Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VI P 141/23

Common courts2024-10-07
Case number
VI P 141/23
Judgment date
2024-10-07
Type
SENTENCE

Judges

Ewa MotyczyńskaIwona Dzięgielewska (PRESIDING_JUDGE)Jakub Dudek

Judgment text

<p>Sygn. akt VI P 141/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 07 października 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w <span class="anon-block">W.</span> VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca sędzia Iwona Dzięgielewska</p> <p>Ławnicy Ewa Motyczyńska, Jakub Dudek</p> <p>Protokolant st. sekretarz sądowy Ewelina Firlej-Połaniecka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 września 2024 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. J.</span> </p> <p>przeciwko Państwowe <span class="anon-block"> Gospodarstwo (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o przywrócenie do pracy;</p> <p>1.  Powództwo oddala;</p> <p>2.  Nie obciąża powódki kosztami zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VI P 141/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 13 czerwca 2023 roku (data wpływu) <span class="anon-block">A. J.</span> wniosła przeciwko Państwowemu <span class="anon-block"> Gospodarstwu (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy oraz zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych <em> <!-- -->(Pozew – k. 1 – 3)</em>.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z dnia 29 września 2023 roku (data wpływu) pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na swoją rzecz od powódki zwrotu kosztów zastępstwa procesowego <em> <!-- -->(Odpowiedź na pozew – k. 29 – 29v.)</em>.</p> <p>Do zamknięcia rozprawy strony pozostawały na swoich stanowiskach w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>Powódka pozostawała jako pracownik z pozwanym jako pracodawcą w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, zawartej dnia 1 czerwca 2012 roku. Ostatnio była ona zatrudniona na stanowisku Inspektora, w pełnym wymiarze czasu pracy <em> <!-- -->(Dowody z dokumentów: umowa o pracę – k. 7, porozumienie – k. 8)</em>.</p> <p>Na terenie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w <span class="anon-block">W.</span> jedynie Dyrektor <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> posiada stosowne pełnomocnictwo Prezesa Wód Polskich do pełnienia funkcji pracodawcy <em> <!-- -->(Bezsporne)</em>.</p> <p>Przed rozwiązaniem umowy o pracę powódka była u swojej przełożonej, <span class="anon-block">A. Ż.</span>. Mówiła jej wówczas, że bardzo chciałaby wrócić do pracy, ale <span class="anon-block">A. Ż.</span> odparła jej, aby powódka skontaktowała się z dyrektorem <em> <!-- -->(Dowód: zeznania świadek <span class="anon-block">A. Ż.</span> – k. 77v. – 78 oraz e-protokół)</em>.</p> <p>Pismem z dnia 16 maja 2023 roku pozwany rozwiązał bez wypowiedzenia umowę o pracę z powódką w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit b) k.p.</a> <em> <!-- -->(Dowód z dokumentu: rozwiązanie – k. 9)</em>.</p> <p>W chwili rozwiązania z powódką umowy o pracę, spełnione zostały w jej przypadku przesłanki rozwiązania umowy o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit b) k.p<em> <!-- -->.</em> </a> <em> <!-- --> (Bezsporne)</em>.</p> <p>Powódka zwolniona została na wniosek Dyrektora Zarządu Zlewni w <span class="anon-block">C.</span>. Procedura wygląda tak, że dyrekcja zarządu zlewni wnioskuje o zwolnienie pracownika i dyrektor z <span class="anon-block">W.</span> podejmuje decyzję o zwolnieniu. Dyrektor Zarządu Zlewni w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">J. P.</span> nie potwierdził, aby zapewniał przed zwolnieniem powódkę, że zdrowie jest najważniejsze i utwierdzał w przekonaniu, że stanowisko nadal na nią czeka, tuż przed rozwiązaniem umowy o pracę <em> <!-- -->(Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">J. P.</span> – k. 63v. – 64 oraz e-protokół)</em>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie faktów bezspornych, dowodów z dokumentów, które nie były kwestionowane przez strony co ich prawdziwości oraz dowodów z zeznań świadków <span class="anon-block">J. P.</span> oraz <span class="anon-block">A. Ż.