Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II W 1066/23

Common courts2024-10-07
Case number
II W 1066/23
Judgment date
2024-10-07
Type
SENTENCE

Judges

Wojciech Langer (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt II W 1066/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 7 października 2024 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący<strong> <!-- -->: Sędzia Wojciech Langer</strong> </p> <p>Protokolant<strong> <!-- -->: </strong>Katarzyna Szczygieł</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 roku</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p>córki <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">L.</span> z domu <span class="anon-block">N.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>obwinionej o to, że:</p> <p>w dniu 04.08.2023 r. ok. godz. 11:30 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> przy rejonie <span class="anon-block">posesji (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> przejeżdżając przez przejazd rowerowy nie ustąpiła pierwszeństwa kierującej hulajnogą doprowadzając do zderzenia pojazdów, czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i spowodowała naruszenie czynności narządu ciała lub roztrój zdrowia kierującej hulajnogą,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 i § 1a kw</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->uznaje</strong> obwinioną <span class="anon-block">M. W.</span> za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 w zw. z § 1a kw i za to na mocy art. 86 § 1a kw <strong> <!-- -->wymierza</strong> jej karę grzywny w kwocie 1.500 (jednego tysiąca pięciuset) złotych;</p> <p>II.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 617)">art. 617 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> <strong> <!-- -->zasądza</strong> od obwinionej <span class="anon-block">M. W.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.300 (dwóch tysięcy trzystu) złotych tytułem częściowych kosztów sądowych, w pozostałym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia obwinioną od ich ponoszenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 1066/23</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z 7 października 2024r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. W.</span> 4 sierpnia 2023r. około godziny 11.30 w <span class="anon-block">N.</span>, w rejonie posesji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, przejeżdżając kierowanym przez siebie samochodem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, przez przejazd rowerowy nie ustąpiła pierwszeństwa kierującej hulajnogą małoletnią <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">D.</span>, która poruszała się od jej lewej strony, i doprowadziła przez to do zderzenia obu pojazdów, w wyniku czego kierująca hulajnogą upadła i doznała stłuczenia głowy, rany brody i urazu nadgarstka prawego, które to naruszyły czynności narządów jej ciała, na okres poniżej 7 dni, nie stanowiły jednak bezpośredniego zagrożenia dla jej życia. <span class="anon-block">M. W.</span> chciała włączyć się do ruchu skręcając w prawo, w dwujezdniową <span class="anon-block">ulicę (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody:</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania <span class="anon-block">W. N.</span>: k. 40, 89; zeznania <span class="anon-block">O. H.</span>: k. 42, 93; częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">M. W.</span>: k. 55, 84; zeznania <span class="anon-block">W. D.</span>: 85; protokoły badania trzeźwości: k. 3-4; protokoły oględzin miejsca i pojazdów: 5-23; dokumentacja medyczna <span class="anon-block">A. D.</span>: k. 27-28; opinia biegłego lekarza: k. 35; opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków: k. 100; </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong>nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej wykroczenia i wyjaśniła, że wyjeżdżała z drogi z parkingu spod bloku, patrzyła w lewo i w prawo, nic nie jechało, więc zjechała na pasy i na ścieżkę, stała już na ścieżce rowerowej i na pasach, chciała włączyć się do ruchu, to była wg niej kwestia 15/16 sekund i zauważyła dziewczynkę z hulajnogą, która patrzyła na telefon i trzymała w ręce telefon podczas jazdy. Obwiniona podała, że nie pamięta, w której ręce trzymała telefon, jak zbliżała się do samochodu podniosła głowę, chciała odbić w lewo i uderzyła w przedni róg samochodu. <span class="anon-block">M. W.</span> wyjaśniła, że przeniosła dziewczynkę na chodnik, ona nie chciała by dzwonić po Policję i karetkę, Policja przyjechała później, kiedy obwiniona była już w mieszkaniu. Obwiniona przed Sądem podała, że pokrzywdzona zahaczyła z przodu maski na dole.</p> <p>Wyjaśnienia obwinionej Sąd uznał za wiarygodne w części w jakiej opisuje ona miejsce w jakim doszło do zdarzenia i prędkość z jaką się poruszała. Relacja <span class="anon-block">M. W.