Ppolska.starec← UrzadnikLog in

V GC 256/24

Common courts2024-10-03
Case number
V GC 256/24
Judgment date
2024-10-03
Type
SENTENCE

Judges

Maciej J. Naworski (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt VGC 256/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 października 2024r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie:</p> <p>przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski</p> <p>protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin</p> <p>po rozpoznaniu dnia 3 października 2024r.,</p> <p>w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( KRS <span class="anon-block"> (...)</span> )</p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> ( KRS <span class="anon-block"> (...)</span> )</p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 510,71zł ( pięćset dziesięć złotych siedemdziesiąt jeden groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 października 2023r. do dnia zapłaty,</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałej części,</p> <p>III.  znosi między stronami koszty procesu.</p> <p>Sygn. akt VGC 256/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> domagała się od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span>-racji <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> 1.180,50zł. Podniosła, że <span class="anon-block">A. Ł.</span> ubezpieczył u po-zwanej samochód, który został uszkodzony w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubez-pieczeniowym; pozwana powinna zapłacić mu zaś 8.980,42zł odszkodowania, ponieważ tyle kosztowała naprawa pojazdu. Uiściła jednak tylko 7.799,92zł a powód nabył roszcze-nie od poszkodowanego, co uzasadnia żądanie ( k. 4 ).</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ ustaliła wysokość świadczenia zgo-dnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia ( dalej jako o.w.u. ); a poszkodowany mógł rozliczyć z urzędem skarbowym połowę podatku od towarów i usług ( k. 28 – 38 ).</p> <p>W odpowiedzi powódka podniosła, że umowa ubezpieczenia opiewała na odszkodowanie w kwocie brutto ( k. 107 ).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W 2022r. <span class="anon-block">A. Ł.</span> miał w leasingu samochód <span class="anon-block">F.</span> ubezpieczony w zakresie AC na rzecz leasingodawcy w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...) S.A.</span> </p> <p>Bezsporne.</p> <p>W 2022r. <span class="anon-block">F.</span> użytkowany przez <span class="anon-block">A. Ł.</span> został uszkodzony w czasie zdarze-nia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym przewidzianym umową stron.</p> <p>Bezsporne.</p> <p>Zgodnie z o.w.u. mającymi zastosowanie do umowy zawartej przez <span class="anon-block">A. Ł.</span> z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...) S.A.</span>, odszkodowanie jest ustalane z uwzględnieniem cen części zamiennych określonych w polskiej wersji systemu <span class="anon-block">A.</span>-tex lub <span class="anon-block">E.</span> ale nie większych niż średnie ceny zalecane przez producentów lub importerów do stosowania w serwisach oraz średnich kosztów robocizny w warsztatach <span class="anon-block"> (...)</span> na terenie województwa, w dokonano taryfikacji składki.</p> <p>Dowód: polisa k. 57,</p> <p>o.w.u. § 15 pkt 4, k. 56.</p> <p>Naprawa samochodu należącego do <span class="anon-block">A. Ł.</span> z uwzględnieniem cen części zamiennych określonych w polskiej wersji systemu <span class="anon-block">A.</span> lub <span class="anon-block">E.</span>, nie wyższych niż średnie ceny zalecane przez producentów lub importerów do stosowania w serwisach, średnich kosztów robocizny w warsztatach <span class="anon-block"> (...)</span> na terenie województwa, w dokonano taryfikacji składki, kosztuje 8.310,63zł.</p> <p>Dowód: opinia biegłego k. 134.</p> <p>W 2023r. leasingodawca przelał roszczenie przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A</span> na <span class="anon-block">A. Ł.</span>, który następnie scedował je na <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> </p> <p>Bezsporne ( umowy cecji k. 13 i 15v. ).