II SO/Go 20/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz wnioskodawcy M.P. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnioskodawcy M.P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od złożonego wniosku. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] października 2022 r., wystosowanym na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), M.P. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o: 1) wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy za niewypełnienie przez niego obowiązku wynikającego z przepisów ustawy, a to art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, określanej dalej jako u.d.i.p.), polegającego na obowiązku przekazania skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia [...] kwietnia 2022 r., kiedy to termin przekazania skargi upłynął w dniu 27 kwietnia 2022 r.; 2) zobowiązanie organu do przekazania akt skargi, odpowiedzi na skargę, a także dalszego procedowania skargi po uzyskaniu wskazanych dokumentów; 3) przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci skargi wraz z załącznikami, potwierdzenia nadania przesyłki i wydruku z systemu poczty polskiej na potwierdzenie otrzymania skargi przez organ w dniu 12 kwietnia 2022 r. - na okoliczność zasadności przedmiotowego wniosku; 4) zasądzenie od organu kosztów postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych. Odpowiadając na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy wskazał, że w dniu 21 marca 2022 r., przy wykorzystaniu poczty elektronicznej, M.P. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: - powierzchni gruntów leśnych stanowiących własność gminy i/lub będące w jej zarządzie w latach 2015-2020; - objętości pozyskania drewna z lasów gminnych w latach 2015-2020; - areału zalesień na terenach gminnych w latach 2015-2020; - areału powierzchni gruntów przeznaczonych do zalesienia w gminie w latach 2015-2020; - areału zalesienie gruntów nieleśnych w gminie w latach 2015-2020; - powierzchni produkcyjnej gminnych szkółek leśnych w latach 2015- 2020. Przedmiotowe zapytanie zostało skierowane do kierownika Referatu Komunikacji Społecznej odpowiedzialnego za udzielenie odpowiedzi na wnioski składane w trybie dostępu do informacji publicznej. Pytania zostały przekazane ówczesnemu kierownikowi Referatu Ochrony Środowiska, jednak Urząd Miasta i Gminy nie dysponował dokumentami, o jakie wnioskował skarżący. Za przygotowanie odpowiedzi o tej treści odpowiadał kierownik Referatu Komunikacji Społecznej, jednak w wyniku nieuwagi stosowna odpowiedź nie została przygotowana i przesłana skarżącemu. Dalej organ wyjaśnił, że w dniu 8 kwietnia 2022 r. skarżący przesłał do Urzędu Miasta i Gminy skargę na bezczynność organu, w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Stosowna skarga została przekazana do Referatu Komunikacji Społecznej, w celu przygotowania odpowiedzi na skargę oraz przekazania dokumentów do Sądu. W dniu 16 listopada 2022 r. przeprowadzono rozmowę z kierownikiem Referatu Komunikacji Społecznej w celu wyjaśnienia braku podjęcia wyżej wskazanych działań. Pracownik wyjaśnił, że w związku z natłokiem zadań oraz urlopowym okresem około Świąt Wielkanocnych nie przygotował i nie przesłał stosownych dokumentów do Sądu. Burmistrz zdecydował o wymierzeniu kary upomnienia dla pracownika odpowiedzialnego za przekazanie dokumentów, w związku z brakiem podjęcia odpowiednich działań. Następnie w dniu 23 listopada 2022 r. przygotowana została odpowiedź na wniosek skarżącego, która została podpisana i wysłana w dniu 25 listopada 2022 r. za pomocą poczty elektronicznej na wskazany we wniosku adres. Wobec powyższego Burmistrz wniósł o uznanie skargi w całości, o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o odstąpienie od wymierzenia mu grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. W dniu 20 grudnia 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z [...] grudnia 2022 r., w którym wniesiono o odstąpienie od wymierzenia organowi grzywny, o zobowiązanie organu do przekazania akt skargi, odpowiedzi na skargę, a także dalszego procedowania skargi po uzyskaniu wskazanych dokumentów, o przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo pełnomocnika skarżącego z dnia [...] grudnia 2022 r. zawierające wniosek o odstąpienie od wymierzenia organowi grzywny Sąd potraktował jako cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym i sprowadza się do rezygnacji przez stronę skarżącą z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jej praw i interesów, a tym samym z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska 2018). W myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie, a takim jest bez wątpienia wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Po analizie akt sprawy Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie żadna z określonych w art. 60 p.p.s.a. przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez wnioskodawcę wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie zachodzi, stąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej M.P. wniósł za pośrednictwem organu w dniu 12 kwietnia 2022 r. Skarga ta została przekazana do Sądu dopiero w dniu 6 grudnia 2022 r. (data wpływu do Sądu), a zatem znacznie po upływie terminu oznaczonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W ocenie Sądu nie ma zatem wątpliwości co do tego, że organ naruszył obowiązek określony w powyższym przepisie. Zgodnie z art. 208 p.p.s.a. niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze panuje pogląd, który Sąd orzekający podziela, iż za niesumienne i oczywiście niewłaściwe postępowanie, o którym mowa w art. 208 p.p.s.a. należy uznać również uporczywe i celowe uchylanie się przez organ od obowiązku przekazania sądowi wniesionej skargi (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 listopada 2009 r., III SO/Łd 10/09; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, opubl. LexisNexis 2011). Przepis ten może zostać zastosowany nie tylko w wyroku, ale również w innym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, np. w postanowieniu o umorzeniu postępowania (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, opubl. LEX/el. 2021). Biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od wniesienia przez M.P. skargi na bezczynność organu do dnia przekazania jej do Sądu oraz opisane przez organ w odpowiedzi na wniosek przyczyny zwłoki, Sąd uznał za zasadne zastosowanie art. 208 p.p.s.a. i zasądzenie na rzecz wnioskodawcy M.P. zwrotu od organu kosztów postępowania sądowego (punkt 2 sentencji), na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł, ustalone zgodnie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. O zwrocie wpisu sądowego (punkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na koniec Sąd wskazuje, że skarga M.P. na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym pod sygnaturą II SAB/Go 123/22.