</span> jest wewnętrznie niespójna co do samego zderzenia i tego kiedy kierująca zobaczyła dziewczynkę na hulajnodze. Obwiniona twierdzi, że włączanie się do ruchu w <span class="anon-block">ulicę (...)</span> trwało 15/16 sekund, nie widziała przy tym zbliżającej się z jej lewej strony hulajnogi, ponadto twierdzi, że dziewczynka odbiła w lewo i uderzyła w przedni róg samochodu, by na rozprawie podać, że zahaczyła z przodu maski na dole. Powyższe jest sprzeczne z oględzinami pojazdu i opinią biegłego, i nie zasługuje na wiarygodność.</p> <p>Policjanci – <span class="anon-block">W. N.</span> i <span class="anon-block">O. H.</span> przybyli na miejsce zdarzenia opisali przebieg interwencji, relacje jakie składali im jej uczestnicy, a także i to gdzie wówczas znajdowały się pojazdy biorące udział w kolizji. Nie byli oni świadkami samego kontaktu obu pojazdów. Sąd dał wiarę ich zeznaniom w opisanym wyżej zakresie i wykorzystał je przy dokonywaniu ustaleń faktycznych.</p> <p>Matka pokrzywdzonej <span class="anon-block">W. D.</span> nie widziała samego zdarzenia, w swoich zeznaniach odniosła się do obrażeń córki. W takim zakresie Sąd uznał jej zeznania za wiarygodne i posłużył się nimi przy dokonywaniu ustaleń faktycznych.</p> <p> <span class="anon-block">K. W.</span>, mąż obwinionej, nie widział samego zdarzenia i zna jego przebieg jedynie z relacji żony i dziecka. W związku z tym jego zeznania były nieprzydatne przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. Podobnie Sąd ocenił zeznania <span class="anon-block">D. W.</span>.</p> <p>Biegły lekarz w oparciu o dokumentację medyczna <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">D.</span> uznał, że obrażenia jakich doznała małoletnia pokrzywdzona naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni i nie stanowiły bezpośredniego zagrożenia dla życia. Na wniosek obrony Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków, udostępniając mu całość akt. Sąd uznał obie te opinie za jasne, pełne i rzetelne, podzielił zawarte w nich wnioski i wykorzystał je przy dokonywaniu ustaleń faktycznych.</p> <p>Dokonując powyższych ustaleń Sąd oparł się także na protokołach badania trzeźwości, oględzin, dokumentacji medycznej pokrzywdzonej. Ani forma, ani treść tych dokumentów nie była kwestionowana w toku postępowania.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył co następuje. </strong> </p> <p>Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny nie pozostawia wątpliwości, iż obwiniona <span class="anon-block">M. W.</span> prowadząc samochód marki <span class="anon-block">B.</span>, chcąc włączyć się do ruchu na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, w rejonie <span class="anon-block">posesji nr (...)</span>, przejeżdżała przez przejazd dla rowerów. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 17;art. 17 ust. 2)">art. 17 ust. 2 prawa o ruchu drogowym</a> kierujący pojazdem, włączając się do ruchu jest obowiązany zachować szczególna ostrożność oraz ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu, art. 27 ust 1 tej ustawy przewiduje zaś, że kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerów, jest obowiązany zachować szczególna ostrożność i ustąpić pierwszeństwa kierującemu rowerem, hulajnogą, znajdującym się na przejeździe. W ocenie Sądu <span class="anon-block">M. W.</span> nie zachowała szczególnej ostrożności i nie zauważyła poruszającą się ścieżką dla rowerów hulajnogi, której w oparciu o oba powołane wyżej przepisy, winna ustąpić pierwszeństwa, włączając się do ruchu. Obwiniona podała, że włączanie się do ruchu trwało 15/16 sekund, w tym czasie winna ona obserwować zarówno jezdnię, jak i chodnik i ścieżkę dla rowerów, i ustąpić pierwszeństwa wszystkim uczestnikom ruchu. Nie uczyniła tego, przez co doprowadziła do zderzenia z prawidłowo poruszającą się hulajnogą pokrzywdzoną, która na skutek tego doznała naruszania czynności narządów ciała. Obwiniona wyczerpała więc swoim zachowaniem znamiona czynu zabronionego z art. 86 § 1 w zw. z § 1a kw. Czyn ten był przy tym zawiniony i społecznie szkodliwy. <span class="anon-block">M. W.</span> jest dorosłą osobą, po jej stronie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające zdolność ponoszenia winy. Swoim zachowaniem, do którego doszło w centrum miasta, naruszyła podstawowe zasady ruchu drogowego. Jej czyn stanowił więc wykroczenie.</p> <p>Sąd wymierzył obwinionej karę 1.500 zł grzywny, której wykonanie przyczyni się do tego, że obwiniona będzie przykładała większa uwagę do wykonywania podstawowych manewrów, tak by zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym uczestnikom ruchu drogowego.</p> <p>Sąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.300 zł tytułem częściowych kosztów sądowych, na która złożyły się przede wszystkim wydatki związane z opinią biegłego, dopuszczonego na wniosek obrony. W pozostałym zakresie Sąd zwolnił obwinioną od ponoszenia tych kosztów, uznając, że ich ponoszenie w całości byłoby dla niej zbyt uciążliwe.</p> </div>