Ppolska.starec← Urzadnik

II K 271/16

Common courts2017-12-29
Case number
II K 271/16
Judgment date
2017-12-29
Type
SENTENCE

Judges

Elżbieta Domagalska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 271/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p> <p>Przewodniczący – SSR Elżbieta Domagalska</p> <p>Protokolant – asyst. sędz. Julita Danowska-Suchocka, st. sekr. sąd. Urszula Ekstowicz, p.o. sekr. Sylwia Laskowska, st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska </p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">G.</span>Urszuli Bolik,</p> <p>oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">W. K. (1)</span> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23.11.2016r., 12.04.2017r., 04.09.2017r., 23.10.2017r., 27.11.2017r. 20.12.2017r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K. (2)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E. z d. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że: </strong> </p> <p>I.  W okresie od lipca 2013 roku do lata 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span> Gmina <span class="anon-block">G.</span> działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie doprowadził <span class="anon-block">W. K. (1)</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie co najmniej 177 tysięcy złotych poprzez udzielenie mu wielokrotnie pożyczek w różnych kwotach i terminach, w tym:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w lipcu 2013 roku 5000zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 15 października 2013 roku 11000 złotych na trzy dni,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w listopadzie i grudniu 2013 roku kwot w różnej wysokości, w tym 22000 zł oraz kwot od 11500 zł do 7000 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w styczniu 2014 roku kwot o różnej wysokości, w tym 12000 zł, 2400 zł, 7000 zł, 6000 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w bliżej nieustalonym czasie pod koniec zimy 2014r. na początku wiosny 2014r. 18000 zł i 6000 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w maju 2014 roku 2100 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>latem 2014 roku kwot o różnej wysokości, w tym 22000 zł, 900 zł, 5700 zł, 2700 zł, 6000zł, 1600 zł, 1500 zł, 720 zł</p> </dd> </dl> <p>za pomocą wprowadzania go w błąd, w tym co do zamiaru i terminu zwrotu pieniędzy, ich przeznaczenia, zabezpieczania ich spłaty w przypadku niemożności zwrotu gotówki innym majątkiem, w tym domkiem holenderskim, którą to rzecz bez wiedzy i zgody <span class="anon-block">W. K. (1)</span> zbył wiosną 2014 roku oraz <span class="anon-block"> (...)</span> rok prod.1993, <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z silnikiem <span class="anon-block">V. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> o mocy 150 KM, której nie był właścicielem od 20 października 2011 roku i w ten sposób przywłaszczył powierzone mu pieniądze, czym działał na szkodę <span class="anon-block">W. K. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> </em> </strong> </p> <p>II.  W okresie od kwietnia 2014 roku do 23 czerwca 2015 roku w bliżej nieustalonych miejscach w <span class="anon-block">R.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> w razie grożącej mu niewypłacalności uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w ten sposób, że zbył wiosną 2014 roku domek holenderski <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">G.</span> za kwotę 15000 złotych innej osobie, a w dniu 23 czerwca 2015 roku zbył ½ udziału w nieruchomości gruntowej oznaczonej <span class="anon-block">księgą wieczystą o nr (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> za kwotę 20000 złotych czym działał na szkodę <span class="anon-block">W. K. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> </em> </strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K. (2)</span> </strong>odnośnie czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w okresie od lipca 2013r. do końca lutego 2015r. w <span class="anon-block">W.</span> Gmina <span class="anon-block">G.</span> działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził <span class="anon-block">W. K. (1)</span> do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 177.000 zł za pomocą wprowadzenia go w błąd co do zamiaru i terminu zwrotu pieniędzy pożyczonych mu przez <span class="anon-block">W. K. (1)</span>, ich przeznaczenia oraz zabezpieczenia ich spłaty innym majątkiem, tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> skazuje go na karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> nakłada na oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">W. K. (1)</span> kwoty 177.000 (sto siedemdziesiąt siedem tysięcy) złotych.</p> <p>2.