IV SA/Wa 2336/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R., R. R., J. J., M. J., M. J., A. J., W. R., H. A., S. P., B. P., M. P., L. W., L. W., A. W., Z. W., K. B., T. B., J. J., E. J., I. R., S. J., E. J., B. O., A. O., K. D., B. D., A. D., K. B., E. i K. L., R. H., E. H., R. K., J. J., A. J., A. G., E. G., M. S., T. S., L. i H. P., J. i K. S., K. P., G. S., T. i M. M., T. G., S. K., A. i M. R., H. J., E. i C. W., J. i H. D., Parafii Rzymsko-Katolickiej (...) w B., Rady Rodziców przy Szkole Podstawowej nr (...) im. (...) w B., Rady Rodziców przy Gimnazjum nr (...) w B., T. i M. R., M. Z., B. K., J. K., Z.. i J. T., B. K., A. Z., D. C., J. A., J. P., K. M., S. P., D. M., W. D., M. W., M. M., M. B., M.K., B. K., J. K., A. G., M. M., L. H., J. G., E. P., A. K., L. Z., K. K., K. R., A. R., F. i P. B., M. F., W. F., S. K.., B. i J. M., A. i B. B., J. i G. M., B. L., Z. K., M. K., K. J., A. W., E. Z., J. M., K. P., S. i R. P., E. P., A. i F. G. Z. G., P. i L. Z., A. i M. W., I. i W. W. I. i B. W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) sierpnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie lokalizacji drogi publicznej postanawia: odrzucić skargi Rady Rodziców przy Szkole Podstawowej nr (...) im. (...) w B. oraz Rady Rodziców przy Gimnazjum nr (...) w B. UZASADNIENIE Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) sierpnia 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Śląskiego z dnia (...) lutego 2006 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji odcinka Nr (...) krajowej drogi ekspresowej (...) B. – Ż. – Z. Skargę w niniejszej sprawie złożyły m.in. Rada Rodziców przy Szkole Podstawowej nr (...) im. (...) w B. oraz Rada Rodziców przy Gimnazjum nr (...) w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi wskazanych powyżej Rad Rodziców podlegają odrzuceniu, z uwagi na brak zdolności sądowej tych podmiotów. Zgodnie z art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej : P.p.s.a.) zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądową) mają osoby fizyczne i prawne. Stosownie natomiast do § 3 wskazanego powyżej przepisu art. 25 ustawy P.p.s.a. zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W art. 25 § 4 P.p.s.a. przewidziano zaś, iż zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Ponieważ żaden przepis prawa nie przewiduje przyznania radzie rodziców osobowości prawnej, należy rozważyć ewentualne posiadanie przez ten podmiot zdolności sądowej w aspekcie uregulowania zawartego w art. 25 § 3 i 4. W tym zakresie stwierdzić należy, że przepisy odnoszące się do rady rodziców zawarte są przede wszystkim w art. 53 i 54 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572). Art. 53 ust. 1 stanowi, że w szkołach i placówkach, z zastrzeżeniem ust. 6, działają rady rodziców, które reprezentują ogół rodziców uczniów. Ogólne kompetencje rady rodziców określa natomiast art. 54 w/w ustawy o systemie oświaty, który stanowi, iż rada rodziców może występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki. Jak słusznie zauważa się w literaturze, rada rodziców jest wyłącznie organem opiniującym. Komentowany przepis przyznaje jej prawo do występowania do określonych w nim podmiotów i organów zewnętrznych w stosunku do szkoły (organu prowadzącego, organu sprawującego nadzór pedagogiczny) oraz organów szkolnych (dyrektora rady pedagogicznej, rady szkoły lub placówki) z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki (por. M. Pilich, Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2006., kom. do art. 54). Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, "wniosek" oznacza "projekt przedstawiony do rozważenia i decyzji" lub "prośbę skierowaną do odpowiednich władz dotyczącą załatwienia jakiejś sprawy". Opinię definiuje się zaś jako "przekonanie o czymś, pogląd na jakąś sprawę". Nie ulega zatem wątpliwości, że kompetencje rady rodziców są ograniczone i nie mają charakteru decyzyjnego. Wyjątki w tym zakresie stanowią regulacje przepisu art. 9c ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., nr 97, poz. 674) dotyczące na mocy którego wprowadzono tryb obligatoryjnego opiniowania przez radę rodziców oceny dorobku zawodowego za okres stażu, udzielanej nauczycielowi ubiegającemu się o wyższy stopień awansu zawodowego, przed jej ustaleniem przez dyrektora szkoły. Obowiązkowe jest także zasięganie opinii rady rodziców przed uchwaleniem przez radę pedagogiczną programu wychowawczego szkoły i programu profilaktyki (§ 2 ust. 2 ramowego statutu publicznej szkoły podstawowej, publicznego gimnazjum). W niniejszej sprawie nie mamy jednak do czynienia z tego rodzaju przypadkami. Oceniając dopuszczalność skarg wniesionych przez Rady Rodziców Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2000 r. (sygn. akt I SA 943/00, OSP 2001/7-8/109), zgodnie z którym rada rodziców powołana na podstawie art. 53 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty nie jest organizacją społeczną w rozumieniu art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uprawnioną do występowania do tego Sądu w interesie rodziców uczniów. Należy przyjąć, że pogląd ten jest również aktualny na gruncie obowiązującej obecnie ustawy P.p.s.a. Jak bowiem podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny rada rodziców jest organem społecznym reprezentującym rodziców uczniów, ale tylko wewnątrz systemu oświaty. Nie jest zatem jednostką organizacyjną uprawnioną do występowania do sądu administracyjnego w interesie rodziców uczniów, skoro w ich interesie może występować jedynie wobec podmiotów wymienionych w ustawie o systemie oświaty. Takie ograniczenie kompetencji powoduje, że nie można radzie rodziców nadać statusu podmiotu, który posiada zdolność sądową również na gruncie przepisów art. 25 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 5 P.p.s.a.