VIII SA/Wa 854/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...]sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na pismo Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia 9 września 2022r. znak: [...] w przedmiocie pomniejszenia kwoty wydatków kwalifikowalnych postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...]sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...]uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] (słownie: [...]) złotych. UZASADNIENIE [...]sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca, Beneficjent) wniosła skargę na pismo Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: BGK, Instytucja Pośrednicząca) z dnia 9 września 2022r. znak: [...]w przedmiocie pomniejszenia kwoty wydatków kwalifikowalnych. Z treści powyższego pisma wynika, że stanowi ono odpowiedź na złożone przez skarżącą zastrzeżenia do informacji o wynikach weryfikacji wniosku Beneficjenta o płatność końcową nr [...]z dnia 21 kwietnia 2022r. Skarżąca realizowała projekt pn. "Wdrożenie innowacyjnej technologii zautomatyzowanego mycia, dezynfekcji oraz kontroli procesu i stanu czystości zbiorników transportowych na produkty i półprodukty spożywcze", współfinansowanego ze środków poddziałania 3.2.2. Kredyt na innowacje technologiczne w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój na lata 2014-2020. Instytucja Pośrednicząca, w ww. piśmie z 9 września 2022r., poinformowała Beneficjenta, że podtrzymuje decyzje wyrażone w treści wezwania do zwrotu z dnia 24 listopada 2021r. (sygn. [...]) oraz Informacji o wyniku weryfikacji wniosku Beneficjenta o płatność końcową, utrzymując w mocy decyzję o pomniejszeniu kwoty wydatków kwalifikowalnych o wartość wskazaną w ww. wezwaniu do zwrotu oraz ww. Informacji. Jednocześnie BGK poinformował o tym, że zgodnie z art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.; dalej: ustawa o polityce spójności) do pisemnego stanowiska wobec zgłoszonych zastrzeżeń nie przysługuje możliwość złożenia zastrzeżeń. W skardze na powyższą informację skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 z późn. zm.; "u.f.p.") w związku z art. 184 u.f.p. polegające na błędnym uznaniu, że skarżąca naruszyła procedury wydatkowania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich i w konsekwencji zastosowanie do skarżącej ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 z późn. zm.; "p.z.p."), podczas gdy zgodnie z umową o dofinansowanie oraz Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 ("Wytyczne") nie stosuje się do skarżącego przepisów p.z.p.; 2) art. 24 ust. 9 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) poprzez uznanie, że spełnione zostały przesłanki nałożenia na skarżącą korekty finansowej; 3) pkt 24 Załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 971) poprzez nałożenie na skarżącą korekty finansowej w wysokości 25%; 4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego polegające na nierozpatrzeniu materiału dowodowego oraz nie odniesieniu się do istotnych dla sprawy dowodów przedstawionych przez skarżącą, w szczególności do materiałów wskazujących na niespełnianie przez odrzuconego wykonawcę warunków wynikających z zapytania ofertowego. W odpowiedzi na skargę Instytucja Pośrednicząca wniosła o jej odrzucenie, z uwagi na jej niedopuszczalność, gdyż stwierdzenie nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym nie podlega kontroli sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jak i nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Zdaniem BGK, skarżąca w sposób nieuzasadniony potraktowała więc informację o wyniku weryfikacji wniosku Beneficjenta o płatność końcową dnia 19 maja 2022 r., czy też pisemne stanowisko BGK wobec zgłoszonych zastrzeżeń z dnia 9 września 2022 r., jako decyzję w rozumieniu k.p.a. W obu korespondencjach przywoływane były odwołania do art. 25 ust. 2 lub ust. 11 ustawa o polityce spójności. Ponadto, zgodnie z prezentowanym stanowiskiem w orzecznictwie, wyłączenie stosowania k.p.a. zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawa o polityce spójności skutkuje, że pismo rozstrzygające sprawę co do istoty nie jest decyzją, choćby miało wszystkie elementy z art. 107 k.p.a. konstytuujące decyzję administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w odniesieniu do aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Nie budzi wątpliwości Sądu, że pismo Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia 9 września 2022 r., które skarżąca nazywa decyzją, było w istocie pisemną odpowiedzią na zgłoszone zastrzeżenia do informacji o wyniku weryfikacji wniosku Beneficjenta o płatność końcową, w związku z dokonanym pomniejszeniem kwoty wypłaty przysługującego skarżącej dofinansowania projektu, na skutek stwierdzonych nieprawidłowości. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o polityce spójności, do stwierdzenia wystąpienia nieprawidłowości, pomniejszenia wartości wydatków kwalifikowalnych ujętych we wniosku o płatność złożonym przez beneficjenta, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, i nałożenia korekty finansowej oraz w przypadku, o którym mowa w ust. 11, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Oznacza to, że do aktów/pism sporządzonych/wydanych w trakcie opisanej powyżej procedury kontrolnej nie znajduje zastosowania art. 104 ust. 1 K.p.a. wprowadzający ogólną zasadę załatwiania spraw przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji. To wyraźnie wyłączenie należy interpretować w ten sposób, że pismo z dnia 9 września 2022r. nie jest decyzją, a więc rozstrzygnięciem załatwiającym sprawę co do istoty, choćby miało wszystkie elementy decyzji określone w art. 107 K.p.a. Nie podlega więc ono kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Stwierdzenie nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), bowiem źródłem praw i obowiązków dla beneficjenta, nie są przepisy prawa, lecz cywilnoprawna umowa o dofinansowanie. Powyższe przesądza o wyłączeniu stosowania w odniesieniu do omawianych postępowań kontrolnych przepisów regulujących zakres kognicji sądów administracyjnych (por. J. Ostałowski, Komentarz do art. 24 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, LEX nr 532024). Trzeba też dodać, że stwierdzenie nieprawidłowości i pomniejszenie dotacji nie rodzi bezpośrednio publicznoprawnego zobowiązania do jej zwrotu. Zgodnie z art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022r. poz. 1634) instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem ma kompetencje do wezwania go do zwrotu środków, a po bezskutecznym upływie terminu, w oparciu o art. 207 ust. 9 ww. ustawy, uprawniona jest do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu środków i taką decyzję beneficjent może zaskarżyć do sądu administracyjnego. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżone pismo z dnia 9 września 2022r. nie stanowi decyzji administracyjnej, ani aktu z zakresu administracji publicznej. Powyższe oznacza zatem, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie Sąd zauważa, iż w związku z brakiem właściwości do rozpoznania sprawy, nie jest uprawniony do ustosunkowania się do zarzutów zawartych w skardze. Podobne stanowisko i argumentacja zostały przedstawione w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I GSK 3118/18 z 9 listopada 2018 r., I GSK 240/19 z 14 marca 2019r., jak i w postanowieniach WSA w Gliwicach z 18 listopada 2019 r., sygn. III SA/Gl 856/19, czy w postanowieniu WSA w Olsztynie z 24 września 2019 r. w sprawie sygn. akt I SA/Ol 575/19. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego, i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a.