IV SAB/Wr 1077/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 31 października 2024 r. O. P. (dalej: skarżący), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez skarżącego w dniu 5 stycznia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 22 listopada 2024 r., przy piśmie z dnia 27 listopada 2024 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącego do doręczeń w dniu 29 listopada 2024 r. (k. 22 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 6 grudnia 2024 r. (piątek). W piśmie z dnia 29 listopada 2024 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego oświadczył, ze cofa skargę z uwagi na uzyskanie przez skarżącego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wymaganym terminie skarga nie została opłacona, natomiast w piśmie z dnia 29 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę z uwagi na uzyskanie przez skarżącego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 29 listopada 2024 r. oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.