I C 70/24
Common courts2024-10-04
Case number
I C 70/24
Judgment date
2024-10-04
Type
REASONS
Judgment text
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->I C 70/24</strong>
</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powodowie <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">A. G.</span> wystąpili z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście <span class="anon-block"> (...)</span> o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako <span class="anon-block">działka gruntu nr (...)</span> o powierzchni 0,5905 ha położonej w <span class="anon-block">M.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> jest nieuzasadniona.<br/> W uzasadnieniu powołali się na zły stan nieruchomości, która od strony <span class="anon-block">ulicy (...)</span> jest całkowicie nieprzejezdna, nieutwardzona, zarośnięta samosiejkami, a ukształtowanie terenu całkowicie uniemożliwia poruszanie się po niej jakichkolwiek pojazdów. Zarzucili, <br/>że wycena, w oparciu o którą dokonano podniesienia wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste, nie uwzględnia rzeczywistego stanu faktycznego nieruchomości.</p>
<p>W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa – Starosta <span class="anon-block"> (...)</span> wniósł<br/>o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazał, że określenie wartości nieruchomości nastąpiło w oparciu <br/>o operat szacunkowy, który w ocenie pozwanego jest w pełni miarodajny dla oceny tej wartości. Podkreślił, że doszło do wzrostu wartości nieruchomości, co skutkowało aktualizacją opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">A. G.</span> są użytkownikami wieczystymi <br/>w udziale <span class="anon-block"> (...)</span> części nieruchomości położonej w <span class="anon-block">M.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, stanowiącej działkę gruntu o <span class="anon-block">numerze ewidencyjnym (...)</span> o powierzchni 0,5905 ha, dla której Sąd Rejonowy w Mrągowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span>. Właścicielem tej nieruchomości jest Skarb Państwa.</p>
<p>(bezsporne, a nadto dowód: dane aktualne <span class="anon-block"> (...)</span>)</p>
<p>W dniu 25 listopada 2022 roku Starosta <span class="anon-block"> (...)</span> wypowiedział dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w/w nieruchomości ze skutkiem na dzień 1 stycznia 2023 roku. Nowa wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste udziału <span class="anon-block"> (...)</span> części nieruchomości została ustalona na kwotę 808,78 złotych, tj. 3 % wartości udziału w gruncie. Decyzja ta została oparta o operat szacunkowy autorstwa rzeczoznawcy majątkowego <span class="anon-block">A. O.</span>, wedle którego wartość rynkowa prawa własności nieruchomości wynosi 239.212 złotych.</p>
<p>(dowód: pismo z dnia 25 listopada 2022 roku o wypowiedzeniu wysokości opłaty rocznej – <br/>k. 37, operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego <span class="anon-block">A. O.</span> – 42-56)</p>
<p>W dniu 29 grudnia 2022 roku <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">A. G.</span> wystąpili <br/>z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w <span class="anon-block">O.</span> o ustalenie, <br/>że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona. W dniu 8 listopada 2023 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w <span class="anon-block">O.</span> oddaliło ten wniosek.</p>
<p>(dowód: wniosek z dnia 29 grudnia 2022 roku – k. 29-34, orzeczenie SKO w <span class="anon-block">O.</span> z dnia 8 listopada 2023 roku sygn. SKO.720.21.2023 – k. 7-8)</p>
<p>Aktualna wartość prawa własności działki oznaczonej <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> o powierzchni 0,5905 ha położonej w <span class="anon-block">M.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Mrągowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span> wynosi 210.340 złotych.</p>
<p>(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu rzeczoznawstwa majątkowego <span class="anon-block">P. S.</span> – k. 108-183)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo było zasadne jedynie częściowo i wyłącznie w tym zakresie podlegało uwzględnieniu.</p>
<p>Na wstępie podkreślenia wymaga fakt, że sprzeciw <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">A. G.</span> od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w <span class="anon-block">O.</span> został zakwalifikowany jako pozew o ustalenie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a> (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2000 roku sygn. akt I ACa 1360/99, publ. OSA 2001/2/9).</p>
<p>Stosownie bowiem do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 80;art. 80 ust. 2)">art. 80 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a> złożenie sprzeciwu od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego skutkuje przekazaniem akt sprawy do sądu powszechnego wraz z wnioskiem o ustalenie,<br/>że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona lub jest uzasadniona w innej wysokości. Pierwotny wniosek zastępuje pozew. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem judykatury i doktryny prawniczej sprzeciw taki wyraża wolę strony, by sprawa została rozpatrzona przez sąd powszechny, przy czym sąd ten w żaden sposób nie odnosi się do orzeczenia kolegium ani też nie jest nim związany. Sąd powszechny nie sprawuje bowiem funkcji kontrolnej lub nadzorczej nad SKO, lecz od początku (od nowa) samodzielnie rozstrzyga spór o zasadność dokonanej aktualizacji opłaty rocznej (<em>
