VI SA/Wa 2716/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej, B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniesione od postanowienia z 28 stycznia 2016 r. Powodem odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie przez skarżącą w terminie braku formalnego zażalenia tj. nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii odpisu z KRS skarżącej spółki. Pismem z 24 maja 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W wykonaniu zarządzenia z 1 czerwca 2016 r., pismem z 2 czerwca 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kserokopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia zażalenia. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". W wykonaniu zarządzenia z 4 lipca 2016 r. korespondencja została załączona do akt sprawy i w trybie art. 73 p.p.s.a. uznana za doręczona z dniem 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 p w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki celem wykazania zasady jej reprezentacji. Korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełniania braku formalnego zażalenia, po jej dwukrotnym awizowaniu (odpowiednio w dniu 9 i 17 czerwca 2016 r.) w dniu 27 czerwca 2016 r. została zwrócona do Sądu. Działając na podstawie art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 23 czerwca 2016 r., tj. ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego zawiadomienia. Siedmiodniowy termin przewidziany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał 30 czerwca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zażalenia. Powyższe uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu i skutkuje koniecznością jego odrzucenie. Sąd zauważa, że w aktach sprawy znajduje się nadesłany przez skarżącą, na wezwanie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, odpis z KRS aktualny na dzień 17 sierpnia 2016 r., powyższe nie ma jednak wpływu na ocenę dopuszczalności zażalenia wniesionego od postanowienia z 20 kwietnia 2016 r. Podkreślić należy, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy wnoszenie przez skarżącą kolejnych środków zaskarżenia od rozstrzygnięć Sądu, jak również wniosków o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej bez aktywności strony polegającej na prawidłowym uzupełnieniu braków formalnych pism procesowych uniemożliwiającym nadanie nim prawidłowego biegu, zmierza jedynie do wydłużenia postępowania sądowoadministracyjnego i nie prowadzi do jego prawomocnego zakończenia. Decydując się na wniesienie skargi, a co za tym idzie na wszczęcie postępowania sądowego skarżąca zobowiązana jest do przestrzegania zasad tego postępowaniem, w tym przestrzegania ustawowych terminów do dokonania czynności procesowy. Strona zobowiązana jest również do dochowania należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W ocenie Sądu, niepodejmowanie korespondencji kierowanej do strony oraz bezpodstawne wydłużanie postępowania nie przemawia na korzyść strony a wręcz przeciwnie świadczy o braku staranności w prowadzeniu spraw spółki. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 postanowił, jak w sentencji orzeczenia