II SA/Wa 1222/24

SENTENCJA 15 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) po rozpoznaniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Akademii Nauk Stosowanych [...] im. [...] w [...] na pismo Ministra Spraw Zagranicznych z [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić Akademii Nauk Stosowanych [...] im. [...] w [...]uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 (dwustu) złotych. UZASADNIENIE Akademia Nauk Stosowanych [...] im. [...] w [...] (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "decyzję" Ministra Spraw Zagranicznych (dalej: Organ) z [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, ponieważ nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na działania i zaniechania organów określone w art. 3 § 2 pkt 1-9 i § 2a, art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jak również w sytuacjach przewidzianych przepisami odrębnych ustaw. Skarga na działanie lub zaniechanie niezawarte w ww. katalogu podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 58 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Na wstępie Sąd uznał za zasadne podkreślić, że zaskarżony akt nie jest decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej - otóż niezbędnym elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4147/18). Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć. W sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p., adresat wniosku może wydać decyzję administracyjną tylko wtedy, gdy odmawia udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności lub określone tajemnice prawnie chronione albo gdy umarza postępowanie w przypadkach przewidzianych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Natomiast w sytuacji, w której wnioskodawca żąda udzielenia informacji niebędącymi informacjami publicznymi bądź takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ zawiadamia jedynie wnioskodawcę, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu "informacji publicznej". Tak właśnie uczynił Organ w zaskarżonym piśmie. Stosownym środkiem zainicjowania na tym etapie postępowania kontroli przez sąd administracyjny działania Organu jest skarga na bezczynność Organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt. 1 sentencji, natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji.