II AKz 583/24
Common courts2024-10-03
Case number
II AKz 583/24
Judgment date
2024-10-03
Type
DECISION
Judges
Izabela Pospieska (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 3 października 2024 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu, II Wydział Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Izabela Pospieska</p>
<p>Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk</p>
<p>przy udziale Prokuratora Prok. Reg. w Poznaniu Darii Wolf-Derdy
</p>
<p>po rozpoznaniu w sprawie <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">I. F.</span> </strong>(<span class="anon-block">I. F.</span>)</p>
<p>w przedmiocie ekstradycji</p>
<p>zażalenia obrońcy ściganego</p>
<p>na postanowienia Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">Z.</span>
</p>
<p>z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności wydania ściganego z terytorium <span class="anon-block">R.</span> na terytorium <span class="anon-block">R.</span> oraz w przedłużenia tymczasowego aresztowani do dnia<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a>
</p>
<p>p o s t a n o w i ł</p>
<p>1.
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania ściganego oraz w przedmiocie tymczasowego aresztowania;</p>
<p>2.
obciążyć Skarb Państwa kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span>, po rozpoznaniu wniosku prokuratora, postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 603;art. 603 § 1)">art. 603 § 1 k.p.k.</a>, zaopiniował pozytywnie wniosek Prokuratora Generalnego <span class="anon-block">R.</span> o ekstradycję obywatela <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">F. I.</span>, stwierdzając tym samym, że wydanie <span class="anon-block">F. I.</span> jest prawnie dopuszczalne.</p>
<p>Uzasadniając to postanowienie Sąd I instancji wskazał m.in., że z załączonych dokumentów wynika, iż jest on ścigany przez organy wymiaru sprawiedliwości <span class="anon-block">R.</span> w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w maju - czerwcu 2015 roku, jako aktywny członek organizacji terrorystycznej i ekstremistycznej — <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">L.</span>, zwanej <span class="anon-block">I.</span>, przybył do <span class="anon-block">M.</span> w <span class="anon-block">F.</span>, aby werbować i rekrutować obywateli tadżyckich oraz inne osoby do udziału w działalności <span class="anon-block">I.</span>, a także w operacjach wojskowych na terytorium <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">F.</span>, skierowanych przeciwko legalnym władzom.</p>
<p>Nadto, odrębnym postanowieniem wydanym tego samego dnia, w ww. sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, orzeczono w przedmiocie zastosowania wobec ściganego tymczasowego aresztowania, na okres 3 miesięcy od czasu zatrzymania, tj. do dnia <span class="anon-block">(...)</span>. Sąd Okręgowy powołał się przy tym na przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 605;art. 605 § 1)">art. 605 § 1 k.p.k.</a>
</p>
<p>Zażalenie na oba ww. postanowienia złożył obrońca ściganego, działający na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa adwokat <span class="anon-block">P. P.</span>, nie formułując w nim wyodrębnionych zarzutów, ale wnosząc o uchylenie pierwszego z ww. postanowień i orzeczenie o niedopuszczalności ekstradycji ściganego do <span class="anon-block">T.</span> oraz o uchylenie postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania, tym bardziej, że ścigany został osadzony w strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, co jest wystarczające dla zabezpieczenia toku postępowania.</p>
<p>W uzasadnieniu zażalenia, obrońca wskazał przy tym, że ścigany jest uchodźcą z <span class="anon-block">T.</span>, gdzie wspierał opozycję i jest obecnie z tego powodu poszukiwany z przyczyn politycznych, a wydanie do <span class="anon-block">T.</span> grozi mu więzieniem, a nawet śmiercią; skarżący wskazał ponadto, że w sprawie brak jest dowodów wskazujących na zasadność postawionego ściganemu w <span class="anon-block">T.</span> zarzutu, a aktualnie ścigany pozostaje w procedurze uzyskania ochrony międzynarodowej, w tym skarżący obrońca wystosował już do <span class="anon-block">I.</span> pismo w sprawie usunięcia tzw. czerwonej noty.</p>
<p>Odnośnie zastosowanego tymczasowego aresztowania, skarżący wskazał, że jest to całkowicie zbędna dolegliwość, ponieważ ścigany przebywa w strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców.</p>
<p>Do zażalenia skarżący dołączył m.in. pisemny apel <span class="anon-block"> Fundacji (...)</span> w sprawie ściganego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: </em>
</strong>
</p>
<p>Zażalenie okazało się niezasadne.</p>