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K. (2)</span> </strong>odnośnie czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że:</p> <p>a)  w bliżej nieustalonej dacie wiosną 2014r. w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> w razie grożącej mu niewypłacalności uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w ten sposób, że zbył domek holenderski <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">G.</span> za kwotę 15.000 zł innej osobie, tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> i za to przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> skazuje go na karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>b)  w dniu 23 czerwca 2015r. w <span class="anon-block">G.</span> w razie grożącej mu niewypłacalności uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w ten sposób, że zbył ½ udziału w nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> oznaczonej <span class="anon-block">księgą wieczystą o nr (...)</span> za kwotę 20.000 zł innej osobie, tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> i za to przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> skazuje go na karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> łączy orzeczone jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwa) lat pozbawienia wolności.</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 5 (pięć) lat oddając w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego.</p> <p>5.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> nakazuje zwrócić <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pisemne zobowiązania, oświadczenia, pismo z dnia 22.12.2014r., potwierdzenia nadania przekazu pieniężnego, umowę przedwstępną sprzedaży łodzi motorowej z dowodem rejestracyjnym, umowę kupna – sprzedaży domku holenderskiego i faktury VAT, tj. dowody rzeczowe zapisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/12/16/P na k. 73 pod poz. 1-12 i znajdujące się w aktach sprawy na k. 41-52, a <span class="anon-block">K. C.</span> umowę kupna domku holenderskiego, tj. dowód rzeczowy zapisany w wykazie dowodów rzeczowych nr I/12/16/P na k. 73 pod poz. 13 i znajdujący się w aktach sprawy na k. 71.</p> <p>6.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt II K 271/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Wiosną 2013r. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> zakupił od <span class="anon-block">W. K. (2)</span> silnik marki <span class="anon-block">S.</span> o mocy 50 KM. Wkrótce okazało się, że silnik ten ma uszkodzoną część, która wymagała naprawy. Zgodnie z ich ustaleniami <span class="anon-block">W. K. (1)</span> miał oddać do serwisu ten silnik celem naprawy uszkodzonej części, a <span class="anon-block">W. K. (2)</span> zwrócić mu zapłaconą za to kwotę. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> za naprawę zapłacił 5.000 zł, jednak <span class="anon-block">W. K. (2)</span> kwoty tej mu nie zwrócił. Było to w lipcu 2013r. W dniu 15.10.2013r. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> zwrócił się do <span class="anon-block">W. K. (1)</span> o pożyczkę w kwocie 11.000 zł na zakup łodzi motorowej zapewniając, że ją zwróci za kilka dni. Twierdził, że ma dobrego kupca na tę łódź i zaraz po jej sprzedaży zwróci mu dług. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pożyczył mu tę kwotę. W listopadzie 2013r. zwrócił się do <span class="anon-block">W. K. (1)</span> o pożyczkę w kwocie 22.000 zł. Twierdził, że nie otrzymał kredytu z banku na pozostałą kwotę potrzebną na zakup tej łodzi i zapewniał, iż ma na nią kupca, a jak otrzyma za nią zapłatę to zwróci całą kwotę dotychczas pożyczonych pieniędzy. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pożyczył mu tę kwotę. Później w listopadzie i grudniu 2013r. przyjeżdżał do <span class="anon-block">W. K. (1)</span> i prosił o pożyczki w różnych kwotach na remont silnika do tej łodzi, na zakup urządzeń do niej, na zapłatę dla mechanika. Kiedy jego zadłużenie wobec <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w grudniu 2013r. wynosiło 56.100 zł napisał oświadczenie, w którym zobowiązał się do zwrotu mu kwoty 60.000 zł w terminie 21 dni, zaś w przypadku niedotrzymania tego terminu <span class="anon-block"> (...)</span> z silnikiem <span class="anon-block">V. (...)</span> miała przejść na własność <span class="anon-block">W. K. (1)</span>. W styczniu 2014r. zaczął się dalszy ciąg pożyczek. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> twierdził, że w drodze do <span class="anon-block">S.</span>, gdzie miał dostarczyć motorówkę miał wypadek i łódź została uszkodzona i w związku z tym potrzebował pieniędzy na części do niej i jej naprawę. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pożyczał mu kwoty, o które go prosił, bo zapewniał, że cały dług wkrótce mu zwróci. Później pożyczał od niego pieniądze twierdząc, że jest posądzony o paserkę silnika do łodzi i potrzebuje pieniędzy na zapłatę za zniszczenie tej łodzi przy kradzieży silnika. Na dzień 10.04.2014r. