I SA/Gl 1182/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych wskutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącej adwokata. UZASADNIENIE Pismem procesowym z dnia 26 listopada 2010 r. M. R. zwróciła się do Sądu między innymi z wnioskiem "o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego oraz o przyznanie pomocy prawnej z urzędu." Zaakcentowała tutaj, że dokumenty świadczące o jej stanie finansowym zostały złożone do sprawy z jej skargi o sygn. akt I SA/Gl 703/10. Oświadczyła przy tym, że jej sytuacja finansowa nie uległa zmianie od momentu złożenia rzeczonych dokumentów. W dalszym ciągu jest nauczycielką samotnie wychowującą niepełnosprawne dziecko. Zeznała, że otrzymała z zakładu pracy pożyczkę w wysokości 5300 zł, jednakże wykorzystała tę kwotę na zapłatę zaległych rat z tytułu zaciągniętych zobowiązań kredytowych. Skarżąca dodała przy tym, że uiszczona kwota nie pokryła w całości wymaganych od niej zobowiązań. W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 grudnia 2010 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, M. R. ponowiła sygnalizowany wyżej zakres wniosku. W motywach żądania opisała swoją trudną sytuację życiową powstałą w wyniku szykanowania jej przez męża. Dodała, że ciążące na niej zobowiązania kredytowe zaciągnęła w na leczenie jej dziecka. Dochody skarżącej obciążone są nadto pożyczkami zakładowymi. W druku formularza skarżąca zeznała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z synem. M. R. nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym zasobów pieniężnych. Zaakcentowała, że w chwili obecnej toczy się postępowanie o obniżenie świadczenia alimentacyjnego na rzecz jej syna do kwoty 120 zł miesięcznie. W kwestii osiąganych dochodów oświadczyła, że otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.650,00 zł brutto. Dodatkowo przyznano jej synowi dodatek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Skarżąca oświadczyła, że z tytułu prowadzonego postępowania egzekucyjnego otrzymuje od komornika świadczenie alimentacyjne w kwocie 800 zł. M. R. podkreśliła nadto, że zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym nadającym się do kapitalnego remontu, oraz że jest ofiarą przemocy ze strony byłego męża. W związku ze złożonym wyżej oświadczeniem skarżącej, iż jej sytuacja majątkowa nie uległa zmianie od momentu, w którym przedłożyła dokumentację źródłową w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 703/10, należy w tym miejscu odnotować, że we wspomnianym postępowaniu zwolniono skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono jej (postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2010 r.). Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Z uwagi na to, że M. R. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata, jej wniosek podlega rozpoznaniu w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. albowiem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jest więc regułą, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w tym zakresie, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącej, stwierdzić trzeba, że wykazała ona, iż wskazana wyżej przesłanka zastosowania dobrodziejstwa procesowego jaki jest prawo pomocy zachodzi w jej przypadku. W ślad za poprzednim rozstrzygnięciem w przedmiocie prawa pomocy, tj. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 703/10, trzeba tutaj odnotować, że skarżąca w praktyce utrzymuje się z relatywnie niewysokiego wynagrodzenia, które jest obciążone spłatami zaległych pożyczek i kredytów. Z kolei świadczenia alimentacyjne nie mają charakteru stałego źródła dochodów, gdyż dochodzone są w trybie egzekucji, a co więcej obecnie toczy się postępowanie sądowe o ich obniżenie. Nie bez znaczenia dla przyjętego tutaj rozstrzygnięcia pozostają okoliczności faktyczne związane z niepełnosprawnością dziecka skarżącej. Taki stan rzeczy, co oczywiste i nie wymagające udowodnienia, rodzi konieczność stałych wydatków, które mogą nie mieścić się w kwocie przyznanego dla syna skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. Skalę tych obciążeń uwidacznia w tej sprawie konieczność zaciągnięcia zobowiązań kredytowych w celu kontynuacji leczenia i rehabilitacji dziecka. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. oraz w oparciu o wskazane wyżej przepisy.