</span> w zakresie wyżej wskazanym. Poza tym zeznania świadków i przesłuchanie stron nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia, brak było bowiem okoliczności istotnych dla tego rozstrzygnięcia, z tych dowodów wynikających. Powódka została przesłuchana, dokonała w swych zeznaniach powtórzenia swego stanowiska procesowego, ale dowód ten nie mógł stanowić sam w sobie podstawy do przyjęcia, że powódka otrzymywała jakiekolwiek zapewnienia, co do przyzwolenia na kontynuację absencji chorobowej bez konsekwencji ze strony pracodawcy. Natomiast zeznania świadka <span class="anon-block">M. S.</span>, który zeznawał, że dyrektor zapewniał powódkę, iż zdrowie jest najważniejsze, po kilku zaś dniach powódka została zwolniona, nie mogły być uznane za wiarygodne, sam bowiem wskazał – nie był świadkiem tej rozmowy. Podobnie świadkiem tej rozmowy nie była <span class="anon-block">A. Ż.</span>. <span class="anon-block">J. P.</span> zaś nie potwierdzał, aby zapewniał przed zwolnieniem powódkę, że zdrowie jest najważniejsze i utwierdzał w przekonaniu, że stanowisko nadal na nią czeka, tuż przed rozwiązaniem umowy o pracę. Sąd nie uznał zatem za fakt wykazany, aby powódka otrzymywała jakiekolwiek zapewnienia ze strony dyrektora.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a> pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.p.</a> pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia: 1) jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa: a) dłużej niż 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, b) dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową; 2) w razie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż 1 miesiąc.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy przesłanki rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit b) k.p.</a> były bezspornie spełnione. Powódka kwestionowała je więc z przyczyn, które odnosić należało do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> Zgodnie z tym przepisem: nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Sąd jednak tego stanowiska nie podzielił.</p> <p>Powódka nie wykazała (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>), aby otrzymywała jakiekolwiek zapewnienia, idące w tym kierunku, że może kontynuować absencję chorobową bez obaw o swoje zatrudnienie. Zapewnienia bezpośredniego przełożonego, który nie pełnił jednak roli pracodawcy i tak nie miałyby tu znaczenia. Istotna jest bowiem wola samego pracodawcy, który może skorzystać ze swojego uprawnienia do rozwiązania umowy o pracę, nie będąc ograniczony tym, co mówią jego pracownicy. Nieco inaczej należałoby oceniać sytuację, gdyby takie zapewnienia składał dyrektor wnioskujący o rozwiązanie umowy do dyrektora rozwiązującego umowę o pracę. W takiej sytuacji istotnie uznać by należało, że takie postępowanie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji rozwiązanie umowy o pracę jest wadliwe. Jednak i tego powódka nie wykazała. Żaden ze świadków nie był przy rozmowie z dyrektorem wnioskującym, zaś sam dyrektor nie potwierdził tego, co powódka wywodziła. Uznać więc należało, że pracodawca nie naruszył również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> rozwiązując umowę o pracę. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż postępowanie nie wykazało wadliwości rozwiązania umowy o pracę, które skutkować powinny uwzględnieniem powództwa.</p> <p>Okoliczności związane z zatrudnianiem innych pracowników, powoływanie się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 5)">art. 53 § 5 k.p.</a> nie miały całkowicie znaczenia dla sprawy. Sprawa niniejsza dotyczyła bowiem odwołania od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia i ewentualne uwzględnienie powództwa mogło wynikać jedynie z naruszenia przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a>).</p> <p>O kosztach Sąd orzekł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Miał on tu na względzie, że sprawa dotyczyła rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika w stosunku do pracownika, który czynnie manifestował swoją chęć powrotu do pracy, konsultował się w tym zakresie z przełożonym. Powództwo wynikło więc z sytuacji, gdzie powódka mogła czuć się pokrzywdzona, znalazła się jednocześnie w trudnej sytuacji życiowej, tracąc pracę w trakcie zwolnienia lekarskiego. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaistniał przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> i nie obciążył powódki kosztami zastępstwa procesowego.</p> <p>Z podniesionych względów orzeczono jak w sentencji.</p> </div>