o umorzenie rozpatrywany był pod kątem wsparcia socjalnego i rezygnacji z należnych wierzytelności na rzecz regulowania innych zobowiązań. Zakład w żadnym przypadku nie znajduje okoliczności przemawiających za przyznaniem prymatu zadłużeniu wnioskodawcy względem innych wierzycieli w stosunku do zaległości składkowych oraz za uznaniem pierwszeństwa regulowania, np. zaciągniętej pożyczki kosztem pominięcia należności ZUS. Działalność gospodarczą prowadzi się na własne ryzyko, które zawsze ponosi osoba ją prowadząca, i na której spoczywają obowiązki względem różnych instytucji i urzędów związane z opłaceniem należności publicznoprawnych. 1.6. Nadto ZUS podkreślił, że umorzenie należności ma charakter fakultatywny, co bezpośrednio wypływa z zapisu art. 28 ustawy o s.u.s. 1.7. Brak jest podstaw, zdaniem organu, do umorzenia składek za ubezpieczenie pracowników finansowanych przez płatnika oraz odsetek od składek za ubezpieczenie pracowników finansowanych przez ubezpieczonych, ponieważ pomimo postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w Staszowie z dnia 24 września 2001r. i 29 lipca 2004r. stwierdzającego brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję, obecnie w przypadku dłużnika nie jest spełniona przesłanka całkowitej nieściągalności z uwagi na możliwość egzekucji z dochodów osiąganych przez zobowiązanego. 2. Skarga do Sądu. 2.1. W skardze na decyzję ZUS K. D. wniósł o umorzenie pozostałych zaległości. Jego zdaniem w sprawie zachodzi przesłanka całkowitej nieściągalności, o której mowa w art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, gdyż naczelnik urzędu skarbowego stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję oraz nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przy jednoczesnym braku majątku. Skarżący podniósł, że do działalności używał maszyn częściowo wypożyczonych, a częściowo produkcji SAM, które nie przedstawiały wartości handlowej lub bardzo niewielką jako kilogramy złomowe. Kwota uzyskana ze sprzedaży przyczepy SAM pozwoliła na uregulowanie pożyczki zaciągniętej na wyjazd do Anglii. 2.2. W ocenie skarżącego organ nieprawidłowo wyliczył dochód na osobę gdyż ponad połowa zarobków skarżącego jest wydawana w Anglii na utrzymanie. Prawidłowa kwota to 506,25 zł. Według skarżącego w sprawie zachodzą także przesłanki do umorzenia należności z tytułu składek na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. Spłata zadłużenia pozbawiałaby bowiem skarżącego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Skarżący wskazał przy tym na przewlekłą chorobę żony oraz dziecko wymagające szczególnej troski. Skarżący nadmienił, że on i jego rodzina korzystają z ubezpieczenia w Anglii i świadczenia zdrowotne, nawet pobierane w Polsce, pokrywane są z angielskiego funduszu. Wskazał, że spłacanie pożyczki mieszkaniowej związane jest z zapewnieniem rodzinie niezbędnych potrzeb życiowych. Istniała konieczność zamiany 35m² mieszkania (sześcioro dzieci) na 56m², co zapewniło miejsce do spania i nauki. Ponadto skarżący wskazał, że podejmował próbę restrukturyzacji. Urząd Skarbowy rozłożył zobowiązania na raty, jednak ZUS postawił zaporowe warunki wpłacenia jednorazowo dużej kwoty, co wpłynęło, zdaniem skarżącego, na definitywną likwidację działalności. 2.3. Skarżący podniósł także, że brak stałego kontraktu w Anglii, praca poza wyuczonym zawodem oraz bardzo duże trudności językowe nie dają szans na zwiększenie zarobków, które ostatnio nawet spadły. Do zwiększenia dochodów rodziny nie może przyczynić się córka A., która dopiero rozpoczęła studia finansowane z kredytu studenckiego. 2.4. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 3.2. Na wstępie, odnosząc się do wniosku skarżącego o umorzenie pozostałej części należności składkowych, należy wyjaśnić, że o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzygają organy administracji, co w niniejszym przypadku oznacza, że rozstrzygnięcie w sprawie umorzenia przedmiotowych należności należy do kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej, tj. dokonania umorzenia należności. Mając zatem na względzie wskazane przesłanki oraz dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, wydanej przez ZUS, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako kpa, jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.), dalej jako ustawa s.u.s., oraz w oparciu o akta sprawy, Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Organ prawidłowo wskazał na materialno-prawną podstawę umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne jaką jest art. 28 ust. 2, 3 i 3a ustawy s.u.s. Powołany przepis stanowi, że należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, jednocześnie wskazując na przypadki w których ona zachodzi. Ponadto, w związku z tym, że sprawa dotyczy także należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonego będącego równocześnie płatnikiem tych składek, pomimo braku całkowitej nieściągalności, organ ma możliwość umorzenia tych należności także w innych uzasadnionych przypadkach. Na te uzasadnione przypadki wskazuje § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz.1365). 3.3. Z powyższego wynika, że kwestią pierwszorzędną dla uruchomienia postępowania w sprawie umorzenia zaległości jest ustalenie czy w sprawie zachodzi całkowita nieściągalność należności, tzn. czy występuje jedna z okoliczności wskazana w art. 28 ust. 3 pkt 1 – 6 ustawy s.u.s. Zdaniem Sądu, organ w sposób prawidłowy ustalił, że żadna z opisanych w ww. przepisie okoliczności nie zachodzi. Wprawdzie skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, a naczelnik urzędu skarbowego dwukrotnie umarzając postępowanie egzekucyjne wobec skarżącego, stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję, to należy wskazać, że są to okoliczności nieaktualne. Organ natomiast, rozpatrując wniosek jest zobowiązany do dokonania ustaleń, w zakresie możliwości płatniczych zobowiązanego, aktualnych na dzień złożenia wniosku. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, na które powołuje się skarżący (pkt 2.1.) zostały wydane w 2001r. oraz w 2004r., z kolei wniosek skarżącego o umorzenie zaległości składkowych pochodzi z 2010r. W sprawie natomiast bezspornym jest, że obecnie skarżący posiada stały miesięczny dochód z tytułu zatrudnienia w charakterze podwykonawcy w Anglii, który może być przedmiotem egzekucji. Stąd ustalenia organu w zakresie przesłanek nieściągalności należało uznać prawidłowe. 3.4. Ponadto, należy podnieść, że z treści zacytowanych przepisów (pkt 3.2.) wynika, że organ przy rozpatrywaniu sprawy i wydaniu rozstrzygnięcia korzysta ze swobody uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ ma prawo wyboru rozstrzygnięcia, może zatem w przypadku stwierdzenia przesłanki uwzględnić wniosek lub odmówić jego uwzględnienia. Organ może więc też odmówić umorzenia należności nawet wówczas gdy ponad wszelką wątpliwość ustalona zostanie przesłanka całkowitej ich nieściągalności (por. wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2007r., sygn. akt II GSK 141/07; LEX nr 368197). Rozstrzygnięcie organu nie może mieć jednak charakteru dowolnego, lecz musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa), wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 kpa), zaś decyzja winna spełniać wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 kpa. Z kolei sądowej kontroli legalności decyzji podlega prawidłowość przeprowadzonego postępowania oraz badanie formalne decyzji, nie zaś zasadność jej wydania. 3.5. Odnośnie składek na ubezpieczenie własne skarżącego, wobec ustalenia braku przesłanki nieściągalności, ZUS przeprowadził postępowanie w oparciu o art. 28 ust. 3a ustawy s.u.s. w związku z § 3 ww. rozporządzenia (pkt 3.2.), w kierunku ustalenia sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego, co mogłoby wyjaśnić czy przypadek skarżącego jest tym właśnie uzasadnionym, o którym wspomina przepis, a przede wszystkim czy ustalone okoliczności świadczą o tym, że skarżący nie jest w stanie opłacić tych należności bez spowodowania zbyt ciężkich skutków dla siebie i swojej rodziny. W celu prawidłowego zastosowania art. 28 ust. 3a ustawy s.u.s. niezbędne jest zbadanie sytuacji finansowej strony, na którą oprócz wysokości osiąganych dochodów wpływ ma także wielkość stałych obciążeń. W przedmiotowej sprawie organ sprostał tym wymaganiom. W celu ustalenia stanu faktycznego przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające (pkt 1.4.), ustalając sytuację finansową i rodzinną skarżącego, a przede wszystkim, istotne w sprawie, jego dochody i wydatki. Oparł się w tym zakresie m.in. na oświadczeniach skarżącego z dnia 8 lutego 2010r., 5 marca 2010r., 15 lipca 2010r. oraz na jego oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym oraz o sytuacji materialnej z dnia 20 lipca 