III Ca 1681/17

<p>III Ca 1681/17</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia z dnia 13 czerwca 2017 roku w sprawie z powództwa <span class="anon-block"> (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">G. L.</span> o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi zasądził od <span class="anon-block">G. L.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 4.244,66zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 3374,15zł od dnia 8 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty z tym zastrzeżeniem, że od dnia 1 stycznia 2016 roku odsetki te nie mogą przekroczyć wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, umorzył postępowanie w pozostałej części i nie obciążył pozwanej kosztami procesu.</p> <p>Apelację od tego rozstrzygnięcia złożyła pozwana w zakresie punktu 1. tj. zasądzającego świadczenie. W uzasadnieniu podała, że żądanie zapłaty jest bezpodstawne w sytuacji, gdy pozwana wypowiedziała umowę pożyczki w 2010 r. Nadto skarżąca podniosła, że żądanie zapłaty nie uwzględniało kwot wpłat dokonanych na poczet spłaty pożyczki na konto techniczne.</p> <p>Uzupełnieniem apelacji pozwanej jest apelacja jej pełnomocnika zarzucająca naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 833;art. 833 § 6)">art. 833 § 6 kpc</a> poprzez błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że powód zasadnie realizował zajęcie egzekucyjne i przekazywał komornikowi wpływające na rachunek bankowy pozwanej kwoty stanowiące alimenty oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 141)">art. 141 ustawy z 17.12.1998r o emeryturach i rentach z funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (j.t. Dz.U. 2017. p. <span class="anon-block"> (...)</span> ) poprzez błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że powód zasadnie realizował zajęcie egzekucyjne i przekazywał komornikowi – wpływające na rachunek bankowy pozwanej – kwoty stanowiące wolną od egzekucji część świadczenia z tytułu renty, tj. część pozostałą po wcześniejszym potrąceniu przez ZUS i nie podlegającą dalszemu zajęciu. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa.</p> <p>Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja pozwanej jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu.</p> <p>Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa była rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym, w związku z czym Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(10);art. 505(10) § 1;art. 505(10) § 2)">art. 505^{<!-- -->10} § 1 i § 2 k.p.c.</a> orzekł na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Zaznaczyć także należy, że w postępowaniu uproszczonym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(9);art. 505(9) § 1(1))">art. 505^{<!-- -->9} § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> apelację można oprzeć tylko na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Natomiast w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505^{<!-- -->13} § 2 k.p.c.</a> jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Sąd odwoławczy podziela ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i przyjmuje je za własne, czyniąc integralną częścią poniższych rozważań. Wobec powyższego nie widzi konieczności ich ponownego, szczegółowego przytaczania.</p> <p>Wszystkie podniesione przez pozwaną w apelacji zarzuty koncentrują się na zanegowaniu stanowiska Sądu I instancji, wedle którego powód wykazał zarówno zasadność jak i wysokość dochodzonego roszczenia.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 833;art. 833 § 6)">art. 833 § 6 kpc</a> poprzez błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że powód zasadnie realizował zajęcie egzekucyjne i przekazywał komornikowi wpływające na rachunek bankowy pozwanej kwoty stanowiące alimenty oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 141)">art. 141 ustawy z 17.12.1998r o emeryturach i rentach z funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (j.t. Dz.U. 2017. p. <span class="anon-block"> (...)</span> ) poprzez błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że powód zasadnie realizował zajęcie egzekucyjne i przekazywał komornikowi – wpływające na rachunek bankowy pozwanej – kwoty stanowiące wolną od egzekucji część świadczenia z tytułu renty, tj. część pozostałą po wcześniejszym potrąceniu przez ZUS i nie podlegającą dalszemu zajęciu, należy stwierdzić, że nie jest on zasadny. Słusznie podniósł Sąd I instancji, że realizacja zajęcia w zakresie świadczeń rentowych nastąpiła w momencie, gdy wpływy na rachunek przekroczyły kwotę 9000 złotych, zaś decyzja o przekazywaniu alimentów na konto podjęła pozwana i przez to straciły one swój alimentacyjny charakter, a zatem mogły podlegać zajęciu komorniczemu.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu , że żądanie zapłaty jest bezpodstawne w sytuacji, gdy pozwana wypowiedziała umowę pożyczki w 2010 r. należy stwierdzić, że okoliczność ta nie wynika z materiału dowodowego, a nadto z ustaleń faktycznych, nie zakwestionowanych przez pozwaną wynika, że do października 2011 r.</p> <p>W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu Okręgowego Sąd meriti w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie słusznie uznał, że strona powodowa sprostała ciążącemu na niej z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężarowi udowodnienia zarówno zasadności, jak i wysokości dochodzonego roszczenia. Powód przedłożył bowiem dokładne wyliczenie dochodzonych przez siebie należności głównej, odsetek oraz opłat i kosztów, zaś powyższe wyliczenie znalazło potwierdzenie w załączonej do pozwu listy operacji na rachunku pozwanej. Pozwana natomiast nie zdołała skutecznie podważyć przedstawionych przez powoda dokumentów i przyjętej przez Sąd oceny, a w konsekwencji udowodnić niezasadności roszczenia strony powodowej, poprzestając na przedstawieniu jedynie korzystnej dla siebie interpretacji stanu faktycznego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> Sąd Okręgowy odstąpił od obciążenia pozwanej kosztami postępowania apelacyjnego biorąc pod uwagę jej trudna sytuacje materialna ( utrzymuje się z renty w wysokości 604 złotych ), zaś składając apelację – osobiście – była przekonana o słuszności swojego stanowiska.</p> </div>