II OZ 1422/16

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 51/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 51/16 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 51/16 odrzucił skargę kasacyjną J. K. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 51/16 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 51/16, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową, oddalił skargę. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 2 czerwca 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W dniu 30 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowany przez adw. Ł. S., złożył do WSA w Warszawie skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych poprzez uzupełnienie skargi kasacyjnej o wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 w zw. z art. 177a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej Ppsa), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis niniejszego wezwania przesłano pełnomocnikowi skarżącego na adres: Kancelaria Adwokacka, ul. [...],[...] Katowice. Powyższa przesyłka sądowa została mu doręczona w dniu 9 sierpnia 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Sąd I instancji podkreślił w pierwszej kolejności, że choć wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało przesłane adw. Ł. S. na adres dla doręczeń, wskazany w skardze kasacyjnej (ul. [...],[...] Gliwice) tylko na adres kancelarii to sąd ten uznał, iż zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego, bowiem odebrał je osobiście, co poświadczył własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skoro zatem pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona skarżąca kasacyjnie dotychczas nie złożyła stosownego oświadczenia o żądaniu przeprowadzenia rozprawy lub o zrzeczeniu się rozprawy w terminie zakreślonym przez sąd, który wobec doręczenia mu wezwania w dniu 9 sierpnia 2016 r., upływał w dniu 16 sierpnia 2016 r., skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną, sąd I instancji odrzucił. Dodatkowo sąd I instancji wyjaśnił, że nadesłane w dniu 16 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) przez pełnomocnika skarżącego oświadczenie o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z odpisem dotyczyło wyłącznie sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 50/16 ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł – reprezentowany przez pełnomocnika – J. K., który zaskarżył je w całości z powodu: 1. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 176 § 2 w zw. z art. 177a w zw. z art. 178 Ppsa poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej w zakresie złożenia oświadczenia o żądaniu przeprowadzenia rozprawy w sytuacji, gdy zarządzenie Przewodniczącego nie zostało mu doręczone, a treść tożsamego wezwania wystosowanego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 50/16 nie zawiera rygoru związanego z nieuzupełnieniem tego braku formalnego, a zatem odrzucenie skargi kasacyjnej z tego powodu jest niedopuszczalne; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 67 § 5 w zw. z art. 69 w zw. z art. 70 Ppsa poprzez doręczanie korespondencji sądowej pełnomocnikowi skarżącego na nieprawidłowy adres, inny aniżeli został podany w skardze kasacyjnej; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6 i 7 K.p.a. poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo oczywistości zarzutów w niej podniesionych, bez uwzględnienia faktu, że organy administracyjne winny stać na straży praworządności. Wskazując na powyższe strona skarżąca wnosi o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcia wniesionej skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania; 2. zwolnienie skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z uwagi na jego trudną sytuacje finansową uniemożliwiającą poniesienie wydatków tego typu bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 Ppsa skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy o czym stanowi art. 176 § 2 Ppsa. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a Ppsa). W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nadesłał jedynie oświadczenie o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z odpisem dotyczyło wyłącznie sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 50/16. Zostało ono dołączone do akt sprawy II SA/Wa 50/16, a jego odpis wraz z odpisem skargi kasacyjnej przesłany pełnomocnikowi organu. Natomiast wezwanie z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie II SA/Wa 51/16 do chwili obecnej nie zostało uzupełnione. W tej sytuacji WSA w Warszawie miał podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu zauważyć należy, że na pokwitowaniu odbioru przesyłki (k. 78 akt sądowych) zawierającej przedmiotowe wezwanie widnieje podpis pełnomocnika skarżącego adw. Ł. S. Jednocześnie na tym pokwitowaniu jako sposób doręczenia przesyłki zaznaczono "adresatowi" z dopiskiem Ł. S. Tym samym, uwzględniając treść art. 77 § 1 Ppsa oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczenia pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222) w związku z art. 65 § 2 Ppsa, mając załączony do akt sprawy stosowny dowód potwierdzenia odbioru przesyłki, sąd I instancji w sposób uprawniony wywiódł, że pełnomocnik skarżącego osobiście ją odebrał. W tej sytuacji uznać należy, że w sposób prawidłowy doręczono stronie skarżącej przedmiotową korespondencję, mimo iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało przesłane adw. Ł. S. na adres dla doręczeń, wskazany w skardze kasacyjnej (ul. [...],[...] Gliwice) tylko na adres kancelarii. Na uwzględnienie nie zasługuje również podnoszona w zażaleniu okoliczność, że – co podnosi pełnomocnik skarżącego - treść tożsamego wezwania wystosowanego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 50/16 nie zawiera rygoru związanego z nieuzupełnieniem tego braku formalnego. Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki jako rodzaj przesyłki wpisano: "wezw. do usun. braków sk. kasac. (ośw) – 7 dni rygor". Również z samego pisma (dowód: k. 67 akt sądowych) wynika, że przedmiotowe wezwanie zawierało rygoru związanego z nieuzupełnieniem tego braku formalnego w terminie 7 dni. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.