<!-- -->vide</em>: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia <br/>12 stycznia 2005 roku sygn. akt I CK 59/04, publ. Biul. Sądu Najwyższego 2005/4/15; tak także: <span class="anon-block">E. K.</span> w: <em>
<!-- -->Komentarz do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 ()">ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>
</em>).</p>
<p>W związku z powyższym w niniejszym postępowaniu znalazły zastosowanie ogólne reguły procesowe prowadzenia postępowania dowodowego obowiązujące w procesie cywilnym z zastrzeżeniami, o których mowa poniżej.</p>
<p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 78;art. 78 ust. 3)">art. 78 ust. 3</a> zd. drugie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 ()">ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, ciężar dowodu istnienia przesłanek do aktualizacji opłaty spoczywa na właściwym organie. Sformułowanie to w sposób oczywisty należy odnosić – w drodze wykładni funkcjonalnej tegoż przepisu – do właściciela nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, mimo jurydycznej nieścisłości jego brzmienia (<em>
<!-- -->verba legis</em>: "właściwy organ"). Jest to przepis <br/>o charakterze materialno-prawnym, który – w sensie czasowym – określa ciężar rozkładu dowodu w całym postępowaniu "aktualizacyjnym", obejmującym fazę postępowania administracyjnego i fazę sądowego postępowania rozpoznawczego. Nie ma przy tym znaczenia to, że właściciel nieruchomości pozostaje zawsze stroną pozwaną w postępowaniu sądowym po wniesieniu sprzeciwu przez właściwy organ lub użytkownika wieczystego <br/>od orzeczenia kolegium (art. 80 ust. 1 u.g.n.). <em>
<!-- -->
<span class="anon-block">R.</span> legis </em>takiego rozwiązania prawnego podyktowana została potrzebą ułatwienia sytuacji dowodowej (a tym samym – procesowej) użytkownika wieczystego w postępowaniu sądowym (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2009 roku sygn. akt I CSK 45/09, publ. <span class="anon-block"> (...)</span>). Powyższy pogląd Sądu Najwyższego należy uznać już za utrwalony, czego wyraz stanowi m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 roku, gdzie w sprawie o sygn. akt IV CSK 427/10 także opowiedziano się za stosowaniem zasady z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 78;art. 78 ust. 3)">art. 78 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a> w postępowaniu rozpoznawczym przed sądem powszechnym dotyczącym sprzeciwu od orzeczenia samorządowego kolegium odwoławczego.</p>
<p>Wystąpienie przesłanek aktualizacji opłaty rocznej może być oczywiście wykazywane przez właściciela nieruchomości tudzież przez użytkownika wieczystego nieruchomości przy pomocy wszystkich dostępnych środków dowodowych dopuszczonych w postępowaniu rozpoznawczym. Skoro zatem strona powodowa przedstawiła szereg zarzutów merytorycznych do operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie jednej ze stron postępowania (tj. pozwanego Skarbu Państwa – Starosty <span class="anon-block"> (...)</span>), to przyjąć należy, że ustalenie wartości spornego gruntu, a tym samym stosowna weryfikacja operatu szacunkowego, mogła nastąpić na podstawie odpowiedniej opinii biegłego sądowego.</p>
<p>Wobec powyższego – uwzględniając wniosek dowodowy powódki – Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego <span class="anon-block">P. S.</span> na okoliczność ustalenia aktualnej wartości prawa własności działki oznaczonej <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> o powierzchni 0,5905 ha położonej w <span class="anon-block">M.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Mrągowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span>.</p>
<p>Biegły sądowy sporządził opinię, w której określił wartość w/w nieruchomości <br/>na kwotę 210.340 złotych.</p>
<p>Żadna ze stron nie zgłaszała żadnych uwag i zastrzeżeń do opinii, co pozwala <br/>na przyjęcie stanowiska, że zgadzały się na wnioski z niej wypływające. W ocenie Sądu zaś opinia biegłego <span class="anon-block">P. S.</span> jest jasna, spójna i logiczna, a jej wnioski pozwalają na oparcie na niej ustaleń wpływających bezpośrednio na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.</p>
<p>Skoro bowiem wartość nieruchomości stanowiącej przedmiot użytkowania wieczystego wynosi aktualnie 210.340 złotych, to opłata za korzystanie przez powodów <br/>z tego prawa – w zakresie przysługującego im udziału – winna wynosić 711,16 złotych, <br/>tj. 3 % wartości udziału w tej nieruchomości (210.340 zł x 3 % x <span class="anon-block"> (...)</span>). W realiach sprawy przyjąć należy, że wystąpiły przesłanki do aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości, przy czym maksymalnie do wskazanej wysokości 711,16 złotych. Podwyższenie wysokości opłaty rocznej ponad tę kwotę (czyli do poziomu 808,78 złotych) było zaś nieuzasadnione, bowiem nie znajdowało odzwierciedlenia w rzeczywistej wartości nieruchomości.</p>
<p>Mając zatem na uwadze powyższe względy – w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 80;art. 80 ust. 1;art. 80 ust. 2)">art. 80 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami</a> – Sąd orzekł jak w punktach I i II wyroku.</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100</a> zd. pierwsze <em>
<!-- -->in principio</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> wzajemnie je znosząc, mając na uwadze że żądania pozwu zostały uwzględnione jedynie częściowo (pkt III wyroku).</p>
<p>/-/ sędzia Krzysztof Połomski</p>
</div>