Ppolska.starec← Urzadnik

XIII Ga 1169/17

Common courts2017-12-29
Case number
XIII Ga 1169/17
Judgment date
2017-12-29
Type
REASONS

Judges

Beata MatysikS.r. Paweł KowalczykTomasz Bajer (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt XIII Ga 1169/17</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia <br/>w Łodzi oddalił powództwo <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> skierowane przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 459,48 zł obciążając stronę powodową obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego ubezpieczyciela kwoty 137,00 zł tytułem kosztów postępowania.</p> <p>Sąd I instancji ustalił, iż w wyniku kolizji drogowej jaka miała miejsce <br/>w dniu 21 października 2015 r. uszkodzeniu uległ – będący własnością <span class="anon-block">Z. K.</span> - samochód marki <span class="anon-block">K. C.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> zaś sprawca tego zdarzenia – w zakresie swej odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z ruchem pojazdu, <br/>którym się poruszał – chroniony był przez <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">M.</span> (<span class="anon-block">H.</span>), którego portfel ubezpieczeń został przejęty przez pozwanego ubezpieczyciela. <span class="anon-block">Z. K.</span> dokonując zgłoszenia szkody u ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia komunikacyjnego uzyskała od niego informację o możliwości skorzystania – za pośrednictwem poprzednika prawnego pozwanego - z pojazdu zastępczego; poszkodowana mogła otrzymać takie auto bez dodatkowych kosztów, z nieodpłatnym podstawieniem pojazdu i bezpłatnym jego odbiorem zaś jedynymi wydatkami jakie miała ponosić były te, które dotyczyły zakupu paliwa. Jednocześnie – jak wskazał Sąd Rejonowy – <span class="anon-block">Z. K.</span> została poinformowana, iż dobowa stawka najmu pojazdu odpowiadająca klasie uszkodzonego auta wynosi 90,00 zł netto. Poszkodowana – o ile chciałaby skorzystać z oferty <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">M.</span> (<span class="anon-block">H.</span>) – miała się skontaktować z tym podmiotem.</p> <p> <span class="anon-block">Z. K.</span> – z uwagi na fakt, iż samochód był jej potrzebny w życiu codziennym – zawarła umowę najmu auta zastępczego z <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> – przedmiotem najmu był samochód marki <span class="anon-block">H. (...)</span> zaś dobowa stawka najmu została określona przez strony umowy na poziomie kwoty 180,00 zł netto; najem pojazdu zastępczego trwał 4 dni zaś jego koszt zamknął się kwotą 720,00 zł netto (885,60 zł brutto). Sąd I instancji podniósł także, iż strona poszkodowana w dniu 21 października 2015 r. <br/>(w uzasadnieniu wskazano błędną datę umowy przelewu wierzytelności – faktycznie przelew miał miejsce w dniu 2 listopada 2015 r.) przeniosła na powoda wierzytelność <br/>jaka przysługiwała jej wobec ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej sprawcy zdarzenia z tytułu szkody komunikacyjnej z dnia 12 września 2015 r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wezwał stronę pozwaną do zapłaty kwoty 885,60 zł stanowiącej odszkodowanie obejmujące wydatki związane z korzystaniem przez <span class="anon-block">Z. K.</span> z auta zastępczego. Strona pozwana w toku postępowania likwidacyjnego wypłaciła odszkodowanie w wysokości 442,80 zł przyjmując za uzasadniony 4. dniowy okres korzystania przez <span class="anon-block">Z. K.</span> z samochodu zastępczego przy zastosowaniu dobowej stawki najmu na poziomie kwoty 90,00 zł brutto (w uzasadnieniu błędnie przyjęto dobową stawkę najmu w wysokości brutto – stawka ta zamykała się kwotą 110,70 zł).</p> <p>Przy ustalonym wyżej stanie faktycznym sprawy Sąd Rejonowy uznał roszczenie <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> za niezasadne. Wskazując, iż pomiędzy stronami tego procesu nie było sporu co do tego, że strona pozwana ponosi odpowiedzialność za skutki kolizji z dnia 21 października 2015 r. powodującej uszkodzenia samochodu <span class="anon-block">Z. K.