<p>Stanowisko skarżącego obrońcy – że przekazaniu ściganego do <span class="anon-block">T.</span> sprzeciwiał się wzgląd na gwarancję ochrony praw człowieka, jako że ściganemu z powodów politycznych grozi tam nieludzkie traktowania, czy nawet śmierć – należało uznać za niewykazane. Do wykazania sformułowanej w tym zakresie tezy obrony – o wystąpieniu w przedmiotowej sprawie podstawy obligatoryjnej odmowy wydania, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 1;art. 604 § 1 pkt. 7)">art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> – nie wystarczało powołanie się przez skarżącego na fakt o charakterze notoryjnym, że <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">T.</span> „słynie z naruszania praw człowieka i ścigania przeciwników politycznych”, co potwierdzała w swoim apelu <span class="anon-block"> Fundacja (...)</span>. Ów ogólnie przywołany fakt nie dostarczał przesłanek wystarczających do stwierdzenia, że w tym konkretnym przypadku, dotyczącym ściganego doszło do nadużycia wymiaru sprawiedliwości w związku z jego działalnością polityczną, w tym opozycyjną, czy aktywnością w zakresie społeczeństwa obywatelskiego.</p>
<p>Wprost przeciwnie, jedyne dostępne Sądowi I instancji materiały o charakterze dowodów – w tym wskazana we wniosku prokuratora dokumentacja dotycząca poszukiwania ściganego w oparciu o tzw. „czerwoną notę” wystawioną przez <span class="anon-block"> Biuro (...)</span> wskazywały, że wniosek o ściganie dotyczy czynów o charakterze terrorystycznym, a zatem takich, które mieszczą się w zakresie normowania Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 15 listopada 2000 r. (Dz.U.2005.18.158). Tym samym, naprowadzone w zażaleniu wątpliwości co do dopuszczalności przekazania ściganego, słusznie uznane zostały przez Sąd I instancji za niewykazane i niewynikające z obiektywnych przesłanek, które dotyczyłyby przedmiotowej sprawy, nie zaś tylko informacji ogólnych, dostępnych w przestrzeni publicznej, w tym w materiałach publicystycznych, które ze swej istoty dowodami nie są.</p>
<p>Powyższe wskazywało, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły opisane w zażaleniu okoliczności sprzeciwiające się przekazaniu ściganego w drodze ekstradycji na wezwanie <span class="anon-block">R.</span>, ani też potrzeby dodatkowego weryfikowania owych okoliczności. Czyniło to zaskarżone orzeczenie o stwierdzeniu prawnej dopuszczalności wydania z terytorium <span class="anon-block">R.</span> na terytorium <span class="anon-block">R.</span> obywatela ww. <span class="anon-block">R.</span> – zasadnym.</p>
<p>Brak też było podstaw do przyjęcia, jakoby w przypadku ściganego niezasadnym było zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania. Podzielić należało stanowisko Sądu I instancji, że wystarczającą przesłanką dalszego stosowania wobec ściganego tymczasowego aresztowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 605;art. 605 § 1)">art. 605 § 1 k.p.k.</a>, był sam fakt objęcia go wnioskiem o ekstradycję, celem ścigania za przestępstwo o charakterze terrorystycznym, którego sprawca podlega wydaniu. Skoro bowiem na etapie postępowania prowadzonego w państwie występującym o wydanie istniały podstawy do poszukiwania ściganego, to również w postępowaniu służącym wykonaniu takiego wezwania przyjąć należało istnienie wysokiego prawdopodobieństwa ukrywania się ściganego <em>
<!-- -->(por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. II AKz 770/14).</em> Przy czym podkreślany w zażaleniu fakt pobytu ściganego w strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, nie sprzeciwiał się jego tymczasowemu aresztowaniu. Pobyt taki – jako wynikający z odmiennych co do istoty regulacji prawnych – nie może bowiem skutecznie zastąpić środka zapobiegawczego w zakresie zabezpieczenia toku procesu.</p>
<p>Uwzględniając powyższe, stwierdzić należało, iż – wbrew stanowisku skarżącego – zastosowanie wobec ściganego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania jawiło się jako zasadne. Zaaprobować należało także termin stosowania wobec ściganego tymczasowego aresztowania, który uznać należało za prawidłowy w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 605;art. 605 § 1)">art. 605 § 1 k.p.k.</a>
</p>
<p>Uwzględniając powyższe, orzeczono, jak w punkcie 1 uzasadnianego postanowienia.</p>
<p>Zawarte w punkcie 2 orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego, uwzględniało regulację zawartą w art. 18 ust. 28 powoływanej Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, zgodnie z którą zwykłe koszty wykonania wniosku ponosi wezwane Państwo-Strona, chyba że zostało to inaczej uzgodnione pomiędzy zainteresowanymi Państwami-Stronami.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">I. P.</span>
</em>
</p>
<p>Pouczenie:</p>
<p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p>
</div>