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> był mu winien kwotę 111.100 zł. Napisał wówczas oświadczenie, że pożyczył od <span class="anon-block">W. K. (1)</span> kolejne 60.000 zł i jako zabezpieczenie wskazał stanowiące jego wyłączną własność domek holenderski <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">G.</span> oraz samochód osobowy marki <span class="anon-block">M.</span>. Cały czas zapewniał <span class="anon-block">W. K. (1)</span>, że wkrótce zwróci mu pieniądze. W maju 2014r. zwracał się do <span class="anon-block">W. K. (1)</span> o kolejne pożyczki - na lawetę do przewozu łodzi, na drogę do <span class="anon-block">S.</span> i ten pożyczał mu wskazane kwoty. Latem 2014r. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> zwrócił się do <span class="anon-block">W. K. (1)</span> o pożyczenie mu kwoty 22.000 zł. Twierdził, że musi dokonać dopłaty do konta mieszkaniowego w <span class="anon-block">L.</span>, po której będzie mógł je zlikwidować i wybrać cały wkład wynoszący 145.000 zł. Zapewniał, iż to umożliwi mu spłatę <span class="anon-block">W. K. (1)</span> całego długu. Otrzymał od niego tę kwotę pożyczki. Później od lipca 2014r. pożyczał od niego kolejne kwoty na naprawę samochodu, pompę paliwową, zbiorniki paliwa, remont silnika, opłatę za mieszkanie, remont i zakup siłownika, opłatę rejestracyjną, na wyjazdy, na opłatę za gaz, za naprawę manetki silnika i inne rzeczy, cały czas zapewniając, że wkrótce zwróci dług. Na koniec lutego 2015r. łączna kwota udzielonych mu przez <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pożyczek wynosiła 177.000 zł. W dniu 04.03.2015r. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> napisał oświadczenie, że kwotę tę spłaci <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w 4 ratach. Po upływie w dniu 25.03.2015r. terminu zapłaty pierwszej raty w kwocie 45.000 zł <span class="anon-block">W. K. (2)</span> otrzymał od pełnomocnika <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pisemne wezwanie do zapłaty, a po upływie terminu kolejnej raty następne wezwanie. W związku z tym, że <span class="anon-block">W. K. (2)</span> nie spłacał pożyczonych pieniędzy <span class="anon-block">W. K. (1)</span> ten wystąpił z pozwem do Sądu Rejonowego w Giżycku i wnosił o zabezpieczenie powództwa. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w dniu 19.06.2015r. w sprawie INc 704/15 wydał nakaz zapłaty przez <span class="anon-block">W. K. (2)</span> <span class="anon-block">W. K. (1)</span> kwoty 45.000 zł z odsetkami za zwłokę i kosztami procesu. W toku prowadzonego postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Giżycku <span class="anon-block">D. W.</span> okazało się, że <span class="anon-block">W. K. (2)</span> w bliżej nieustalonej dacie wiosną 2014r. zbył domek holenderski <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">G.</span> za kwotę 15.000 zł <span class="anon-block">K. C.</span>, a nadto 23.06.2015r. zbył ½ udziału w nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> oznaczonej <span class="anon-block">księgą wieczystą o nr (...)</span> za kwotę 20.000 zł na rzecz <span class="anon-block">A. I.</span>. Komornik dokonał zabezpieczenia i następnie sprzedaży w drodze licytacji jedynie należącego do <span class="anon-block">W. K. (2)</span> samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span>, ale wyegzekwowana w jej wyniku kwota 9.000 zł pokryła jedynie koszty egzekucyjne, koszty postępowania, koszty zastępstwa procesowego, część odsetek od należności głównej i część wpłaconej zaliczki przez wierzyciela. <span class="anon-block">W. K. (1)</span> nie otrzymał żadnej kwoty z tytułu zasądzonej należności głównej.</p> <p> <span class="anon-block">Ł.</span> motorowa <span class="anon-block">W. D.</span> z silnikiem <span class="anon-block">V. (...)</span>, która to zgodnie z zapewnieniem <span class="anon-block">W. K. (2)</span> miała stanowić zabezpieczenie udzielonych przez <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pożyczek, od dawna już do niego nie należała, bowiem w dniu 20.10.2011r. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> sprzedał ją <span class="anon-block">W. B.</span>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. K. (2)</span> (k.230, 59-60, 63-64v, 198-199v), zeznania świadków <span class="anon-block">W. K. (1)</span> (k.243-243v, 34-35, 61-62, 165-166, 173-174, 255-255v), <span class="anon-block">D. W.</span> (k.244-244v), <span class="anon-block">K. C.</span> (k.244v, 66-67), <span class="anon-block">A. I.</span> (k.249v, 119-120), <span class="anon-block">W. B.</span> (k.249v, 158-159), kserokopię akt postępowania INc 704/15 (k.100-115) i postępowania Km 102/15 (k.125-136) oraz Km 174/15 (k.138-146), informację z <span class="anon-block"> (...) Związku (...)</span> (k.148-153).