</span> jak również odnośnie uzasadnionego okresu najmu auta zastępczego, Sąd I instancji podniósł iż istota sporu sprowadzała się do oceny zasadności wysokości stawki najmu przyjętej przez stronę powodową na poziomie kwoty 180,00 zł netto w kontekście podniesionego przez <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> zarzutu zachowania poszkodowanej jako pozostającego w sprzeczności z jej obowiązkiem współdziałania w procesie likwidacji szkody i niepowiększania rozmiarów uszczerbku. Uznając wydatki związane z najmem auta zastępczego jako celowe i ekonomicznie uzasadnione, Sąd Rejonowy podniósł iż poszkodowany może żądać zrekompensowania uszczerbku majątkowego polegającego na braku możliwości korzystania z uszkodzonego samochodu zaś w jego ramach – pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres, <br/>w którym nie było możliwe korzystanie z uszkodzonego samochodu (uzasadniony czas najmu) przy czym długość tego okresu warunkowana jest lojalnym zachowaniem się poszkodowanego wobec ubezpieczyciela a dobowa stawka najmu nie może przekraczać cen obowiązujących na rynku lokalnym (w miejscu, w którym użytkowany był uszkodzony samochód).</p> <p>Sąd Rejonowy uznał, iż skorzystanie przez poszkodowaną z samochodu zastępczego było konieczne, gdyż <span class="anon-block">Z. K.</span> miała prawo dysponować sprawnym pojazdem zaś sam fakt jego wykorzystywania wyłącznie do codziennych czynności życiowych, w aktualnej sytuacji społeczno – gospodarczej, uzasadnia potrzebę najmu auta zastępczego.</p> <p>Sąd I instancji, oceniając zachowanie pozwanego ubezpieczyciela, który tuż po otrzymaniu zgłoszenia szkody złożył <span class="anon-block">Z. K.</span> ofertę zorganizowania najmu pojazdu zastępczego określając jednocześnie warunki na jakich najem mógł być dokonany (podając poszkodowanej, iż jedyne koszty jakie miałaby ona ponieść to wydatki związane z zakupem paliwa), podniósł iż wskazuje ono na dochowanie najwyższej staranności związanej z obowiązkami dłużnika ponoszącego zastępczą odpowiedzialność za sprawcę kolizji. Wskazując iż pracownik ubezpieczyciela poinformował <span class="anon-block">Z. K.</span>, że może ona skorzystać z pojazdów zastępczych innych firm, jednakże jeżeli to uczyni to dobowa stawka zostanie zweryfikowana do poziomu 90,00 zł netto, w sytuacji w której poszkodowana zawarła umowę najmu auta zastępczego z dobową stawką wyższą o 90,00 zł netto, Sąd Rejonowy podniósł, że dokonany przez poszkodowaną wybór znacznie rażąco wyższej oferty <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> stanowi naruszenie treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 2)">art. 354 § 2 kc.</a> Co prawda podmiot poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania na rynku najtańszej oferty, jednakże wobec tego że propozycja ubezpieczyciela została przedstawiona <span class="anon-block">Z. K.</span> w sposób bezpośredni, konkretny i stanowczy zaś rezygnacja z niej przez poszkodowaną jawi się jako arbitralna i nieuzasadniona. W ocenie Sądu Rejonowego, skoro poszkodowana miała możliwość skorzystania z tańszych usług najmu, nie można kosztami jej nieekonomicznej <br/>i zwiększającej rozmiar uszczerbku decyzji (najmu pojazdu zastępczego za wyższą dobową stawkę) obciążać pozwanego ubezpieczyciela. Takie zachowanie <span class="anon-block">Z. K.</span> zostało ocenione jako nieracjonalne zaś jego konsekwencje wykraczają poza granice normalnych następstwa zdarzenia szkodzącego – poszkodowana mogła bez żadnych utrudnień zminimalizować szkodę zaś odrzucając ofertę <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">Z. K.</span> naruszyła obowiązek współpracy z dłużnikiem o jakim jest mowa w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 2)">art. 354 § 2 kc.