I C 1196/17

Common courts2017-12-29

Case number

I C 1196/17

Judgment date

2017-12-29

Type

SENTENCE

Judges

Alina Kowalewska (PRESIDING_JUDGE)

Summary

Powództwo o eksmisję nie jest uzasadnione w stosunku do osób, które nie mieszkają w lokalu.

Judgment text

Sygn. akt: I C 1196/17 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 29 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="199"/> <col width="512"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSR Alina Kowalewska </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> starszy sekretarz sądowy Donata Romanowska </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Państwowych Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. A., H. A., B. B., K. A. (1) o eksmisję 1. Nakazuje pozwanym M. A., H. A., B. B., K. A. (1) aby opróżnili i wydali powodowi (...) Państwowym Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. lokal składający się z 3 pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju o łącznej powierzchni 49,3m2 oraz pomieszczenia gospodarcze o powierzchni 9,2m2 położone w W. przy ul. (...), a także pomieszczenia gospodarcze o powierzchni użytkowej 116,8m2 położone w budynku gospodarczo - mieszkalnym przy ul. (...) w W.. 2. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. 3. Przyznaje pozwanym M. A. i H. A. uprawnienie do lokalu socjalnego. 4. Wstrzymuje wykonanie wyroku w punkcie 1 w zakresie lokalu mieszkalnego do czasu złożenia pozwanym M. A. i H. A. przez Gminę W. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. 5. Zasądza od pozwanych M. A. i H. A. na rzecz powoda (...) Państwowych Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 457zł tytułem zwrotu kosztów procesu. 6. Wyrok w stosunku do M. A. i H. A. jest wyrokiem zaocznym. 7. Wyrokowi w punkcie 5 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. SSR Alina Kowalewska </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  Powód (...) Państwowe Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł o nakazanie pozwanym M. A., H. A., K. A. (2) i B. B. opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu położonego w W. przy ul. (...). Nadto wniósł o zasądzenia od pozwanych na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, iż jest właścicielem budynku położonego w W. przy ul. (...). W dniu 01.03.1993r. została zawarta umowa dzierżawy pomiędzy Oddziałem Budynków w O., a M. A., której przedmiotem były pomieszczenia o łącznej powierzchni 49,3 m 2 wraz z pomieszczeniem gospodarczym. W dniu 01.03.2002r. strony zawarły aneks do umowy, na podstawie którego zwiększono powierzchnię dzierżawioną do 116,8 m 2. W związku z tym, że M. A. nie wywiązał się z obowiązku zapłaty czynszu, powód rozwiązał umowę bez wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym i zobowiązał byłego dzierżawcę do bezzwłocznego zwrotu przedmiotu dzierżawy. W związku z brakiem reakcji po stronie byłego dzierżawcy, powód wielokrotnie wzywał go do opróżnienia i wydania przedmiotowej nieruchomości, jednakże bezskutecznie. Z informacji powziętych przez powoda wynika, że przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego zajmują M. A., H. A., K. A. (2) i B. B.. Pozwana B. B. wskazała, że od dnia 17.02.2015r. przebywa w Domu Pomocy Społecznej w K.. Podała nadto, że dopóki mieszkała w W. przy ul. (...) wraz z córką to pomagała jej płacić za mieszkanie. Aktualnie nie ma z nią kontaktu i nie ma informacji na temat tego, czy reguluje należności za mieszkanie. Pozwana nie jest w stanie uregulować zadłużenia, gdyż ponosi opłaty za pobyt w placówce oraz wydatki związane z zakupem leków. Pozwana K. A. (1) podała, że od 8 lat nie zamieszkuje w lokalu przy ul. (...) w