2010r. (k. 65), oświadczeniach żony skarżącego z dnia 10 lutego 2010r. oraz z dnia 5 marca 2010r. złożonych w ramach protokołu przesłuchania, zaświadczeniu organu podatkowego z Anglii, informacji z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców z dnia 24 marca 2010r., zaświadczeniu ze Starostwa w Staszowie z dnia 24 lutego 2010r., zaświadczeniach z Publicznego Gimnazjum w Połańcu i Zespołu Szkół w Połańcu, a także orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności córki skarżącego z dnia 29 października 2009r. i stanie jej zdrowia z dnia 21 września 2009r. i 23 lutego 2010r. oraz zaświadczeniu o stanie zdrowia żony skarżącego z dnia 23 lutego 2010r. Organ dysponował także zawiadomieniem z banku PKO BP z dnia 10 listopada 2009r. o wysokości raty, umową kredytu Własny Kąt Hipoteczny z dni 13 września 2009r., a także rachunkami, fakturami dotyczącymi wydatków rodziny skarżącego za internet, telefon, energię elektryczną, opłatę eksploatacyjną za mieszkanie. Organ ustali, że dochód w rodzinie skarżącego wynosi około 810 zł na osobę, natomiast podstawowe wydatki w zakresie utrzymania mieszkania oraz spłaty kredytu zostały ustalone na kwotę 1200 zł miesięcznie. Wydatki związane z leczeniem żony skarżącego i córki to kwota 100 zł. Wbrew twierdzeniom skargi organ prawidłowo ustalił dochód przypadający na jednego członka rodziny, nie odejmując wydatków ponoszonych przez skarżącego w Anglii. Organ nie wskazywał bowiem, że ustalony dochód jest dochodem do swobodnej dyspozycji, bez obciążeń wydatkami związanymi z utrzymaniem. Ustalenia organu doprowadziły go do wniosku, że istnieją podstawy do umorzenia części zaległości na podstawie art. 28 ust. 3a ustawy o s.u.s. w zw. § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, ponieważ sytuacja skarżącego jest na tyle trudna, że spłata całości zadłużenia spowodowałaby znaczny uszczerbek dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. Jednocześnie organ uznał, że sytuacja ta pozwoli mu na spłatę pozostałej kwoty zadłużenia w dogodnym układzie ratalnym. Ponadto, zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego (pkt 2.3.), organ był uprawniony do oceny, że istnieją pespektywy poprawy sytuacji materialnej rodziny w związku z tym że najstarsza córka jest pełnoletnia, uczy się języka angielskiego, co daje większe szanse, na znalezienie pracy. 3.6. Zdaniem Sądu, organ przeprowadził postępowanie zgodnie z przepisami prawa (pkt 3.5.), a wyciągnięte wnioski nie wychodzą poza granice zakreślone w art. 80 kpa. Tym samym organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego dokonując częściowego umorzenia przedmiotowych należności. Należy wyraźnie podkreślić, że rozstrzygnięcia wydawane w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne są podejmowane w ramach tzw. uznania administracyjnego. Ustawodawca pozostawiając organom uznanie w omawianej kwestii, wprowadza do systemu prawa administracyjnego swego rodzaju "luz decyzyjny", przejawiający się w możliwości (nie zaś konieczności) umorzenia tych należności. Nawet więc w przypadku wystąpienia przesłanki umorzenia należności, organ nie ma obowiązku udzielenia ulgi. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie częściowa odmowa nie ma charakteru dowolnego. Samo zaś niezadowolenie skarżącego z treści wydanego rozstrzygnięcia oraz subiektywne przekonanie o zaistnieniu przesłanek przemawiających za umorzeniem należności nie może oznaczać, że przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Przy czym należy dodać, że Sąd dokonuje kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia na datę jego podjęcia przez organ i w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu administracyjnym. Na ocenę tą nie mogą wpłynąć nowe okoliczności zaistniałe po wydaniu decyzji, np. podnoszone na etapie skargi. Jakiekolwiek zmiany w sytuacji życiowej wnioskodawcy mogą być podstawą ponownego ubiegania się o udzielenie ulgi w spłacie zaległości wobec ZUS. Wniosek w tym zakresie może być ponawiany i każdorazowo podlega ocenie organu, w szczególności w przypadku zmiany stanu faktycznego lub uzyskania nowych dowodów. Wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta bowiem z tzw. powagi rzeczy osądzonej. 3.7. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a podjęte rozstrzygnięcie nie wykraczało poza ramy uznania administracyjnego, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.