I GSK 835/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 25 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2024 r., sygn. akt I GSK 835/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Województwa Lubelskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 517/24 w sprawie ze skargi Województwa Lubelskiego na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 9 lutego 2024 r., nr DPI.SPT.550.1.1.2024.ADM(14) w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia: odmówić sprostowania wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2024 r. (sygn. akt I GSK 835/24) Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1. uchylił zaskarżony wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn.. akt V SA/Wa 517/24; w punkcie 2. stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę właściwej instytucji do ponownego rozpatrzenia; oraz w punkcie 3. zasądził od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz Województwa Lubelskiego 780 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 9 października 2024 r. organ (reprezentowany przez radcę prawnego) wniósł o sprostowanie ww. wyroku NSA w punkcie 3. poprzez prawidłowe wskazanie kwoty zasądzonych kosztów postępowania, tj. 680 zł, a nie 780 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku, w przypadku gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 10 grudnia 2007 r. o sygn. akt II FSK 501/06; z dnia 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 346/10; z dnia 17 maja 2011 r. o sygn. akt I GSK 1008/09; z dnia 12 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 987/11, z dnia 10 stycznia 2013 r. o sygn. akt II GSK 1289/11, z dnia 17 lipca 2014 r. o sygn. akt I GSK 610/11; z dnia 22 października 2014 r. o sygn. akt I GSK 704/12 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszym postępowaniu wpadkowym, wnioskowane przez stronę sprostowanie nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.