</p> <p> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> zapłaciła <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> 7.799,92zł odszkodowania.</p> <p>Bezsporne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> </p> <p>W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Strony zaakceptowały przy tym konkluzje opiniującego.</p> <p>Dla porządku Sąd stwierdza, że urlop pełnomocnika powódki nie uzasadniał wydłużania terminu do skomentowania ekspertyzy, albowiem nie jest okolicznością wymienioną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 166)">art. 166 k.p.c.</a>, zwłaszcza, w kontekście wysokości roszczenia i przedmiotu działalności powodowej spółki.</p> <p>Sąd dał wiarę świadkowi, ponieważ nie było podstaw do wniosku, że zeznawał niepra-wdę; zeznanie było jednak nieprzydatne dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości z formalnego punktu i nie były podważane przez strony.</p> <p>Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii wykonanych w innych postępowaniach, ponieważ każda sprawa jest inna a ekstrapolowanie wniosków na odmienne stany faktyczne nie daje się zaaprobować.</p> <p>2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierwsze, <em> <!-- -->de lege lata</em>, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej; strony są zatem zobowiązane przeprowadzić postępowania, w tym zwłaszcza dowodowe i ponoszą ryzyko zaniechań i niepowodzeń w tym zakresie.</p> <p>Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 384;art. 384 § 1)">art. 384 § 1 k.c.</a> ).</p> <p>Po trzecie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> – <em> <!-- -->ei incumbit probatio, qui dicit </em>). W rezultacie <em> <!-- -->onus probandi</em> rozkłada się na obie strony.</p> <p> <br/>3. Spór dotyczył kosztu naprawy samochodu wobec czego Sąd oparł się na wnios-kach biegłego. Rację miała przy tym pozwana podnosząc, że o.w.u. określają wiążąco sposób obliczenia wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń, w oderwaniu od rzeczy-wistych kosztów naprawy samochodu. Strony umowy ubezpieczenia działając w grani-cach swobody umów ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a> ) mają bowiem prawo dokonać tego typu ustaleń a fakt, że w grę wchodził wzorzec umowny, zaś sama umowa miała charakter adhezyjny, nic nie zmienia.</p> <p>Oceny zgłoszonego roszczenia należało zatem dokonać poprzez pryzmat umowy stron, a więc w szczególności o.w.u.</p> <p>Odnotować natomiast trzeba, że odszkodowanie powinno uwzględniać kwotę brutto; ani w polisie ani w o.w.u. nie przewidziano obniżenia go do wartości netto a przecież podatek VAT jest cenotwórczy. Odwołanie się przez pozwaną do faktury budzi przy tym zdumienie. Przecież twierdziła, że faktura była bez znaczenia a obronę opierała na tezie, że określenie wysokości jej świadczenia ma nastąpić na podstawie wzorca umownego.</p> <p>4. W konsekwencji Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 2;art. 805 § 2 pkt. 1)">art. 805 § 2 pkt 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 384)">art. 384 k.c.</a> zasądził od pozwanej na rzecz powódki 510,71zł ( 8.310,63zł obliczone przez biegłego minus 7.799,92zł już spełnionego świadczenia ) i oddalił powództwo w pozostałej części.</p> <p>5. Sąd zasądził od pozwanego odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ było usprawiedliwione w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">817 § 1 k.c.</a> a pozwana go nie kwestionowała.</p> <p>6. O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 99;art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1<sup> <!-- -->1</sup> k.p.c.</a> przyjmując, że powód wygrał sprawę w 43 ( 511zł w stosunku do 1.181zł ) a pozwany w 57 setnych, celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 1.887zł i obejmowały 100zł opłaty od pozwu, 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.500zł zaliczki na wynagrodzenie biegłego a na celowe koszty obrony w łącznej wysokości 1.441,22zł złożyły się 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.154,22zł wydatków. Powodowi należał się więc zwrot 811,41zł ( 43 setnych z 1.887zł ) a pozwanemu 821,49zł ( 57 setnych z 1.441,22zł ); koszty z uwagi na bardzo zbliżoną wysokość należało zatem znieść pomiędzy nimi.</p> </div>