</a> Jeżeli bowiem dłużnik z własnej inicjatywy oferuje poszkodowanemu zorganizowanie określonej usługi rekompensującej szkodę poniesioną przez poszkodowanego, a ten ostatni bez żadnego powodu z oferty tej nie korzysta, to nie sposób uznać za pozostające w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodzącym kosztów przewyższających te należności, <br/>które ponieść byłby zobowiązany, gdyby z oferty tej skorzystał. Uznając prawo poszkodowanego do wyboru usługodawcy (wynajmującego auto zastępcze), Sąd I instancji podniósł iż kryterium adekwatnego związku przyczynowego jest zachowane wówczas, <br/>gdy decyzja poszkodowanego o wyborze tego, czy innego usługodawcy pozostaje w granicach ogólnie pojmowanej ekonomicznej racjonalności.</p> <p>Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności, Sąd Rejonowy przyjął iż <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> płacąc z tytułu najmu pojazdu zastępczego odszkodowanie przy uwzględnieniu dobowej stawki 90,00 zł netto, wykonał swe zobowiązanie co prowadzić musiało do oddalenia żądania <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd Rejonowy oparł na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, uznając powoda – jako przegrywającego sprawę – za zobowiązanego do zwrotu <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 17,00 zł <br/>jako opłaty skarbowej stwierdzającej ustanowienie pełnomocnika oraz należności z tytułu kosztów zastępstwa procesowego – kwoty 120,00 zł.</p> <p>Wyrok Sądu I instancji został w całości zaskarżony apelacją przez powoda <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>Strona powodowa zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy:</p> <dl> <dt>–</dt> <dd> <p>przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> - poprzez wadliwą i sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci: umowy z dnia 1 maja 2014 r.zwrot zawartej przez pozwanego z wypożyczalnią pojazdów zastępczych oraz zeznań świadka <span class="anon-block">Z. K.</span> i uznanie, że: warunki najmu zaoferowane przez powoda i przedstawione przez pozwanego są porównywalne <br/>a niewynajęcie pojazdu zastępczego za pośrednictwem pozwanego było nieusprawiedliwione zaś poszkodowana powinna była wynająć pojazd za stawkę wskazaną przez pozwanego, podczas gdy z przedstawionych przez pozwanego warunków najmu oraz zeznań świadka wynika, że najem zaoferowany przez powoda był korzystniejszy dla poszkodowanej, nie był obarczony dodatkowymi opłatami <br/>(w przeciwieństwie do warunków zapewnionych przez podmiot współpracujący <br/>z pozwanym, co wynika z przedstawionej umowy) a wskutek najmu pojazdu zastępczego od powoda poszkodowana zminimalizowała dolegliwość spowodowaną niemożnością korzystania z własnego pojazdu wskutek czynu niedozwolonego, za który pozwany ponosi odpowiedzialność, a w konsekwencji wynajęcie pojazdu zastępczego od powoda zamiast za pośrednictwem pozwanego było w pełni usprawiedliwione okolicznościami;</p> </dd> </dl> <p>1.  obrazę prawa materialnego:</p> <dl> <dt>–</dt> <dd> <p>przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 2)">art. 354 § 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 1)">art. 354 § 1 kc</a> - poprzez błędną wykładnię i uznanie, że poszkodowana miała obowiązek zawarcia umowy z podmiotem wskazanym <br/>przez pozwanego, bądź też na warunkach przezeń podanych oraz, że swoim zachowaniem naruszyła obowiązek współpracy z pozwanym;</p> </dd> <dt>–</dt> <dd> <p>przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 § 1 kc</a> - poprzez jego niezastosowanie i nieuzasadnione zaniżenie należnego powodowi odszkodowania, podczas gdy koszty najmu pojazdu wynikające <br/>z umowy najmu oraz faktury VAT były celowe i ekonomicznie uzasadnione;</p> </dd> <dt>–</dt> <dd> <p>przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353 <sup> <!