II SA/Go 598/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o odroczenie zapłaty wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Szefa Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Z. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Szefa Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Wraz ze skargą skarżący złożył do tutejszego Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W związku ze sprzeciwem skarżącego od w/w postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia [...] listopada 2018 r. Jednocześnie na podstawie zarządzenia z dnia [...] listopada 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o odroczenie zapłaty wpisu sądowego od skargi co najmniej do [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną zdrowotną oraz materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż w myśl art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmM określanej dalej jako p.p.s.a.) należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Szczegółowe zasady i tryb umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty należności sądowych uregulowane zostały w wydanym na podstawie § 2 cyt. przepisu rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2194, określanego dalej jako rozporządzenie). Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 cyt. rozporządzenia odroczenie płatności i rozłożenie na raty należności może nastąpić jedynie na wniosek dłużnika, przy czym okres przyznania takich ulg nie może przekraczać trzech lat. Organem uprawnionym do wydania rozstrzygnięcia w kwestii umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych jest prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji (§ 6 ust. 1 rozporządzenia). Prezes jest również właściwy do rozstrzygania w sprawie cofnięcia rozłożenia na raty lub odroczenia należności sądowych, gdy wystąpią przesłanki, o których mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia. Rozstrzygnięcie zapada w formie zarządzenia (§ 6 ust. 3 rozporządzenia). Z punktu widzenia przedmiotowego wniosku o odroczenie zapłaty wpisu sądowego od skargi zasadnicze znaczenie ma to, iż cytowany art. 229 § 1 p.p.s.a., odnosi się wyłącznie do nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast nieopłacony wpis od skargi nie jest nieuiszczoną należnością orzeczoną przez Sąd (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2010 r.t sygn. El FZ 32/10 oraz z dnia 22 grudnia 2016 r., II FZ 910/16, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się w orzecznictwie, iż cyt. przepis nie może mieć zastosowania do opłat, w stosunku do których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa i których nieuiszczenie powoduje odrzucenie skargi czy innego środka prawnego albo pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wnosząc skargę do sądu administracyjnego skarżący zobligowany jest uiścić wpis od skargi (art. 230 w zw. z art. 219 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do jego uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 2 oraz § 3 p.p.s.a., natomiast nie nie jest zagrożone przymusowym ściągnięciem (w drodze egzekucji). Przymusowo ściągnięte będą tylko te należności sądowe, którymi strona została obciążona w prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie po rozpoznaniu skargi i tylko do takich należności stosuje się art. 229 p.p.s.a. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, iż przepisy p.p.s.a. nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu sądowego od skargi na raty, odroczenia jego zapłaty czy też umorzenia przez sąd administracyjny. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.