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">W. K. (2)</span> przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów (k.230, 59-60, 63-64v, 198-199v). Przyznał, że pożyczał przez pewien czas od <span class="anon-block">W. K. (1)</span> pieniądze w różnych kwotach i pieniądze te przeznaczał na spłatę swoich zobowiązań wobec innych osób oraz na swoje bieżące wydatki. Przyznał też, że sprzedał wcześniej łódź motorową, domek holenderski i swój udział w nieruchomości.</p> <p>Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom, albowiem znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">W. K. (1)</span> oraz pozostałych świadków, a także dowodach w postaci zebranych dokumentów.</p> <p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">W. K. (1)</span> wynika, że oskarżony przez okres od lipca 2013r. do końca lutego 2015r. w krótkich odstępach czasu pożyczał od niego na różne cele pieniądze w łącznej kwocie 177.000 zł zapewniając za każdym razem, że wkrótce zwróci cały swój dług. Oskarżony pisał zobowiązania na okoliczność pożyczanych pieniędzy i wskazywał na zabezpieczenia ich spłaty innym swym majątkiem. Dotąd jednak żadnych pieniędzy z tej kwoty mu nie zwrócił.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">D. W.</span> zeznała, iż w toku prowadzonej egzekucji komorniczej zdołano jedynie zabezpieczyć i następnie sprzedać należący do <span class="anon-block">W. K. (2)</span> samochód <span class="anon-block">M. (...)</span>, bowiem wcześniej zbył on należący do niego domek holenderski oraz swój udział w nieruchomości i nie ustalono, by posiadał jakikolwiek inny majątek. Zakup od <span class="anon-block">W. K. (2)</span> domku holenderskiego potwierdził w swych zeznaniach świadek <span class="anon-block">K. C.</span>, a zakup od <span class="anon-block">W. K. (2)</span> udziału w nieruchomości świadek <span class="anon-block">A. I.</span>. Z zeznań świadka <span class="anon-block">W. B.</span> zaś wynika, iż <span class="anon-block">W. K. (2)</span> sprzedał mu w dniu 20.10.2011r. <span class="anon-block"> (...)</span> z silnikiem <span class="anon-block">V. (...)</span>.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich tych świadków, albowiem korespondowały one ze sobą i znajdowały potwierdzenie w zebranych dokumentach.</p> <p>Dowody w postaci dokumentów nie były kwestionowane przez strony i treść ich nie budzi wątpliwości.</p> <p>Reasumując, stwierdzić należy, iż w świetle zebranych dowodów Sąd nie miał żadnych wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie stawianych mu zarzutów.</p> <p>Odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286§1kk</a> podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.</p> <p>Odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> podlega ten, kto w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku.</p> <p>Jak wykazało postępowanie dowodowe, oskarżony <span class="anon-block">W. K. (2)</span> w okresie od lipca 2013r. do końca lutego 2015r. w <span class="anon-block">W.</span> Gmina <span class="anon-block">G.</span> działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził <span class="anon-block">W. K. (1)</span> do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 177.000 zł za pomocą wprowadzenia go w błąd co do zamiaru i terminu zwrotu pieniędzy pożyczonych mu przez <span class="anon-block">W. K. (1)</span>, ich przeznaczenia oraz zabezpieczenia ich spłaty innym majątkiem. Działaniem tym wyczerpał on znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>Zebrane dowody wykazały nadto, iż <span class="anon-block">W. K. (2)</span> w bliżej nieustalonej dacie wiosną 2014r. w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> w razie grożącej mu niewypłacalności uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w ten sposób, że zbył domek holenderski <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">G.</span> za kwotę 15.000 zł innej osobie, czym wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a>, a w dniu 23 czerwca 2015r. w <span class="anon-block">G.</span> w razie grożącej mu niewypłacalności uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w ten sposób, że zbył ½ udziału w nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> Gmina <span class="anon-block">M.</span> oznaczonej <span class="anon-block">księgą wieczystą o nr (...)</span> za kwotę 20.000 zł innej osobie, wyczerpując znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a>.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony wszystkich tych czynów dopuścił się z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim, o czym świadczą okoliczności tych zdarzeń. <span class="anon-block">W. K. (2)</span> jest osobą dorosłą, poczytalną, więc w pełni zdawał sobie sprawę ze swego zachowania.