W., a w tym roku wymeldowała się z niego. Pozwana wskazała nadto, że w tym mieszkaniu obecnie mieszkają jej rodzice M. i H. A.. Babcia B. B. od dwóch/trzech lat mieszka w Domu Pomocy Społecznej w K.. Pozwana wskazała, że nie zamierza wrócić do lokalu przy ul. (...) w W.. Wskazała, że rodzice nie pracują, tata jest na rencie chorobowej w wysokości około 1.500 zł, a mama nie pracuje, była zarejestrowana jako osoba bezrobotna, ale aktualnie już nie jest. Pozwany M. A. oraz pozwana H. A. mimo należytego zawiadomienia ich o terminie rozprawy nie stawili się, nie złożyli żadnych wyjaśnień ani też nie żądali przeprowadzenia rozprawy w ich obecności. Sąd ustalił, co następuje: Na mocy umowy nazwanej jako umowa dzierżawy nr (...)-/126/92 zawartej w dniu 01.03.1993 r. pomiędzy (...) Oddziałem (...) w O., a M. A. pozwany wydzierżawił lokal składający się z 3 pokoi, kuchni, łazienki, przedpokoju o łącznej powierzchni 49,3 m2 oraz pomieszczenie gospodarcze o powierzchni 9,2 m 2 położony w W. przy ulicy (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Na mocy umowy zobowiązał się uiszczać powodowi czynsz oraz inne opłaty z tytułu zajmowania mieszkania.  (dowód: umowa dzierżawy nr (...)-/126/92 z dnia 01.03.1993r. – k. 13-14) W dniu 01.03.2002r. strony zawarły aneks do w/w umowy dzierżawy, na podstawie którego zwiększono powierzchnię dzierżawioną do 116,8 m 2.  (dowód: aneks nr (...) sporządzony do umowy dzierżawy nr (...)-/126/92 –k. 15) Pozwany M. A. pozostawał w zwłoce z zapłatą opłat z tytułu zajmowania mieszkania. Powód pismem z dnia 24.01.2008 r. rozwiązał umowę bez wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym i zobowiązał byłego dzierżawcę do bezzwłocznego zwrotu przedmiotu dzierżawy.  (dowód: rozwiązanie umowy dzierżawy z dnia 24.01.2008r. – k. 16) Powód wielokrotnie wzywał pozwanego do uregulowania zadłużenia oraz opróżnienia i wydania przedmiotowej nieruchomości, jednakże bezskutecznie.  (dowód: pismo powoda z dnia 16.09.2008r. wraz z dowodem doręczenia, pismo powoda z dnia 06.12.2010r. wraz z dowodem doręczenia, pismo powoda z dnia 03.03.2011r., pismo powoda z dnia 01.06.2012r., pismo powoda z dnia 27.11.2012r., pismo powoda z dnia 23.06.2017r. wraz z dowodem doręczenia, pismo z dnia 01.08.2017r – k. 17-30) Pozwana B. B. od dnia 17.02.2015r. przebywa w Domu Pomocy Społecznej w K. i utrzymuje się z emerytury. Pozwany M. A. utrzymuje się z renty chorobowej. Pozwana H. A. nie figuruje w rejestrze bezrobotnych, została wykreślona z ewidencji w dniu 17.10.2014r. z uwagi na niestawiennictwa w wyznaczonym terminie. Nie pobiera zasiłków, renty ani emerytury. Pozwana K. A. (1) zatrudniona jest w P.H.U. (...) z siedzibą w W..  (dowód: pismo Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia 24.10.2017r. - k. 78, pismo Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w W. z dnia 26.10.2017r. – k. 82, pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10.11.2017r. – k. 107, pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21.11.2017r. – k. 99). Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie tylko w stosunku co do pozwanego M. A. i pozwanej H. A.. Bezspornym jest, iż w dniu 01.03.1993 r. pozwany M. A. zawarł z (...) Oddziałem (...) w O. umowę najmu (nazwanej przez strony, jako umowa dzierżawy) lokalu o łącznej powierzchni 49,3 m2 oraz pomieszczenia gospodarczego o powierzchni 9,2 m 2 położonego w W. przy ulicy (...). W dniu 01.03.2002r. strony zawarły aneks do w/w umowy, na podstawie którego zwiększono powierzchnię najmowaną do 116,8 m 2. Z tytułu zawartej umowy pozwany był zobowiązana uiszczać na rzecz powoda czynsz w określonej wysokości oraz wszystkie opłaty związane z przedmiotem najmu. M. A. pozostawał w zwłoce z zapłatą należnych powodowi opłat za korzystanie z lokalu położonego w W. przy ul. (...). Pozwany wielokrotnie był wzywany do zapłaty wszelkich należności na rzecz powoda, ale nie uiścił zaległego czynszu. Zaznaczyć należy zatem, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące dopuszczalność wypowiedzenia umowy najmu pozwanemu M. A.. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w stosunku co do pozwanego M. A. i pozwanej H. A., gdyż aktualnie mieszkają w lokalu położonym W. przy ul. (...) mieszka pozwany M. A. i H. A.. Pozwany M. A., jak i pozwana H. A. nie stawiali się na posiedzenia wyznaczone na rozprawę i w żaden sposób nie brali udziału w toczącym się postępowaniu. Wobec faktu braku wejścia przez pozwanych w spór z powodem, Sąd przyjął za prawdziwe twierdzenia o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie i tym samym, opierając się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k. p. c.</a> wydał w stosunku do pozwanego M. A. oraz w stosunku do pozwanej H. A. wyrok zaoczny. Ponadto, Sąd wstrzymał wykonanie przedmiotowego wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Gminę W. oferty najmu lokalu socjalnego, z uwagi na fakt, iż zarówno powód M. A., jak i pozwana H. A. spełniają przesłanki warunkujące jego otrzymanie, które określone zostały w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14)">art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego </a> . Stosownie do ustawowej regulacji, Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, między innymi wobec osoby posiadającej status bezrobotnego oraz emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej. Zgodnie z poczynionymi w toku procesu ustaleniami – w tym po ustaleniu przesłanek warunkujących uzyskanie lokalu socjalnego na terenie Miasta W. (k. 109) - zarówno poznana H. A., która jest osobą bezrobotną, jak i pozwany M. A., który utrzymuje się z renty chorobowej są osobami uprawnionymi do otrzymania lokalu socjalnego. W niniejszym postępowaniu powód dochodził nakazania opuszczenia i opróżnienia lokalu również wobec B. B. oraz K. A. (1), co Sąd uznał za bezzasadne. W toku poczynionych w ramach postępowania dowodowego wyjaśnień ustalono, iż pozwana B. B. nie mieszka we wskazanym lokalu, gdyż aktualnie przebywa w Domu Pomocy Społecznej w K., zaś pozwana K. A. (1) również nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu, gdyż się z niego wyprowadziła i wymeldowała oraz nie zamierza do niego wrócić. Z uwagi na powyższe wydanie wyroku w stosunku do pozwanej B. B. oraz do pozwanej K. A. (1) stało się bezcelowe, co skutkowało oddaleniem wobec nich powództwa. W skutek oczywistej omyłki, Sąd w pkt 1 wyroku nakazał również pozwanej B. B., oraz pozwanej K. A. (1), aby opróżniły i wydały powodowi sporny lokal, jednakże prawidłowo pkt 1 wyroku dotyczy jedynie pozwanego M. A. i pozwanej H. A., którzy zamieszkują w spornym lokalu, zaś pozwanej K. A. (1) i pozwanej B. B., które nie przebywają w w/w lokalu dotyczy pkt 2 wyroku oddalający powództwo w pozostałym zakresie. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu. W związku z tym, że pozwany M. A. i pozwana H. A. przegrali sprawę w całości Sąd zasądził od nich na rzecz powoda kwotę 457,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się kwota 200 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 240 zł tytułem zastępstwa procesowego (§7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.180 z późn. zm), przy czym zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1)">art. 333 § 1 k.p.c.</a> Sąd z urzędu nadał w tym zakresie wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. SSR Alina Kowalewska </div>