-- -->1</sup> kc</a> - poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że stawka przewidziana w umowie najmu zawartej przez poszkodowaną nie pozostaje <br/>w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodzącym, podczas <br/>gdy poszkodowana miała prawo wyboru podmiotu wynajmującego, o ile stawka dzienna - jak w niniejszej sprawie - jest rynkowa i nie jest rażąco wygórowana.</p> </dd> </dl> <p>Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 459,48 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego jak również zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o oddalenie środka odwoławczego oraz zasądzenie na swoją rzecz <br/>od strony powodowej kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył: </em> </p> <p>Apelacja strony powodowej – jako niezasadna – podlegała oddaleniu w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Wszystkie zarzuty apelacyjne jakie zostały postawione rozstrzygnięciu Sądu I instancji ocenić należy za niezasadne co prowadzić musi do oddalenia złożonego środka odwoławczego.</p> <p>W okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd I instancji dokonał szczegółowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i wywiódł z niego prawidłowe wnioski jak również oparł <br/>swe rozstrzygnięcie na prawidłowej podstawie prawnej.</p> <p>Nie mógł zasługiwać na uwzględnienie zarzut powoda naruszenia przez Sąd I instancji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez wadliwą i sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego. Skarżący uchybienia temu przepisowi upatrywał w błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji iż warunki najmu auta zastępczego jakie były zaoferowane przez powoda i przedstawione przez stronę pozwaną były porównywalne a tym samym iż zaniechanie zawarcia przez poszkodowaną umowy najmu auta zastępczego za pośrednictwem pozwanego ubezpieczyciela nie było usprawiedliwione.</p> <p>W okolicznościach niniejszej sprawy – co potwierdza treść nagranej rozmowy przeprowadzonej przez poszkodowaną <span class="anon-block">Z. K.</span> oraz przedstawiciela pozwanego ubezpieczyciela – strona pozwana zaoferowała poszkodowanej samochód zastępczy, wskazując w treści tej oferty, iż poza kosztami związanymi z korzystaniem z tego auta (kosztami paliwa) nie będzie ponosiła jakichkolwiek innych opłat, w szczególności wskazując iż dostarczenie samochodu i jego odbiór po zakończeniu najmu zostaną przeprowadzone nieodpłatnie. W tym zakresie warunki najmu wynikające z oferty <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> oraz pozwanego ubezpieczyciela niczym się nie różniły. Nieuprawnionym jest twierdzenie apelacji, iż z faktu że umowy łączące stronę pozwaną ze współpracującymi z nią wypożyczalniami wskazywały opłaty za podstawienie i odbiór samochodu, to tymi należnościami poszkodowana byłaby obciążona. Okoliczność ta <br/>nie wynika z oferty przedstawionej <span class="anon-block">Z. K.</span> przez przedstawiciela pozwanego ubezpieczyciela (wręcz temu zaprzecza, skoro osoba działająca w imieniu pozwanego wskazała, iż poszkodowana nie będzie ponosiła żadnych wydatków poza kosztami paliwa) <br/>a nadto – biorąc pod uwagę fakt, że samochód zastępczy (co potwierdzają zeznania <span class="anon-block">Z. K.</span>) został podstawiony poszkodowanej i od niej odebrany w miejscu naprawy uszkodzonego auta (w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">al. (...)</span>) w godzinach pracy warsztatu – <br/>nie zachodziły, wynikające z umów zawartych przez pozwanego ubezpieczyciela <br/>ze współpracującymi z nim wypożyczalniami, warunki do obciążenia przez wynajmującego opłatami za podstawienie i odbiór auta zastępczego. Kwestia związana z – wynikającymi <br/>z umów zawartych przez pozwanego z podmiotami zajmującymi się najmem pojazdów zastępczych – opłatami jakie pozwany uiszczał podmiotowi wynajmującemu od każdego poszkodowanego (nawet jeśli wpływała na wysokość dobowej stawki najmu – jej obniżenie), w niniejszej sprawie pozostaje całkowicie obojętną skoro były to ustalenia pozwanego, <br/>których konsekwencjami poszkodowana w żadnym zakresie nie miała być obciążana. Twierdzenia apelacji jakoby – wskutek opłat regulowanych przez <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> podmiotom współpracującym z pozwanym ubezpieczycielem w zakresie dotyczącym pojazdów zastępczych – miałyby spowodować wzrost kosztów najmu takiego auta prowadząc <br/>do ich przerzucenia na najemcę, ocenić należy jako w żaden sposób nie wykazane <br/>przez powoda a tym samym jako całkowicie gołosłowne.