III Ca 1471/17

<p>Sygn. akt III Ca 1471/17</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 13 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej oddalił powództwo <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">B. W.</span> o zapłatę 24 944,67 zł z odsetkami umownymi.</p> <p>Powyższy wyrok wynikał z uznania powództwa za nieudowodnione. Zabrakło twierdzeń faktycznych i dowodów na okoliczność łączącego strony stosunku umownego. Powód ograniczył się do przedstawienia wezwania do zapłaty i wyciągu z ksiąg banku. Na podstawie takiego materiału dowodowego nie ma możliwości dokonania subsumpcji podanych faktów do obowiązujących przepisów prawa i treści umowy łączącej strony.</p> <p>W apelacji od powyższego wyroku powód zaskarżył, to orzeczenie <br/>w całości. Skarżący podniósł następujące zarzuty naruszenia:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> poprzez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że warunkiem koniecznym uznania za prawdziwe twierdzeń powoda <br/>o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie i w konsekwencji uwzględnienia dochodzonego roszczenia jest przedstawienie dowodów na poparcie tych twierdzeń;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie i dokonania jej <br/>w sposób dowolny z pominięciem okoliczności wynikających z dokumentów prywatnych, które nie zostały zakwestionowane;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 207;art. 207 § 3)">art. 207 § 3 k.p.c.</a> poprzez ograniczenie się do biernej oceny stanowisk stron i uniemożliwienie powodowi skonkretyzowania twierdzeń faktycznych przez zaniechanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych w postaci umowy i historii operacji na rachunku pozwanej.</p> <p>W konkluzji skarżący sformułował wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości z obciążeniem pozwanej kosztami procesu za obie instancje. Powód wniósł również o dopuszczenie dowodu z umowy zawartej pomiędzy stronami i historii operacji na koncie kredytowym pozwanej, załączając do apelacji wydruk zestawienia operacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacja jest zasadna.</p> <p>Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy, Sąd odwoławczy przyjmuje za własne.</p> <p>Rację ma skarżący, że w sprawie doszło do naruszenia zasad wydania wyroku zaocznego. Nie ma wątpliwości, że zostały spełnione warunki dopuszczalności procedowania w tym trybie, które wynikają z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a>, gdyż pozwana była w procesie bierna, nie wdała się w spór. Bierność tę Sąd Rejonowy zinterpretował nieprawidłowo.</p> <p>Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> wynika, że w przypadku zachowania pozwanego, które umożliwia wydanie wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Sąd I instancji powołał się na uzasadnioną wątpliwość co do prawdziwości twierdzeń powoda o przywołanych w sprawie okolicznościach faktycznych. Było to rozumowanie błędne, gdyż nie dotyczyło prawdziwości twierdzeń powoda tylko niedostatku tych twierdzeń i braku dowodów na ich poparcie. Przy czym Sąd Rejonowy poszedł w swych rozważaniach tak daleko, że zarzucił brak właściwego określenia podstawy faktycznej żądania <br/>i przywołał brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 2)">art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> W takiej sytuacji byłyby podstawy do uzupełnienia braków formalnych pozwu, a nie do oddalenia powództwa.</p> <p>Omawiana przesłanka skutkująca brakiem możliwości uwzględnienia powództwa wyrokiem zaocznym zachodzi, gdy występuje sprzeczność pomiędzy twierdzeniami powoda a dowodami znajdującymi się <br/>w aktach lub gdy oświadczenia faktyczne wzajemnie się wykluczają czy są sprzeczne z charakterem żądania W takich sytuacjach można mówić <br/>o uzasadnionych wątpliwościach, chociaż pozwany nie wdaje się w spór, <br/>a więc nie kwestionuje okoliczności faktycznych, które jako bezsporne nie wymagają dowodu. Rozumowanie Sądu Rejonowego pozostawało <br/>w sprzeczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a>, gdyż bezzasadne jest oczekiwanie dowodu dla wykazania faktów przyznanych, gdy przyznanie nie budzi wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy (szerzej patrz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 roku, I CKU 34/98, <span class="anon-block">L.</span>). W omawianej procedurze domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda zastępuje postępowanie dowodowe, oczywiście gdy twierdzenia te nie budzą uzasadnionych wątpliwości, pozostawiając obowiązek sądu rozważenia czy <br/>w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania (tak, słusznie Sąd Najwyższy w wyroku <br/>z dnia 31 marca 1999 roku, I CKU 176/97, <span class="anon-block">L.</span> i przywołane w tym wyroku orzecznictwo).</p> <p>Konkludując, okoliczności faktyczne podane przez powoda nie były wątpliwe. Powód bez wewnętrznych sprzeczności powołał się na istnienie po stronie pozwanej niespłaconego zobowiązania kredytowego w określonej wysokości i na określonych zasadach płatności. Twierdzenia te korespondują z załączonymi do pozwu dokumentami prywatnymi, które są zgodne <br/>z charakterem żądania. Pozwana nie zakwestionowała przytoczonych przez powoda twierdzeń faktycznych. Nie było potrzeby ich dowodzenia. Okoliczności te wystarczały do uwzględnienia powództwa wyrokiem zaocznym w całości. Nie chodzi więc w tym przypadku o ocenę materiału dowodowego, istotę znaczenia dokumentów prywatnych ani o możliwość uzupełniania twierdzeń i dowodów na wezwanie sądu – te zarzuty apelacji są bezzasadne.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w sposób uwidoczniony w sentencji. <br/>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> <br/>i – w przypadku kosztów postępowania apelacyjnego – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> Na koszty postępowania pierwszoinstancyjnego złożyły się opłata od pozwu i opłata skarbowa od pełnomocnictwa, a koszty w instancji odwoławczej objęły wyłącznie opłatę od apelacji.</p> </div>