IV SAB/Wa 409/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE H. M. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] podnosząc, że organ ten nie realizuje wyroku WSA o sygn. akt IV SA/Wa 1201/15 z 14 stycznia 2016 r. Powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], którą organ ten rozpoznał odwołanie H. M. od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do wykazania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi z dnia 27 września 2016 r. wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa, tj. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Sąd ponadto wezwał organ do udzielenia informacji, czy skarżąca wezwała SKO do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 14 grudnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało, że skarżąca nie wyczerpała trybu, o którym mowa w art. 37 Kpa przed wniesienie skargi na bezczynność. Również z pisma skarżącej z dnia 27 grudnia 2016 r. wynika, że skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, że w żadnym piśmie nie poinformowano jej o konieczności wyczerpania trybu z art. 37 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem zaskarżenia, wymaganym dla jej dopuszczalności, jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 Kpa). W tej sytuacji skarżąca, przed wniesieniem skargi do Sądu, zobligowana była wystąpić, w myśl art. 37 § 1 K.p.a., do tego organu ze stosownym wezwaniem. Jak wynika z informacji zawartych w piśmie SKO z dnia 14 grudnia 2014 r. oraz w piśmie skarżącej z dnia 27 grudnia 2016 r., H. M. nie wyczerpała środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność. Ponadto zaznaczyć należy, że - jak wynika z akt sprawy - SKO decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] rozpatrzyło odwołanie H. M. od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2013 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.