</p> <p>Istotne dla prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji są zeznania poszkodowanej <span class="anon-block">Z. K.</span>, twierdzącej iż kwestie związane z warunkami najmu były dla niej rzeczą obojętną – skoro nie analizowała ani stawek najmu, ani też innych opłat z tego tytułu. Poszkodowana nie wskazała więc żadnych powodów, dla których nie przyjęła samochodu zastępczego oferowanego przez stronę pozwaną, nie wykazując tym samym – w myśl stanowiska wyrażonego w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2017 r. (III CZP 20/17, Lex nr 2340475) – iż poniesione przez nią wydatki na najem pojazdu zastępczego, przekraczające koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu, były celowe i ekonomicznie uzasadnione. Dokonana przez stronę powodową ocena jej oferty najmu samochodu zastępczego jako korzystniejszej od warunków najmu oferowanego <span class="anon-block">Z. K.</span> za pośrednictwem pozwanego ubezpieczyciela z tej przyczyny, iż te ostatnie nie regulowały kwestii dotyczących limitu kilometrów czy też przewożenia zwierząt – w sytuacji, w której poszkodowana w ogóle nie była zainteresowana warunkami korzystania z auta zastępczego (warunkami najmu takiego pojazdu)- jawi się jako nieudolny sposób usprawiedliwienia żądania <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> <br/>w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>Wszystkie wskazane wyżej względy uzasadniają wniosek, iż Sąd I instancji nie dopuścił się przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów ani też – upatrywanego przez skarżącego wskutek uchybień procesowych - naruszenia norm prawa materialnego. Trudno bowiem <br/>jest przyjmować, iż – w sytuacji w której <span class="anon-block">Z. K.</span>, mając możliwość eliminacji niedogodności związanych z brakiem możliwości korzystania z samochodu będącego jej własnością w sposób mniej kosztowny, zdecydowała się na najem auta zastępczego generującego większe koszty - poszkodowana swoim działaniem nie doprowadziła <br/>do zwiększenia rozmiarów uszczerbku. Oczywistym jest, że takie działania <span class="anon-block">Z. K.</span> nie mogą obciążać pozwanego ubezpieczyciela, który wypłacając odszkodowanie w wysokości 442,80 zł, zrefundował uszczerbek podmiotu poszkodowanego – jak słusznie przyjął Sąd Rejonowy – w granicach swej odpowiedzialności. Z tych względów nie sposób jest zarzucać Sądowi I instancji naruszenia norm prawa materialnego.</p> <p>Brak słuszności zarzutów apelacji prowadzi – na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> – <br/>do jej oddalenia.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przepisów <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 kpc</a> przy zastosowaniu zasady odpowiedzialności za wynik sprawy. <br/>Oddalenie środka odwoławczego skutkuje uznanie powoda za przegrywającego postępowanie odwoławcze a tym samym za zobowiązanego do poniesienia jego kosztów, <br/>w tym należności wydatkowanych przez stronę pozwaną Te ostatnie obejmowały wyłącznie wynagrodzenie pełnomocnika procesowego pozwanego, którego wysokość (kwota 120,00 zł) została określona na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości <br/> dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 1 ostatnio wskazanego aktu prawnego.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Tomasz Bajer SSO Beata Matysik SSR Paweł Kowalczyk </em> </p> </div>