</p> <p>Wymierzając karę oskarżonemu za poszczególne przestępstwa Sąd miał na uwadze, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy sprawcy, ale też uwzględniała stopień społecznej szkodliwości jego czynu. Na niekorzyść oskarżonego przemawiał fakt, iż dopuścił się on tych czynów bez żadnego uzasadnionego powodu, wyrządzając nimi pokrzywdzonemu znaczną szkodę. Był nadto wcześniej już karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27.10.2014r. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291§1 kk</a> (informacja z <span class="anon-block">K.</span> k.237, odpis wyroku w sprawie IIK 158/14 k.116). Z drugiej jednak strony należało wziąć pod uwagę, że przyznał się on do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i wyrażał skruchę. Uwzględniając wszystkie te okoliczności Sąd uznał za odpowiednią za popełnione przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za każde przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Z uwagi na uwadze prawem chronione interesy pokrzywdzonego <span class="anon-block">W. K. (1)</span> związane z poniesioną przez niego szkodą wskutek popełnionego przestępstwa oszustwa, nałożono na oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 177.000 zł. Wymierzając karę łączną 2 lat pozbawienia wolności zastosowano zasadę częściowej absorpcji mając na uwadze łączność przedmiotową przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a>. Mając na uwadze wyrażaną przez oskarżonego skruchę i gotowość do naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonemu szkody Sąd doszedł do przekonania, że pozostawienie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności jako bezwzględnej nie jest konieczne, by osiągnąć cel wychowawczy i zapobiegawczy wobec oskarżonego i wykonanie jej warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 5 lat oddając w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. Możliwość zarządzenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności zdaniem Sądu będzie stanowić dostateczną motywację dla oskarżonego do naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonemu szkody i do przestrzegania porządku prawnego.</p> <p>W przedmiotowej sprawie Sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawę Kodeks karny</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów przez oskarżonego przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>. Zgodnie z przywołanym przepisem jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Ustawą „względniejszą dla sprawcy” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> jest ta ustawa, której wybór opiera się na ocenie całokształtu konsekwencji wynikających dla niego z zastosowania obydwu wchodzących w grę ustaw, przy czym ocena ta musi być dokonana z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Podkreślenia wymaga, że przy porównaniu ustaw „starej” i „nowej” nie jest istotne, która z tych ustaw jest względniejsza „w ogóle”, lecz która może być za taką uznana w odniesieniu do wszystkich warunków określających odpowiedzialność sprawcy konkretnego przestępstwa (uchwała SN z dnia 12.03.1996r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3, poz. 16). Ocena w tym zakresie powinna więc być dokonana <em> <!-- -->in concreto</em>, a nie <em> <!-- -->in abstracto</em> (postanowienie SN z dnia 03.11.2001r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). Zaznaczyć też należy, iż nie jest dopuszczalne stosowanie kombinacji przepisów konkurujących ustaw, chociażby było to dla sprawcy najwzględniejsze (wyrok SN z dnia 06.07.1970r., V KRN 402/69, OSNKW 1970, nr 4-5, poz. 37)<em> <!-- -->. </em>Mając na uwadze powyższe i po analizie przedmiotowej sprawy, Sąd dokonał takiego wyboru jednej z konkurencyjnych ustaw, a następnie wymierzył karę z uwzględnieniem wszystkich przepisów tej ustawy.</p> <p>Nowelizacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> dokonana ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396), która weszła w życie w dniu 01.07.2015r. przewiduje w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art.69§1kk</a> możliwość warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku, a na gruncie ustawy obowiązującej w dacie popełnienia czynów przez oskarżonego warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności możliwe było w odniesieniu do kary pozbawienia wolności w wymiarze nie przekraczającym 2 lat. Mając na uwadze powyższe oraz wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności stwierdzić należy, iż ustawa w brzmieniu obowiązującym przed wskazaną nowelizacją była względniejsza dla sprawcy.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> nakazano zwrócić osobom uprawnionym <span class="anon-block">W. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. C.</span> zatrzymane od nich dokumenty stanowiące dowody rzeczowe w sprawie.</p> <p>Z uwagi na to, że oskarżony nie posiada żadnego majątku ani stałego źródła dochodu Sąd uznał, że uiszczenie przez niego opłaty i pozostałych kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe i zwolnił go z tego obowiązku.</p> </div>