III OZ 385/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 160/24 w sprawie ze skargi D. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 160/24 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał D. K. (dalej także: skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Pismem z dnia 17 lipca 2024 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a, c ewentualnie g Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podkreśliła, że skarży przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z zakresu opieki społecznej i choć przepisy nie precyzują, co należy rozumieć przez sprawy "z zakresu pomocy i opieki społecznej", zdaniem skarżącej sprawa dotycząca wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności mieści się we wskazanym zakresie. Niezależnie od tego, skarżąca podkreśliła, że korzysta z prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonego w art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, a zatem przedmiotowy zakres postępowania jest w jej ocenie związany z udzielaniem ochrony skarżącej jako cudzoziemcowi. Co więcej, zdaniem skarżącej sprawa jest również związana z udzielaniem świadczeń leczniczych i rehabilitacyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r.,poz. 935) - dalej: p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach w tym zakresie korzysta zatem z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. W świetle art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, zaś zgodnie z art. 212 § 1 ustawy opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. W związku z powyższym oraz z uwagi na to, że przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, które to orzeczenie wydawane jest na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 44), w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego charakter przedmiotowej sprawy mieści się w zakresie art. 239 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., który odwołuje się do zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie nie było podstaw do wzywania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.